Read File
  • Drakotrypa.gr
    Drakotrypa.gr
Αρχική Τα νέα μας Αφιέρωμα: Άγιος Διονύσιος εν Ολύμπω και νέα Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου

Αφιέρωμα: Άγιος Διονύσιος εν Ολύμπω και νέα Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου

agios_dionysios_agiografiaΣκέφτηκα να κάνω ένα αφιέρωμα στον Άγιο Διονύσιο εν Ολύμπω που κατάγεται απο την Δρακότρυπα και στην νέα Ιερά Μονή που είναι και αφιερωμένο το ονομά της στον Άγιο αλλα αυτη την φορά έψαξα και βρήκα στο internet πληροφορίες που δεν έχουν ξανα μπει στο www.drakotrypa.gr.

Είχα ανεβάσει και ως link παλαιότερα στο mini chat την βιογραφία του Αγίου όπως επίσης και ο Γεώργιος Στεφανής είχε ανεβάσει κάποια στιγμή ένα άρθρο με πληροφορίες,αλλα και ο κύριος Γιώργος Γούσιας με το άρθρο του : Ο Αλέξ.Παπαδιαμάντης υμνεί τον Άγιο Διονύσιο αναφέρει πολλύ αξιόλογες πληροφορίες, όμως αυτην την φορά νομίζω στο παρακάτω αφιέρωμα αρκετές πληροφορίες δεν έχουν ξαναμπεί στο site.
Βιογραφικά στοιχεία,φωτογραφίες απο λείψανα που βρίσκονται στην νέα Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου,ηχητικό απολυτίκιο του Αγίου,και video σε HD με εικόνες απο την παλαιά και τη νέα Μονή καθώς και απο τον φυσικό πλούτο του Εθνικού Δρυμού Ολύμπου.


Άγ. Διονύσιος εν Ολύμπω, ο συνεπής ασκητής. (23 Ιανουαρίου)


Ο μοναχισμός αποτελεί για την Εκκλησία μας την αδιάκοπη εδώ και είκοσι αιώνες μοναδική πολιτεία, την οποία, λάμπρυναν, σε όλες τις εποχές, μεγάλες ασκητικές μορφές. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω, ένας από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους του μοναχισμού στην Ελλάδα τα νεώτερα χρόνια.

Ο Αγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω υπήρξε μια μεγάλη και υπέροχη ασκητική φυσιογνωμία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, κατά πάντα εφάμιλλος και ισοστάσιος των μεγάλων και θεοφόρων Πατέρων «των εν ασκήσει λαμψάντων».

Ήταν μια χαρισματούχα και πολυτάλαντη προσωπικότητα. Εκπλήσσεται κανείς, πώς συνδυάζονται αρμονικότατα στο λαμπρό βίο του η προδρομική του ασκητικότητα με τον αποστολικό ζήλο και την κοινωνική δράση, ο αναχωρητισμός του ησυχαστή με την οργανωτικότητα και το διοικητικό χάρισμα του ηγέτη, οι μυστικές αναβάσεις του θεωρητικού με τους αιματηρούς αγώνες του πρακτικού, και τέλος η προσήλωση προς την «ακρίβεια» των κανόνων με τη φιλάνθρωπη συγκαταβατικότητα και την οικονομία.

Σπάνια βλέπει κανείς πρόσωπα με τόση ευρύτητα διάνοιας και καρδιάς!

Υπήρξε πράγματι μια ολύμπια μορφή!

Ο οσιακός βίος του καθώς και τα αναρίθμητα θαύματά του συνετέλεσαν ώστε να καταξιωθεί σαν άγιος στη συνείδηση του πληρώματος της Εκκλησίας και να καταστεί παμμακεδονική μορφή της Ορθοδοξίας, καύχημα και προστάτης της Πιερίας και του Βελβεντού της Κοζάνης εκούσιος συνοικιστής, προστάτης και δάσκαλος.

Ο άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω γεννήθηκε περί το 1500 μ. Χ. στο χωριό Σκλάταινα (σημερινή Δρακότρυπα Ν. Καρδίτσας ) που υπαγόταν στην επαρχία Φαναρίου, από γονείς φτωχούς αλλά ευσεβείς.

Σημείο της μελλοντικής πνευματικής προκοπής του φανερώθηκε ενώ ήταν βρέφος ακόμη. Κατά την παράδοση, ενώ κοιμόταν, οι γονείς του έβλεπαν από πάνω του ένα φωτεινό σταυρό να ακτινοβολεί! Επίσης από   την παιδική του ηλικία, νήστευε, προσευχόταν, μελετούσε την Αγία Γραφή, προσπαθούσε να μιμηθεί τους βίους των αγίων και μιλούσε επίσης για την πίστη στους συμμαθητές του.

   

Όταν ενηλικιώθηκε, αποφάσισε να γίνει μοναχός. Αργότερα συνέβη να περάσει από το χωριό του ο μοναχός Άνθιμος από τα Μετέωρα με τον οποίο συζήτησε εκτενώς και τον ακολούθησε. Εκεί έγινε η ρασοφορία του και ονομάστηκε Δανιήλ. Επειδή άκμαζε στην αρετή, οι υπόλοιποι μοναχοί τον εκτιμούσαν πολύ. Λόγω ταπείνωσης όμως και ακολουθώντας συνάμα τη φιλοησυχαστική του τάση, αποφάσισε να φύγει κρυφά μια νύχτα για το Άγιο Όρος, πηδώντας από ένα βράχο χωρίς να πάθει τίποτα!

Φτάνοντας στις Καρυές υποτάχτηκε στο γέροντα Γαβριήλ, τότε Πρώτο του Αγίου Όρους, που τον έστειλε για ένα χρόνο στον Άγιο Μάμα σύμφωνα με τον κανόνα για τους αγένειους. Όταν επέστρεψε, γνώρισε και συνδέθηκε με έναν άγιο ξακουστό γέροντα, τον ενάρετο μοναχό Σεραφείμ, ο οποίος τον δέχτηκε για υποταχτικό του και εκτιμώντας τον, του έκαμε τη μοναχική κουρά, δίνοντάς του το όνομα Διονύσιος. Λίγο μετά χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Οι πάντες τον αγαπούσαν και τον θαύμαζαν για την πνευματική του προκοπή.

Αργότερα ο Διονύσιος ζήτησε την ευλογία του Γέροντά του να καταφύγει στο πιο ερημικό μέρος του Άθωνα για μεγαλύτερη ησυχία. Έτσι κατέφυγε στη Σκήτη Καρακάλλου, όπου εγκαταβίωσε σε ένα δύσβατο μέρος, κτίζοντας ένα μικρό κελί και το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδος. Εκεί διήγε με προσευχή, νηστεία, αγρυπνία, άφθονα δάκρια και ανελλιπή μελέτη της Αγίας Γραφής. Έτρωγε μόνο μια φορά την ημέρα, μετά την θ΄ ώρα (3μ.μ.). Ήταν απόλυτα ακτήμων, μάλιστα δεν κλείδωνε ποτέ το κελί του, διότι δεν υπήρξε τίποτε το σημαντικό να του κλέψει κανείς.

Έμεινε σ’ αυτό το απόμερο ασκητήριο τρία χρόνια. Κατόπιν του γεννήθηκε η επιθυμία να μεταβεί στους Αγίους Τόπους για να προσκυνήσει τα Ιερά Προσκυνήματα. Όντως τον αξίωσε ο Θεός και πραγματοποίησε την επιθυμία του, αποκομίζοντας μεγάλη ωφέλεια από αυτό το προσκύνημα.

Του έγιναν δύο ξεχωριστές προτάσεις διαδοχής: από το Μητροπολίτη Ικονίου και τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Δωρόθεο, αλλά εκείνος τις αρνήθηκε και επέστρεψε στο κελί του όπου συνέβαιναν πολλά θαυμαστά. Τον διακονούσαν άγγελοι και όταν κάποιος του έστησε καρτέρι να τον σκοτώσει για να τον ληστέψει καθ’ οδόν για το ερημητήριο του ,τον βρήκε τελικά μέσα σ’ αυτό, αφού είχε περάσει ήδη αόρατος από μπροστά του! Μετανόησε και έγινε κι αυτός μοναχός.

Στο κελί του έμεινε άλλα δέκα χρόνια, εντείνοντας τον πνευματικό του αγώνα και βιώνοντας σπάνιες πνευματικές εμπειρίες και θαύματα

Αργότερα υποχωρώντας στην επίμονη παράκλησή των πατέρων της μονής Φιλοθέου , ενθρονίστηκε ηγούμενός της. Ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη για την ενίσχυση των οικονομικών της μονής και έφερε νέους μοναχούς κατά την επιστροφή του. Μετέτρεψε το μοναστήρι από ιδιόρρυθμο σε κοινοβιακό αλλά κατά την προσπάθεια μετατροπής από βουλγαρικό σε ελληνικό αντιμετώπισε τις αντιδράσεις και το μίσος των Βουλγάρων.

Μετά το Άγιον Όρος, γύρω στο 1524, ήρθε στην περιοχή της Βέροιας, στη Μονή του Τιμίου Προδρόμου, την οποία ανεκαίνισε και την κατέστησε, στα δύσκολα τότε χρόνια της Τουρκοκρατίας, όπου όλα «τα 'σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά», φάρο πνευματικό για όλη την κεντρική Μακεδονία και για όλα τα παραποτάμια χωριά του Αλιάκμονα. Η επιρροή που άσκησε ο Άγιος Διονύσιος στο λαό της ευρύτερης αυτής περιοχής είναι αισθητή και στις μέρες μας.

Η παράδοση λ.χ. θέλει τους Βελβεντινούς να επισκέπτονται με τα ζώα το Μοναστήρι του Προδρόμου Βέροιας, να λειτουργούνται και να κοινωνούν σ' αυτό. Αλλά και αργότερα όταν ο Άγιος θα πάει στον Όλυμπο, οι Βελβεντινοί θα τον ακολουθήσουν και θα επισκέπτονται με τα πόδια και με τα ζώα τους, το Μοναστήρι στον Όλυμπο, για να ζητήσουν τη βοήθεια του Αγίου.

Από το Μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου της Βέροιας, ο Άγιος γνωρίζεται με έναν άλλο μεγάλο Ασκητή, τον Άγιο Νικάνορα, που ασκήτευε στο Μοναστήρι της Ζάβορδας. Ανάμεσα στους δύο άνδρες υπήρχε μεγάλη εκτίμηση. Γράφει ο μακαριστός Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Διονύσιος Ψαριανός: «Ο Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω, είπε κάποτε στους συνασκητάς του για τον πανάριστο μιμητή των Οσίων, που ασκήτευε στο Καλλίστρατον όρος. «Βλέπετε, αδελφοί, μέγαν θησαυρόν κρύπτει υποκάτω εκείνο το ευτελές τριβώνιον». Κάτω από το απλό και φτωχό ένδυμα του ταπεινού μοναχού κρυβόταν ένθεη ψυχή. Γιατί ο άνθρωπος δεν είναι ό,τι φορεί, αλλά ό,τι έχει μέσα του, μέσα στην ψυχή του. Η αγάπη και η εκτίμηση των δύο Αγίων ήταν αμοιβαία. Όχι σαν αίσθημα «ψυχικό» και σαν ανθρώπινη φιλοφροσύνη, μα σαν αποκάλυψη Θεού μέσα στις καθαρμένες συνειδήσεις των. Γράφοντας τη διαθήκη του ο όσιος Νικάνωρ, εκεί που ομιλεί για τον ηγούμενο του μοναστηριού της Ζάβορδας, δίνει οδηγία και εντολή στους αδελφούς μοναχούς. Αν δεν βρεθή κατάλληλο πρόσωπο για ηγούμενος στα μοναστήρια των Μετεώρων, τότε «πηγαίνετε εις το μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου του εν τη σκήτει της Βεροίας, εις το κτίριον του εμού αδελφού και συνασκητού κυρ Διονυσίου». (Ακολουθίαι του οσίου και θεοφόρου πατρός ημών Νικάνορος του θαυματουργού, Αθήναι 1970).

Από το μοναστήρι του Προδρόμου της Βέροιας, ο Άγιος Διονύσιος, αργότερα, έφυγε κρυφά, θέλοντας να αποφύγει την εκλογή του σαν Επισκόπου Βεροίας, όπως ζητούσε ο λαός, όταν χήρευσε η Επισκοπή αυτή.

Έτσι τον βλέπουμε να γίνεται «οικιστής του Ολύμπου», όπου οι σπάνιες ομορφιές του και τα δροσερά νερά του, φαίνεται τον ανέπαυσαν πλήρως.Στην αρχή ασκήτευε μέσα σ' ένα σπήλαιο, που σώζεται μέχρι σήμερα μ' ένα μικρό παρεκκλήσιο.

 

palaia_moni

Εκεί ανήγειρε μονή καθώς και περικαλλή ναό που αφιέρωσε στην Αγία Τριάδα όταν , αφού προσευχήθηκε, εμφανίστηκε πάνω του κατά την ανατολή, φωτεινός κύκλος με τρεις ακτίνες. Ο Τούρκος άρχοντας όμως δεν ενέκρινε την οικοδομική του δραστηριότητα και έτσι διέταξε και τους έφεραν δεμένους στην θεσσαλική πρωτεύουσα, με την κατηγορία ότι ανακαίνιζαν τη Μονή χωρίς άδεια. Πραγματικοί υποκινητές ήταν κάτοικοι της περιοχής, οι οποίοι λυμαίνονταν την περιουσία της Μονής γι’ αυτό ο άγιος έφυγε στο Πήλιο όπου χτίζει εκεί τη Μονή της Αγίας Τριάδας Σουρβίας. Τότε όμως συνέβησαν διάφορα σημεία με αποτέλεσμα οι πρόκριτοι να φέρουν τον άγιο πίσω και ο Τούρκος άρχοντας να του παραχωρήσει άδεια ανέγερσης.Συνέβη δηλαδή το παρακάτω απροσδόκητο: έπεσε μεγάλη ξηρασία στην περιοχή. Οι κάτοικοι απέδωσαν τη θεομηνία στην άδικη δίωξη των δύο μοναχών. Μια επιτροπή πήγε στο Πήλιο, παρακαλώντας τον Διονύσιο να τους συγχωρήσει και να πάψει η φονική ξηρασία. Είχαν μαζί τους έγγραφο του τοπικού άρχοντα, με το οποίο τους επέτρεπαν να γυρίσουν στην Ιερά Μονή. Ο Διονύσιος τους συγχώρεσε, έπαψε η ξηρασία και εκείνος γύρισε ξανά, με τον άλλο μοναχό, στην Μονή, όπου συνέχισε το έργο της ανοικοδόμησης και της πνευματικής εξύψωσης των κατοίκων της περιοχής. Δύο φορές το χρόνο, (20 Ιουλίου και 6 Αυγούστου), ανέβαινε στην κορυφή του Ολύμπου και λειτουργούσε. Είχε αναπτύξει επίσης και μεγάλη εθνική δράση.

Ο άγιος Διονύσιος είχε εξασκηθεί από μικρός στην αγιογραφία, καλλιγραφία και υμνογραφία, τέχνες χρήσιμες για τις πνευματικές ανάγκες κατά την τουρκοκρατία.

Στον Όλυμπο ο Άγιος έζησε σαν επίγειος άγγελος και γρήγορα συγκέντρωσε γύρω του ένα πλήθος Μοναχών, που έκανε το Μοναστήρι του πραγματική Λαύρα. Ωστόσο ο ίδιος χρησιμοποιούσε ακόμα για προσευχή και ησυχία τα σπήλαια που υπήρχαν γύρω από το Μοναστήρι και που τα είχε μετατρέψει σε ναΐσκους. Εκεί έμεινε τον περισσότερο χρόνο, ζώντας μέσα στο γνόφο της νοεράς προσευχής. Πολλές φορές καθώς ερχόταν από αυτές τις σπηλιές στο Μοναστήρι τον έβλεπαν να λάμπει ολόκληρος, λουσμένος στο αναστάσιμο φως του μέλλοντα αιώνα,«μέσα στη παράφορη άνοιξη».

Ο Άγιος δεν παρέλειπε να περιέρχεται, σαν άλλος Πρόδρομος του Πατροκοσμά του Αιτωλού, τα γύρω χωριά, για να μιλήσει στους υπόδουλους, να εξομολογήσει, να στηρίξει, να αφυπνίσει τους Έλληνες. Είχε απέραντη αγάπη για το λαό. Αγκάλιαζε τους πάντες και τους βοηθούσε πνευματικά και υλικά. Όταν τον πλησίαζε κάποιος, είχε την αίσθηση ότι πλησιάζει τον ίδιο το Χριστό.

Ασκήτεψε επίσης στο σπήλαιο κάτω από τη μονή όπου βρίσκεται και το Αγίασμα. Είχε δώσει ονομασίες Αγίων Τόπων στα μέρη γύρω από τη μονή. Δύο φορές το χρόνο ανέβαινε στα παρεκκλήσια της Μεταμόρφωσης και του Προφήτη Ηλία στην κορυφή του Ολύμπου. Όταν ο Θεός του αποκάλυψε σε όραμα το θάνατό του αποσύρθηκε στο «Γολγοθά» και ασκούμενος μέσα στο κρύο αρρώστησε.

Στο τέλος της ζωής του έφτασε σε ύψη αγιότητας. Είχε αξιωθεί να έχει προορατικό και διορατικό χάρισμα. Είχε αποκαλύψει στον ηγούμενο Παρθένιο το χρόνο του θανάτου του και αφήνωντας τις τελευταίες του σοφές υποθήκες στα πνευματικά του παιδιά φτερούγισε σαν ερωδιός στον ουρανό ύστερα από θερμή προσευχή ειρηνικά στις 23 Ιανουαρίου του έτους 1542. Αυτήν την ημέρα τελείται και η σεπτή μνήμη του.

Το σεπτό του λείψανο του προστάτη και πολιούχου της Πιερίας, που ενταφιάστηκε στο νάρθηκα του ναού που είχε χτίσει, σκορπάει υπερκόσμια ευωδία ενώ επιτελεί πλήθος θαυμάτων.

Η μονή υπέστη καταστροφές και σήμερα στη θέση της λειτουργεί η νέα μονή του Αγίου Διονυσίου, ενώ γίνονται προσπάθειες για την αναστήλωση της πρώτης.

«ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΟΣΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΟΛΥΜΠΩ» ΗΧΟΣ Α΄

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τοῦ Ὀλύμπου οἰκήτωρ Πιερίας ἀγλάισμα, καὶ τῆς ἐπωνύμου Μονῆς σου ἱερὸν περιτείχισμα, ἐδείχθης Διονύσιε σοφέ, βιώσας ὥσπερ Ἄγγελος ἐν γῇ, καὶ παρέχεις τὴν ταχεῖαν σου ἀρωγήν, τοὶς εὐλαβῶς κραυγάζουσιν δόξα τῷ δεδωκότι σοὶ ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργούντι διὰ σοῦ πάσιν ἰάματα.

 

https://www.youtube.com/watch?time_continue=5&v=dNtoBb1Pj9Q

Η νέα Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω

nea_iera_moni

Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω είναι η σημαντικότερη Μονή στο νομό Πιερίας . Βρίσκεται στον Όλυμπο, σε υψόμετρο 900μ. σε θέση φύσει οχυρή ανάμεσα σε δύο ρέματα και απέχει 18 χιλιόμετρα από το Λιτόχωρο.

Η Παλαιά Μονή ιδρύθηκε το 16ο αιώνα από τον Άγιο Διονύσιο εν Ολύμπω και στα χρόνια της Τουρκοκρατίας σημείωσε οικονομική και πνευματική ακμή. Μετά το 1821 καταλήφθηκε από τον τουρκικό στρατό, πυρπολήθηκε και λεηλατήθηκε. Το 1943 ανατινάχθηκε από τους Ναζί επειδή στα κτήριά της κρύβονταν Έλληνες αντάρτες. Έκτοτε μεταφέρθηκε στο Μετόχι της, κοντά στο Λιτόχωρο. Μέχρι το 1928 το Μοναστήρι ήταν Σταυροπηγιακό, Πατριαρχικό υπό την δικαιοδοσία του Οικουμενικού θρόνου. Το 1928 υπήχθη στις Νέες Χώρες.

 

ΕΙΚΟΝΑ (ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ ΚΥΡΙΤΣΗΣ)

igoumenos_maximos_kiritsisΣήμερα το Μοναστήρι λειτουργεί ως ανδρώα κοινοβιακή Μονή με καθηγούμενο τον Αρχιμανδρίτη Μάξιμο Κυρίτση και με 24 μοναχούς

 

Αναπτύσσει πνευματική και φιλανθρωπική δραστηριότητα, με ολοήμερες εξομολογήσεις και πνευματικές διδαχές κάθε Κυριακή πρωί μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας, όπως επίσης διαλόγους, συνέδρια και ολονύκτιες αγρυπνίες. Πανηγυρίζει στις 23 Ιανουαρίου, που είναι και η ημέρα μνήμης του Αγίου Διονυσίου. Επίσης, στις 14 Σεπτεμβρίου τελείται η τοπική εορτή του Σταυρού, στην Παλαιά Μονή του Αγίου Διονυσίου.

 

Λειψανοθήκες από την Ιερά Μονή Διονυσίου του εν Ολύμπω

kara_1

Τμήμα της κάρας του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου.

Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω


Άγια λείψανα σε αργυρές περίτεχνες λειψανοθήκες.

 

kara_2

Ιερά Λείψανα των Αγίων Νικολάου Μύρων, Αγαπίου, Γεωργίου Τροπαιοφόρου, Χαραλάμπους,Τρύφωνος και Παντελεήμονος σε λειψανοθήκη του 1815.

 

kara_3

Ιερά Λείψανα των Αγίων Αποστόλου Θωμά, Παντελεήμονος, Ελευθερίου, Αρτεμίου, Τρύφωνος,Χαραλάμπους και Ιωάννου του Χρυσοστόμου σε λειψανοθήκη του 1806.

 

kara_4

Η σιαγόνα του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, ιδρυτού της Ιεράς Μονής.

Παρακάτω ενα καταπληκτικό video σε HD ανάλυση με εικόνες απο το παλαιό και το νέο Μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω καθώς και υπέροχες λήψεις απο τις φυσικές ομορφίες του Εθνικού Δρυμού Ολύμπου.

https://www.youtube.com/watch?v=rCDK0_uqS3g

Αφιέρωμα της ΕΤ3 για το παλαιό και νέο Μοναστήρι Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω

https://www.youtube.com/watch?v=58h3GYhOnZs

https://www.youtube.com/watch?v=rLrYJ0asw4U

https://www.youtube.com/watch?v=X-gyPHIVCa0

https://www.youtube.com/watch?v=GSejAVgoIbI

Η πηγή πληροφοριών,οι φωτογραφίες και τα video του άρθρου είναι απο πολλές αξιόπιστες ιστοσελίδες του internet μετά απο σχετική έρευνα.

Φυσικά οι πληροφορίες αυτές δεν είναι και τίποτα σε σχέση με τα βιβλία που περιέχουν την βιογραφία του Αγίου Διονυσίου αλλα και γενικά βιβλία που κάνουν αναφορές για τη ζωή του, το έργο του και την δράση του, που πρέπει να αποτελούν πρότυπο για τις νέες γενιές τόσο για τη νεολαία όσο και για όλες τις ηλικίες,είτε για αυτους που θα ακολουθήσουν τον μοναχισμό στην ζωή τους είτε για αυτούς που θα εισέλθουν σε γάμο κοινωνία.Τέτοιες μορφές αποτελούν πρότυπο για όλους μας σε μία εποχή που χορτάσαμε απο λόγια αλλα απο παράδειγμα ζωής τίποτα...

Undisputed

Αφιέρωμα: Άγιος Διονύσιος εν Ολύμπω και νέα Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου


Για να σχολιάσετε το άρθρο θα πρέπει να είστε συνδεδεμένοι

Τα νέα μας - Γενικά νέα

Facebook Page

pantos_egainia_2

Αναζήτηση

Σύνδεση







Login reminder Forgot login?

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookie από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie. Για να μάθετε περισσότερα για το τι είναι τα cookies και πως χρησιμοποιούνται δείτε εδώ: Πολιτική Απορρήτου.

Να δέχομαι cookies από αυτή τη σελίδα.

EU Cookie Directive Module Information