Read File
  • Drakotrypa.gr
    Drakotrypa.gr
Αρχική Τα νέα μας Πολιτιστικά Το θέατρο στη Δρακότρυπα

Το θέατρο στη Δρακότρυπα

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΔΡΑΚΟΤΡΥΠΑ

Του Φώτη Ν. Βογιατζή


1. Εισαγωγικά στο προπολεμικό θέατρο της Δρακότρυπας

Ήταν έκπληξη για τον γράφοντα η ανακάλυψη πως το μικρό σήμερα, από άποψη πληθυσμού, χωριό τής Δρακότρυπας του τέως Δήμου Γόμφων έχει ενδιαφέρον θεατρικό παρελθόν, ιδίως προπολεμικά. Η έρευνα ξεκίνησε, επ' ευκαιρία άλλης αρχικά έρευνας μας για τους παλιούς λαϊκούς ποιητές τού νομού Καρδίτσης, από τον κάτοικο του χωριού Φώτη Γούσια (γεν. 1918), ο οποίος έλαβε μέρος σε πολλές θεατρικές προπολεμικές παραστάσεις, για να επεκταθεί εν συνεχεία και σε άλλους συγχωριανούς του. Οι πληροφορίες, ψηφίδα - ψηφίδα, σχημάτισαν τελικά ένα καλό θεατρικό μωσαϊκό για το γραφικό αυτό ορεινό χωριό. Στην εισαγωγή αυτή θα μιλήσουμε για τους παράγοντες εκείνους που συνέβαλαν στην δημιουργία τού θεατρικού παρελθόντος τού χωριού, αρχής γενομένης από το ρεπερτόριο των εκάστοτε ερασιτεχνικών προπολεμικών θιάσων του.



Το ρεπερτόριο δεν διαφοροποιείται στην Δρακότρυπα εν σχέσει με άλλα χωριά ή κωμοπόλεις τής Δυτικής Θεσσαλίας. Όπως το ρεπερτόριο της έδρας τού Δήμου Γόμφων (Μουζάκι) βασίστηκε στα δραματικά ειδύλλια («Η Γκόλφω», «Η Σκλάβα», «Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας»), στα ιστορικά δράματα («Αθανάσιος Διάκος», «Παπαφλέσσας») ή στις τραγωδίες («Εσμέ», «Γενοβέφα», «Να ζη το Μεσολόγγι») κλπ., έτσι και στην γειτονική Δρακότρυπα το ρεπερτόριο δεν αλλάζει. Η έκπληξη δεν έγκειται στην διαφοροποίηση του ρεπερτορίου αλλά στην συχνότητα των παραστάσεων, όπως θα δούμε στην παράγραφο 2 της εργασίας αυτής.


Η σκηνή κάθε σχεδόν χρόνο στηνόταν στην πλατεία τής Δρακότρυπας, μπροστά από το υπάρχον ακόμη κοινοτικό κατάστημα. Ο Φώτης Γούσιας μάς θύμισε πως, αν ο καιρός δεν ήταν καλός, η παράσταση δινόταν στο δημοτικό σχολείο τού χωριού που διατηρείται και σήμερα. Μία μόνο φορά δόθηκε παράσταση (με έργο την «Γκόλφω») στο προαύλιο της ονομαστής Αγίας Τριάδας, την ημέρα που το μοναστήρι πανηγύριζε (εορτή του Αγίου Πνεύματος, 6 Ιουνίου 1938 - βλ. κατωτέρω).
Στην πλατεία λοιπόν τού χωριού, μπροστά από το κοινοτικό κατάστημα, στηνόταν μια υπερυψωμένη ξύλινη εξέδρα, ενώ στις τρεις πλευρές διάφορα στρωσίδια φτιαγμένα στον αργαλειό προσδιόριζαν τον χώρο τής σκηνής. Οι θεατές είχαν στραμμένη την πλάτη προς νότον.
Χρόνος των παραστάσεων ήταν συνήθως οι ημέρες τού Πάσχα, κατ' εξαίρεσιν για μια φορά η εορτή τού Αγίου Πνεύματος.


Αν ρωτήσεις κάποιους από αυτούς που έλαβαν μέρος στις ερασιτεχνικές προπολεμικές παραστάσεις στην Δρακότρυπα, ποιος δίδασκε το έργο (ποιος ήταν ο σκηνοθέτης), θα σου απαντήσουν:
«Μόνοι μας τα κάναμε, έπαιρνε ένας από εμάς την πρωτοβουλία, «δεν κάνουμε κάτι, βρε παιδιά, να παίξουμε κάτι για τον κόσμο;». Είχαμε το βιβλίο με το έργο, μαθαίναμε ο καθένας τον ρόλο του, λέγαμε πιο πριν «εσύ θα 'χεις εκείνον τον ρόλο, εσύ εκείνον» και λοιπά. Μόνοι μας λέγαμε πώς θα παίξουμε, δεν είχαμε κάποιον να μας δείχνει τον τρόπο. Είχαμε και υποβολέα που ήταν κρυμμένος πίσω απ' την σκηνή, τον λέγαν Δημήτρη Μπρουκούμη, που είχε μάλιστα και ωραία φωνή!» (Φ. Γούσιας).
Βέβαια για την παράσταση της «Γκόλφως» στα 1938 την διδασκαλία του έργου ανέλαβε ο γραμματέας της κοινότητος Ευάγγελος Τάτσης (βλ. κατωτέρω), ο οποίος πιθανόν να βοήθησε σχετικά και άλλες φορές. Πάντως, κατ' άλλες πληροφορίες, πότε - πότε «βοηθούσε» κάπως για την παράσταση ή κάποιος δάσκαλος ή κάποιος που ήταν περισσότερο εγγράμματος από τους ερασιτέχνες ηθοποιούς που ήταν όλοι «του δημοτικού». Επ' αυτού, ο παλιός κάτοικος τού χωριού Χρήστος Κίτος (γεν. 1924) μάς πληροφόρησε:
«Δάσκαλος ήταν στο χωριό ένα διάστημα ένας Τάτσης, αδελφός τού γραμματέα τής κοινότητος και εξάδελφος του πατέρα μου. Αυτός δίδαξε την «Γκόλφω», το 1938. Άλλος δάσκαλος στο χωριό μας ήταν ο Χρυσόστομος Παπαλεξίου από την Κρυοπηγή Καρδίτσης, πολύ καλός. Μετέδιδε τον πατριωτισμό στα παιδιά, δεν τον τίμησε όμως η πατρίδα. Ο Παπαλεξίου λοιπόν βοηθούσε και στις εξωσχολικές παραστάσεις στο χωριό μας, έμεινε εδώ έως το τέλος περίπου τής δεκαετίας τού 1930, πρέπει να 'φυγε γύρω στα 1938».


Η σκηνογραφία δεν αποτελούσε ιδιαίτερο πρόβλημα. Ο χώρος τής σκηνής, όπως περικλειόταν από διάφορα «παραπετάσματα», υποδήλωνε συνήθως τον χώρο ενός δωματίου, τα ψηλά βουνά, τον κάμπο. Όπως και αλλού, με το καρφίτσωμα ορισμένων ενδεικτικών στοιχείων -μιας εικόνας λ.χ.- ή με την προσθήκη ορισμένων επίπλων, η κατάσταση βολευόταν ικανοποιητικά. Η Δρακότρυπα με τα τριγύρω βουνά αποτελούσε ιδανικό σκηνικό για τα έργα «φουστανέλας» που συνήθως παίζονταν. Έτσι, σκηνικά με την έννοια των ζωγραφισμένων τελάρων η Δρακότρυπα δεν γνώρισε, εκτός κατά την διάρκεια της Κατοχής, οπότε οι κάτοικοι του χωριού είχαν την «πολυτέλεια» να αντικρύσουν και ζωγραφισμένο σκηνικό (βλ. κατωτέρω).


Όπως γράψαμε άλλοτε «η συμμετοχή γυναικών στους τοπικούς θιάσους αποτελούσε ανέκαθεν πρόβλημα. Παρά τα ρήγματα που σημειώθηκαν κατά καιρούς στην «απαγόρευση» της συμμετοχής γυναικών στο θέατρο, η ακώλυτη συνύπαρξη αντρών και γυναικών στη διανομή των ρόλων άρχισε ουσιαστικά από την δεκαετία τού 1960» (βλέπε την εργασία τού συντάκτη «Το Θέατρο στα χωριά των Τρικάλων (1881-1986)», περιοδικό «Τρικαλινά», τ. 611986, σελ. 146 επ.). Έτσι, στην αφελή ερώτηση αν προπολεμικά έπαιζαν στο θέατρο και γυναίκες, ο πληροφορητής μας Φ. Γούσιας ανταποδίδει την ερώτηση:
«Δέχονταν τότε να παίξουν γυναίκες; Πού να πλησιάσει γυναίκα στο πατάρι τής σκηνής τότε... Τί να 'καναν τ' αγόρια, έπρεπε να παίξουν οι ίδιοι τους γυναικείους ρόλους».
Χαρακτηριστικό είναι πως και κατά την διάρκεια της Κατοχής, που πολλά «ταμπού» έσπασαν, στην Δρακότρυπα, στις κατοχικές παραστάσεις της, δεν «πλησίασε» γυναίκα στο πατάρι τής σκηνής, σ' αντίθεση με πολλές περιπτώσεις στον Νομό Καρδίτσης κ.λπ. κατά το ίδιο χρονικό διάστημα. Αντιθέτως, στο χωριό Σταυρός Καρδίτσης οι γυναίκες υποδύθηκαν, κατά την ίδια περίοδο, και τους ανδρικούς ρόλους!


Έκπληξη μια φωτογραφία που διασώζεται από θεατρική παράσταση της «Γκόλφως» στην Δρακότρυπα του 1938! Το κάψιμο πολλών χωριών στην Θεσσαλία κατά την διάρκεια της Κατοχής κατέστρεψε πλήθος θεατρικών τεκμηρίων. Ευτυχώς, παρά το κάψιμο της Δρακότρυπας το 1943 από τα ιταλικά στρατεύματα, ο Φώτης Δ. Κωστάκης διεφύλαξε ως κόρη οφθαλμού την φωτογραφία αυτή.
Αλλά ας δούμε λεπτομερέστερα και με χρονολογική σειρά, όσο αυτό είναι δυνατόν, τις θεατρικές παραστάσεις τού χωριού.



2. Η περίοδος προ του 1940


Την πληροφορία για την πρώτη, χρονολογικά, γνωστή παράσταση στην θεατρόφιλη Δρακότρυπα μας έδωσε ο παλιός κάτοικος του χωριού Χρήστος Κίτος (γεν. 1924). Βέβαια, ο ίδιος δεν ήταν δυνατόν, λόγω ηλικίας, να είχε δει στα 1920 την παράσταση, συγκράτησε όμως τον τίτλο τού έργου και την χρονολογία παράστασης και για τον πρόσθετο ίσως λόγο ότι τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο ομώνυμο έργο τού Λέοντος Μελά («Αθανάσιος Διάκος») κρατούσε ο συγγενής του Θωμάς Κίτος.
Άλλα στοιχεία για την παράσταση αυτή δεν ήταν σε θέση να δώσει ο πληροφορητής μας, όμως απ' ό,τι μπορεί να θυμηθεί και ο ίδιος, τα παλαιότερα χρόνια στο χωριό, κάθε Πάσχα, έπαιζαν κι ένα «διαφορετικό» έργο, κυρίως στην πλατεία. Βέβαια, η επανάληψη κάποιων γνωστών έργων (όπως η «Γκόλφω») ήταν αναπόφευκτη, προσπάθεια πάντως γινόταν η επανάληψη ενός έργου, έστω και δημοφιλούς, να γίνεται μετά πάροδο κάποιων ετών για να καλλιεργείται το διαρκές ενδιαφέρον τού κοινού.


Πληροφορίες για την πρώτη -γνωστή έως σήμερα - παράσταση της «Γκόλφως» στο χωριό, μάς έδωσε ο Φώτης Γούσιας (γεν. 1918), που διατηρεί ακόμη μικρό εμπορικό κατάστημα στο κέντρο τού χωριού. Το 1925 - χρονιά τής παράστασης- ο Γούσιος ήταν μόλις επτά ετών, έτυχε όμως, θεατρόφιλος ο ίδιος, να δει την παράσταση εκείνη, και για το λόγο ότι ο μεγαλύτερος αδελφός του Δημήτριος ήταν μέλος του θιάσου.
Ο χρόνος που πέρασε δυσκολεύει τα πράγματα, με την επιμονή μας όμως ο πληροφορητής μας καταφέρνει σιγά-σιγά να θυμηθεί κάποιους που έλαβαν μέρος στην παράσταση εκείνη: Νίκος Μπάλλας (Γκόλφω), Θύμιος Μπάλλας (Τάσος), Δημήτριος Γούσιος (Γιωργούλας), Γιώργος Αναστ. Αδάμος (Γιάννος), Ανδρέας Χρ. Πάντος (Κίτσος), Γιώργος Ζούρτος (Δήμος), Στέφανος Τσιρογιάννης (Ζήσης) και Κώστας Αναστ. Μπάλλας (Αστέρω).
Αν είναι κάτι που θυμάται ο Γούσιας από την παράσταση εκείνη, πέραν του ότι ήταν «καλή», είναι η «αντίδραση» των θεατών σε κάποια σκηνή του έργου. Μας έλεγε σχετικώς:
«Θυμάμαι τον Γιώργο Αδάμο που έπαιζε τον κωμικό ρόλο τού Γιάννου, ήταν πολύ αστείος και ο κόσμος γελούσε πολύ με τα καμώματα του. Θυμάμαι όταν κάποια στιγμή είπε ο ίδιος στην παράσταση «το ίσιωμα και ο γκρεμός εδώ μπροστά σου είναι» και έδειξε δίπλα με το χέρι του, τότε όλοι οι θεατές γύρισαν το κεφάλι να δουν τον... γκρεμό που βέβαια δεν υπήρχε». Το έργο παίχθηκε λίγο πιο πέρα από την πλατεία τού χωριού, έξω από τότε υποδηματοποιείο Παπασωτηρίου. Ο χώρος τότε ήταν διαμορφωμένος κάπως διαφορετικά απ' ό,τι σήμερα.


Είναι συγκινητικό να μαθαίνει κανείς από τους ηλικιωμένους τού χωριού πως στην σημαδιακή για πολλά θεατρόφιλα χωριά τής Θεσσαλίας δεκαετία τού '30, οι ερασιτέχνες κάτοικοι της Δρακότρυπας παρουσίαζαν κάθε Πάσχα και από ένα έργο! Σ' αυτήν την δεκαετία ο πληροφορητής Φώτης Γούσιας μάς λέγει πως ο ίδιος ήταν «πολύ μέσα στην θεατρική η κίνηση, δεν έλειψα από κανένα έργο!», εννοώντας πως λάβαινε και ο ίδιος μέρος σ' όλες τις παραστάσεις. Δυστυχώς ελάχιστοι ζουν από κείνους που έπαιζαν στα έργα αυτά και όσοι ζουν ελάχιστα διαφωτιστικοί είναι αφού η μνήμη δεν βοηθά.
Ας δούμε τί «διασώζεται» από την θεατρική δραστηριότητα εκείνη: Με βάση τις πληροφορίες των κατοίκων του χωριού, στην δεκαετία του 1930 παίχτηκαν και τα ακόλουθα έργα:
• «Η Σκλάβα» τού Περεσιάδη
Συμμετείχε ο Φώτης Γούσιας, στον ρόλο τής Ξάνθως ο Σπύρος Λαμπρούλης (σημ.Γ.Γ. Σπύρος Μπούρμπος, αργότερα έγινε μοναχός)
• «Εσμέ η Τουρκοπούλα» του Περεσιάδη
• «Μαλάμω» στον ομώνυμο ρόλο ο Φώτης Γούσιας.
• «Γενοβέφα»
• «Ο Χορός τού Ζαλόγγου» (Περεσιάδη)
• «Η Γκόλφω»
Το έργο αυτό, για το οποίο έχουμε τις περισσότερες πληροφορίες, παίχτηκε, όπως προαναφέρθηκε, στις 6 Ιουνίου 1938 στον τότε περίβολο του μοναστηριού του χωριού Αγίας Τριάδας. Οι πληροφορίες οφείλονται στο μέλος του θιάσου τής «Γκόλφως» Φώτη Κωστάκη, ο οποίος λίγα χρόνια πριν αποβιώσει -στην δεκαετία τού 1990- έγραψε σε μια κόλλα χαρτί, με καλλιτεχνικά γράμματα, σχετικές πληροφορίες για το έργο, στην ίδια δε κόλλα, ανάμεσα στο κείμενο του, τοποθέτησε και μια φωτογραφία τής παράστασης για την οποίαν μιλάμε. Μια τέτοια «κόλλα» χαρτιού διαθέτει και ο Φώτης Γούσιας που την έθεσε στην διάθεση μας, ενώ μια άλλη είναι κορνιζαρισμένη και κρεμασμένη σε κεντρικό σημείο στον τοίχο τού καφενείου τού χωριού Χαρίση ή Βεργή!

ΔΡΑΚΟΤΡΥΠΑ 1938
Ο ΘΙΑΣΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
«Η ΓΚΟΛΦΩ»
«Επήρ' η μέρα κ' η αυγή, βασίλεψεν η πούλια
Πήρε κι ο ήλιος στις κορφές συχνολαλούν τ' αηδόνια...».

Έτσι ακούστηκε η αρχή και παίχθηκε το ειδυλλιακό δράμα του Σ. Περεσιάδη «Η ΓΚΟΛΦΩ» από νέους του χωριού μας Δρακότρυπα, ερασιτέχνες ηθοποιούς που με προθυμία δέχθηκαν να παίξουν τους ρόλους ακόμη και τους γυναικείους, διότι την εποχή εκείνη ήταν αδύνατο να βρεθεί κορίτσι να ανεβή στη σκηνή και να παίξει θέατρο. Τούτο το έργο παίχθηκε τη Δευτέρα 6 Ιουνίου 1938 ημέρα του Αγίου Πνεύματος στο Πανηγύρι στην Αγία Τριάδα σε σκηνικό που φτιάχθηκε με μαντανίες και χράμια που προσφέρθηκαν από τους κατοίκους του χωριού, που όλοι συγκεντρώθηκαν και παρακολούθησαν την παράσταση.
(Ακολουθεί μια φωτογραφία με τους ηθοποιούς της παράστασης και το κείμενο συνεχίζεται ως εξής:)


Theatro-Golfo_foto_1938_128kb

    «Η ανωτέρω φωτογραφία (που παραχωρήθηκε από το αρχείο Φωτίου Δ Κωστάκη) είναι βγαλμένη με φόντο τον τοίχο που βρίσκεται νοτιοδυτικά του μοναστηριού και πίσω από τον τοίχο είναι το Μοναστήρι της Αγίας Τριάδας, δυτικά δε του Μοναστηρίου ήταν κτισμένα κελλιά. Σ' αυτήν εμφανίζονται α) όρθιοι: 1) Ευάγγελος Τάτσης, Γραμματεύς τής Κοινότητος ο υπεύθυνος σκηνοθέτης και οργανωτής τής παράστασης, 2) Βασίλειος Νικ. Κωστάκης στο ρόλο τής Σταυρούλας, 3) Ιωάννης Γεωργίου Κοσμάς στο ρόλο τού Κίτσου, 4) Φώτιος Γεωργίου Γούσιας στο ρόλο τής Γκόλφως, 5) Φώτιος Δημητρίου Κωστάκης στο ρόλο τού Τάσου, 6) Ευθύμιος Παναγιώτου Στεφανής στο ρόλο τής Αστέρως, 7) Ευθύμιος Θεοδώρου Αθανασίου στο ρόλο τού Αγωγιάτη των περιηγητών β)καθήμενοι: 1) Στέφανος Γεωργίου Παπαδημητρίου στο ρόλο του Αθανασούλα, 2) Χρήστος Ιωάννου Ταμπάκος στο ρόλο τού Γιάννου, 3) Ηλίας Γεωργίου Μπάλλας στο ρόλο τού Δήμου, 4) Δημήτριος Αθανασίου Χαντζιάρας στο ρόλο τού Γιωργούλα, 5) Ηλίας Αθανασίου Χαρίσης στο ρόλο τού Ζήση.
Από τους ίδιους ερασιτέχνες ηθοποιούς και με συμμετοχή και άλλων παίχτηκαν στην πλατεία τού χωριού μας σε άλλες χρονολογίες και άλλα έργα, όπως η «ΕΣΜΕ», η «ΣΚΛΑΒΑ» κ.λπ.
Ο συντάξας ΦΩΤΙΟΣ Δ ΚΩΣΤΑΚΗΣ».


Ενδιαφέρουσες λοιπόν οι πληροφορίες του Φώτη Κωστάκη.
Ο Φώτης Γούσιος μάς θύμισε για την παράσταση αυτή τής «Γκόλφως» πως υπήρξαν διαφωνίες για τους γυναικείους ρόλους μετά την άρνηση κάποιων να τους αναλάβουν. «Τότε», λέει ο Γούσιος, επενέβηκα εγώ και τους είπα: «Ε, βρε, τί κάνετε έτσι, θα παίξω εγώ την Γκόλφω. Και έτσι έγινε, ανέλαβαν και άλλοι τους άλλους ρόλους τής Σταυρούλας, της Αστέρως κ.λπ. Η παράσταση ήταν καλή», ενώ ο επίσης συνομιλητής μας Βασίλειος Κωστάκης (γεν. 1919), που κρατούσε τον ρόλο τής Σταυρούλας, προσθέτει πως «το έργο έκανε κρότο, γιατί ο λαός μας ήταν στερημένος από τέτοια».
Και ο Φώτης Γούσιος συμπληρώνει: «Τότε, το 1938, παίξαμε την «Γκόλφω» μία φορά. Είχε πάρα πολύ κόσμο, είχε έρθει, λόγω της πανήγυρης, και κόσμος από τα γύρω χωριά, Οξυά, Πορτή, Βατσινιά ... Θελήσαμε να πάμε να το παίξουμε και στην Βατσινιά αλλά τελικά δεν παίξαμε».
Ο Χρήστος Κίτος θυμήθηκε για την ίδια παράσταση πόσο είχε εντυπωσιάσει ο συνομιλητής μας Φώτης Γούσιας, ως Γκόλφω, όταν, έχοντας μέσα στα ρούχα του κρυμμένο ένα κλύσμα με κόκκινη μπογιά, πάτησε το κλύσμα όταν «μαχαιρώθηκε» και άρχισε να τρέχει... «αίμα» από το σώμα του!


Όπως και άλλες πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά τής Θεσσαλίας, έτσι και η Δρακότρυπα οργάνωσε αντιστασιακό θέατρο κατά την διάρκεια της Κατοχής. Οργανωτής η ΕΠΟΝ τού χωριού. Πολλά έργα παίχτηκαν τότε, πολλά με πατριωτικό περιεχόμενο ή και άσχετα. Σύμφωνα με πληροφορίες των κατοίκων τού χωριού παρουσιάστηκαν τα έργα:
• «Ο Χορός τού Ζαλόγγου»
Στον ρόλο τού Πήλιου Γούση ο Φώτης ... Γούσιος! Παίχτηκε το έργο αυτό στον χώρο τού δημοτικού Σχολείου.
• «Η Σκλάβα»
• «Η Γκόλφω»
• Προπαγανδιστικά σκετς κλπ.
• Κωμωδίες
Σημαντική συμβολή στην οργάνωση των παραστάσεων αυτών είχε ένας αντάρτης που βρέθηκε τότε στο χωριό, ονόματι Πολύκαρπος. Μας πληροφόρησε σχετικά ο Φώτης Γούσιος:
«Είχε έρθει τότε στο χωριό μας ένας ξενόφερτος αντάρτης που όλοι τον φώναζαν Πολύκαρπο, αγνώστου επιθέτου. Αυτός ήταν και ζωγράφος, ήξερε να ζωγραφίζει. Μας είχε πει τότε πως είχε ζωγραφίζει τον Παντοκράτορα σε μια εκκλησία των Τρικάλων. Είχε αρχικά αναλάβει το έργο ένας άλλος αγιογράφος αλλά το όλο έργο δεν άρεσε στον Δεσπότη. «Να τον φτιάξω εγώ, Δέσποτα;», ρώτησε ο Πολύκαρπος, «μάλιστα δεν θέλω και χρήματα!». Τον έφτιασε και άρεσε στον Δεσπότη.
»Τότε λοιπόν όταν επρόκειτο να παίξουμε τον «Χορό τού Ζαλόγγου» ο Πολύκαρπος ζωγράφισε ένα μεγάλο σκηνικό που παρίστανε το Σούλι, με βουνά, λαγκάδια κλπ. Μ' αυτό το σκηνικό ανεβάσαμε το έργο».


Οι θεατρικές παραστάσεις συνεχίστηκαν στην Δρακότρυπα και μετά τον πόλεμο, τουλάχιστον για μερικά χρόνια, κάτι που δεν συνέβη λ.χ. στην Ρεντίνα που παρουσίασε και αυτή μεγάλη κατοχική θεατρική δραστηριότητα. Μια πληροφορήτριά μας θυμήθηκε την παράσταση της «Γκόλφως» γύρω στα 1949. Τον ομώνυμο ρόλο κρατούσε ο Χρυσόστομος Θεοδώρου. Ο Χρυσόστομος Θεοδώρου μάς θύμισε πως στα χρόνια 1948-1950 παίχτηκαν τα έργα «Η Γκόλφω», «Αστέρω», «Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας» και«Εσμέ η Τουρκοπούλα».
Παραθέτουμε εν συνεχεία και κάποιες άλλες πληροφορίες που είχαμε δημοσιεύσει στο παρελθόν για το θέατρο της Δρακότρυπας, οι οποίες επιβεβαιώνουν την διαρκή αγάπη τού χωριού για το θέατρο. Γράφαμε λοιπόν τα εξής:
«Στο χωριό Δρακότρυπα, ανάμεσα στα χρόνια 1951-1953, παίχτηκαν από μαθητές τού δημοτικού σχολείου ή από μαθητές που συνέχισαν στο γυμνάσιο Μουζακίου (σ.σ. άρα πρόκειται περί εξωσχολικών μάλλον παραστάσεων, εφ' όσον η πρωτοβουλία των τελευταίων ήταν δική τους και δόθηκαν εκτός γυμνασίου) αρκετά έργα και μικροσκέτς, όπως:
• «Να ζη το Μεσολόγγι», 25 Μαρτίου 1951, από μαθητές γυμνασίου (βλέπε «Αναγέννησις» Τρικάλων, 30.3.1951)

• «Η Ελλάδα καλούσα τα τέκνα της για να αντιμετωπίσουν τους Ιταλούς», 28 Οκτωβρίου 1951. Επιμέλεια δασκάλας Αναστούλας Σπανού. (βλέπε «Αναγέννησις», 31.10.1951)
• «Η Πατρίδα», 25 Μαρτίου 1952, από συγχωριανούς μαθητές στο γυμνάσιο Μουζακίου.

• «Ο Χορός τού Ζαλόγγου»
• «Ο Θάνατος του Καραϊσκάκη»
• «Αγία Λαύρα» και άλλα».
Τα τελευταία τρία έργα, που παίχτηκαν στις 25.3.1953, επιμελήθηκε ο δάσκαλος Αναστασίου («Αναγέννησις», 31.3.1953. Βλ. επίσης Φ.Ν.Β(ογιατζή). «Το Θέατρο στην Καρδίτσα και στην Θεσσαλία», όπ.π., σελ. 22.)

Παράλληλα, και ο Μορφωτικός Σύλλογος Αγροτοπαίδων δίνει, τουλάχιστον από το 1952, το θεατρικό του στίγμα με ένα πατριωτικό δράμα και μια κωμωδία, ενώ τα παιδιά της κατασκήνωσης του χωριού θεωρούν υποχρέωση να μην λείψουν από το θεατρικό προσκλητήριο, σύμφωνα με τις σχετικές ανταποκρίσεις καρδιτσιώτικων εφημερίδων:

• «Θεατρική παράστασις
Ο Μορφωτικός Σύλλογος αγροτοπαίδων Δρακότρυπας θα παρουσίαση σήμερον το απόγευμα (σ.σ. Κυριακή) εις το χωρίον του το θεατρικόν δράμα «Η ΔΑΦΝΗ Η ΗΡΩΪΣ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ» και την κωμωδίαν «ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΠΕΝΤΑΡΟΙ». («Θεσσαλική Φωνή», 2.3.1952)

• «ΕΟΡΤΗ ΕΙΣ ΔΡΑΚΟΤΡΥΠΑΝ
Επί τη λήξει α' κατασκηνωτικής περιόδου
(...) Κατ' αυτήν απηγγέλθησαν υπό των μικρών κατασκηνωτών (σ.σ. της Εκπ/κής Περιφέρειας Μουζακίου) ποιήματα, διάλογοι, επαίχθησαν κωμωδία, σκετς και ετραγουδήθησαν διάφορα άσματα, εθνικού - θρησκευτικού - ψυχαγωγικού περιεχομένου» (αρχηγός Θεόφιλος Γκίνης) («Θεσσαλική Ηχώ», 14.8.1962)


Και στο δημοτικό σχολείο τού χωριού στην εθνική εορτή τής 25ης Μαρτίου όχι σπάνια παίζονταν από τους μαθητές - μαθήτριες, στην κατάλληλη σχολική αίθουσα, σκετς, πατριωτικά έργα, κλπ. Δάσκαλοι την προπολεμική περίοδο και οι Τάτσης (αδελφός τού θεατρόφιλου γραμματέα τής κοινότητος) και ο Χρυσόστομος Παπαλεξίου, για τον οποίον ήδη κάναμε λόγο. Η «φουστανέλα» βέβαια απαραίτητο στοιχείο στις εκδηλώσεις αυτές. Όπως ήταν φυσικό, τα εκάστοτε έργα που παίζονταν είχαν να κάνουν με τα ηρωικά σύμβολα τού Αγώνα (Σούλι, Κούγκι, Αρκάδι κλπ).


KorompiliasΜεγάλη έκπληξη για τον γράφοντα η ανακάλυψη πως η Δρακότρυπα έβλεπε τακτικά παραστάσεις θεάτρου σκιών από τον μακαρίτη συγχωριανό τους Παναγιώτη Ζήση ή Κορομπίλια! Απεβίωσε πριν 3-4 χρόνια σε ηλικία άνω των 90 ετών στην Θεσσαλονίκη, όπου μετοίκησε όταν τα παιδιά του εγκαταστάθηκαν εκεί.
Οι παραστάσεις τού Ζήση δεν είχαν τον ανεπίσημο χαρακτήρα των αντίστοιχων ερασιτεχνικών των παιδιών. Εδώ οι παραστάσεις δίνονταν κάτω από το καφενείο Χαρίση ή Βεργή, στην άκρη τής πλατείας τού χωριού, και μάλιστα μεVergina_1995-10-26_223_x_202 δωρεάν είσοδο! Ο Ζήσης έπαιζε συνήθως Σάββατο βράδυ ενώπιον πλήθους κόσμου, μικρών και μεγάλων. Αμοιβή του «τα ποτά» απ' το καφενείο Χαρίση! Άλλο χαρακτηριστικό, ότι εκτός από έργα άλλων, έπαιζε και δικά του! (πληρ. Νίκη Χαρίση, του προαναφερθέντος καφενείου...)

σημ.Γ.Γ. Ο υπαίτιος για όλες τις αβλεψίες ...δαίμων του τυπογραφείου, άλλαξε  στο βιβλίο του κ.Φ.Βογιατζή το επώνυμο του Κορομπίλια από Ζήση σε Χατζή!


Το παραπάνω κείμενο αποτελεί απόσπασμα από το ογκώδες λεύκωμα "Το Θέατρο στην Καρδίτσα και την περιοχή της 1881-2002"  του ερευνητή και συγγραφέα Φώτη Ν.Βογιατζή, που εκδόθηκε από τον Δήμο Καρδίτσας το 2003.

F.Gousias_19931225Πέρα από τις προσωπικές θερμές ευχαριστίες προς τον συγγραφέα και την έκπληξή μου για την "αλίευση" τόσων πληροφοριών από τον πατέρα μου, πιστεύω πως εκφράζω και την ευγνωμοσύνη όλων των συγχωριανών μου, για το γεγονός της διάσωσης ενός μεγάλου τμήματος του τοπικού μας πολιτισμού, το οποίο θεωρώ ότι έχουμε χρέος να το εμπλουτίσουμε με πληροφορίες, μνήμες και φωτογραφίες.

Γιώργος Γούσιας
27 Μαρτίου 2011 Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου


Το θέατρο στη Δρακότρυπα


Σχόλια  

 
#1 undisputed 27-03-2011 22:37
Μία ακόμα έρευνα της προκοπής!Φοβερή!

Πρόταση προς το Σύλλογο:
Θα μπορούσε ο Σύλλογος να κάνει το εξής:
Λόγω της βαρύτητας και των στοιχείων τέτοιου είδους κειμένων και αναφορών καθως ακόμα και αυτά προηγούμενων όπως τα κείμενα της Ληστοκρατίας στην περιοχή μας(Α,Β,Γ Μερος) αλλα και αυτό με τίτλο Οι συνχωριανοί στην Αντίσταση να τα τοποθετήσουν σε κάποιο φανερό σημείο της σελίδας είτε της αρχικής είτε στην καρτελα της Ιστορίας σε επίπεδο εικόνας απο τα αριστερά ή δεξιά της σελίδας όπως τη στήλη με τα νέα θέματα αλλα με εικόνα. Όπως είναι π.χ. ο χορηγός επικοινωνίας Proto fm ή η Δημοσκόπηση όπου με ένα κλίκ στην εικόνα να σε παραπέμπει στο κείμενο-έρευνα.Και σε δίαφορα παλαιότερα κείμενα που έχουν τέτοιου είδους βαρύτητα και σημασία.¨Ετσι ώστε να τα βλέπουν πάντα οι νέοι επισκέπτες.
 
 
#2 glynosgiannis 28-03-2011 16:54
Πραγματικά ένα ιστορικό ντοκουμέντο για το θέατρο της Δρακότρυπας. Για ακόμαι μία φορά ο Γ. Γούσιας μας κατέπληξε.

Πιστεύω ότι η συγκεκριμένη έρευνα πρέπει να είναι και αναπόσπαστο κομμάτι και του υπό κατασκευή Λαογραφικού μας Μουσείου!

Όσον αφορά τέτοιες έρευνες, μπαίνουν πάνω και δεξιά στην σελίδα στα Νέα Θέματα (πράγμα που το έχουμε παραμελήσει τον τελευταίο καιρό).
 
 
#3 tsiro 29-03-2011 15:20
..εύγε, μπράβο, συγχαρητήρια.
Συγκινητικό. Νοσταλγικό.
Για μάς τους μεγαλύτερους
που μικροί τότε τα ζήσαμε.
 
 
#4 ggousias 04-12-2011 10:52
Σκαλίζοντας τις σημειώσεις μου, συμπληρώνω με την μαρτυρία της γιαγιάς μου Σταθούλας Βασ. Λάζου, ότι το έργο «Αθανάσιος Διάκος» (ξανα)παίχτηκε(;) το 1927 στο μοναστήρι της Αγίας Τριάδας, προφανώς στο πανηγύρι του χωριού, και πήραν μέρος εκτός του προαναφερόμενου Θωμά Κίτου (βλέπε παραπάνω: α. Η παλιότερη γνωστή παράσταση «Αθανάσιος Διάκος», 1920), ο σύζυγός της και παππούς μου Βασίλειος Λάζος και ο γεννημένος στην Αμερική Κώστας Κατσαρός (Τσιάλης).
Στην παράσταση της Γκόλφως του 1925 θα επιθυμούσα να αποκαταστήσω το όνομα του νέου που ενσάρκωνε την Γκόλφω, που δεν ήταν ο Νικόλαος Μπάλλας, όπως αναφέρεται στην εργασία του κ.Βογιατζή, αλλά ο Νέστωρ Μπάλλας (γεν.1904), όπως παρατηρώ σε σχετική σημείωση που έχω από τον πατέρα μου. Να προσθέσω ακόμα ότι τον ρόλο του Θανασούλα είχε ο ράφτης και μετέπειτα γραμματέας της Κοινότητας Ευάγγελος Τάτσης, ολόκληρη δε τη φροντίδα και διδασκαλία του έργου είχε ο νεαρός τότε δάσκαλος και μετέπειτα γενικός επιθεωρητής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Κωνσταντίνος Μπάλλας, ο οποίος ήταν και ο υποβολέας της παράστασης.
Όσον αφορά τον Καραγκιόζη, προσθέτω ότι σε πολλές περιπτώσεις, αυτόκλητος βοηθός του Κορομπίλια υπήρξε ο Μήτρος Θ. Πούλιος, στο σπίτι του οποίου είδα πολλές από τις φιγούρες του λαϊκού θεάτρου που κατασκεύαζε ο ίδιος.
Γ.Γούσιας
 

Για να σχολιάσετε το άρθρο θα πρέπει να είστε συνδεδεμένοι

Τα νέα μας - Πολιτιστικά

Facebook Page

pantos_egainia_2

Αναζήτηση

Σύνδεση







Login reminder Forgot login?

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookie από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie. Για να μάθετε περισσότερα για το τι είναι τα cookies και πως χρησιμοποιούνται δείτε εδώ: Πολιτική Απορρήτου.

Να δέχομαι cookies από αυτή τη σελίδα.

EU Cookie Directive Module Information