Read File
  • Drakotrypa.gr
    Drakotrypa.gr

"Κρίση"

132_4b0f9f205546a Η λέξη που κυριαρχεί σήμερα στις συνομιλίες και τις συναναστροφές όλων μας αλλά και σε όλα τα έντυπα, τηλεοπτικά και ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης. Όρος που τον τελευταίο καιρό διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην καθημερινότητά μας, ταυτιζόμενος σε απόλυτο βαθμό με τη δυσμενή οικονομική συγκυρία και τις γνωστές επιπτώσεις της. Μια συγκυρία που αποτελεί την αφορμή να βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης με δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον, υπενδεδυμένες με έναν άνευ προηγουμένου αρνητισμό και καθοδηγούμενοι να επικεντρώνουμε την προσοχή και το ενδιαφέρον μας αποκλειστικά σ’ αυτό που αποκαλούμε «κρίση οικονομική». Η σύγχυση, η κατήφεια, η απογοήτευση, ο φόβος, η ταραχή, η απελπισία, κ.λ.π, έχουν επικρατήσει παντού.

Ουδόλως, ωστόσο, πιστεύω ότι η σημερινή δυσμενής οικονομική συγκυρία πρέπει να αποσυνδεθεί από την κρίση που σήμερα κυριαρχεί και σε τόσους άλλους τομείς της δραστηριότητάς μας είτε ως ατόμων είτε ως συνόλου. Η κρίση που σήμερα βιώνουμε είναι πολύ βαθιά και δεν είναι πρωτίστως κρίση οικονομική. Αδιαμφισβήτητα, είναι και κρίση ηθική, πολιτισμική, ιδεολογική. Κρίση αρχών, ιδεών, ιδανικών, οραμάτων, αξιών και πολλών άλλων όμοιων, που θα μπορούσαμε να προσθέσουμε. Και είναι η κρίση στον καθένα απ’ αυτούς τους τομείς που μόλυνε και συμπαρέσυρε και τον άλλο. Και ως φυσική απόρροια επήλθε η οικονομική κατάρρευση, με τα αποτελέσματα της οποίας όλοι μας είμαστε σήμερα αντιμέτωποι. Η κοινωνία μας σήμερα νοσεί από την παντελή απουσία ιδανικών και την ισοπέδωση κάθε είδους πνευματικών αξιών. Μέτρο αξιολόγησης του ατόμου είναι τα μηδενικά του τραπεζικού του λογαριασμού.  Στόχος η ατομική καλοπέραση και ο γρήγορος πλουτισμός με κάθε τρόπο. Η επιδίωξη του μέγιστου αποτελέσματος με την ήσσονα προσπάθεια. Αξίες όπως η εντιμότητα, η σωφροσύνη, η εγκράτεια, η σύνεση, η καλοσύνη και η αλληλεγγύη παραγκωνίστηκαν και την θέση τους κατέλαβαν η φιλαυτία, ο εγωισμός, η φιλαργυρία, η απληστία, η αδιαφορία για το συνάνθρωπο.

Μία κρίση, όμως, όπως κανείς και να την εννοήσει, δε σημαίνει οπωσδήποτε και καταστροφή! Είναι γνωστή η παραδοχή ότι «κάθε νόμισμα έχει πάντα δύο όψεις». Και, πράγματι, η μία όψη του νομίσματος είναι η κατάσταση που σήμερα βιώνουμε, στην οποία φτάσαμε με πρωταγωνιστές προηγούμενες γενεές, για τις οποίες, ωστόσο, η ιστορία έχει καταγράψει ότι και τόλμησαν για τις εποχές τους και από τα όποια δεινά του δικού τους παρελθόντος κατάφεραν να απεγκλωβιστούν, δημιουργώντας το δικό τους, νέο για την εποχή τους, πολιτισμό. Έναν πολιτισμό που, πέρα από τα όποια μειονεκτήματα μπορεί ίσως κανείς σήμερα - εκ των υστέρων και εκ του ασφαλούς - να διακρίνει, έφερε στον κόσμο πρόοδο, ανάπτυξη και ευημερία. Σε καμία, λοιπόν, περίπτωση δε δικαιούμαστε, με αφορμή το σημερινό και από πολλές πλευρές αμφισβητούμενο και βαλλόμενο κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό, κ.λ.π. status quo, να καταλογίσουμε στις γενεές αυτές παταγώδη και σε όλους τους τομείς αποτυχία των κάθε είδους προσπαθειών τους ή των αντιλήψεων και πρακτικών τους. Η κρίση σ’ ένα σύστημα δε δηλώνει αναγκαστικά και αποτυχία των μέχρι τη στιγμή εκείνη κρατούντων αντιλήψεων και πρακτικών. Η κρίση ξεσπά επειδή, με την πάροδο του χρόνου, τις αλλαγές των γενεών, την ανάπτυξη τεχνολογιών και τα νέα δεδομένα που αυτές δημιουργούν,  οι αντιλήψεις και πρακτικές αυτές δεν αντέχουν πλέον αλλά δεν υπάρχει ακόμη κάτι καινούριο να τις διαδεχθεί. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που έθνη, κράτη, κοινωνίες, κ.λ.π. βρέθηκαν αντιμέτωποι με αλλαγές δεδομένων ετών ή και αιώνων ακόμη, φτάνοντας στο κατώτατο σημείο της αντοχής και της αξιοπιστίας τους. Όμως αυτό ακριβώς ήταν που αποτέλεσε και τη βάση για να αποτινάξουν δεινά και παθογένειες του παρελθόντος τους και να αναγεννηθούν, ακόμα και από τις στάχτες τους. Και αυτό είναι που αφήνει και σ’ εμάς πολλά περιθώρια για ελπίδα και αισιοδοξία. Είναι η άλλη όψη του νομίσματος.

Ίσως, λοιπόν, σήμερα να φτάσαμε στο τέλος ενός δρόμου. Να βρισκόμαστε στο τέλος μιας εποχής που τα συστήματά της, οι θεωρίες και οι ιδεολογίες της αλλά και τα πρόσωπα που κλήθηκαν να τις εφαρμόσουν έχουν δώσει, μέσα από επιτυχίες και αποτυχίες, όσα είχαν να δώσουν. Και το φαινόμενο της σημερινής «κρίσης», με τη μορφή που σήμερα όλοι μας βιώνουμε, ίσως να μη φανερώνει τίποτα άλλο παρά ότι κάτι βαριά άρρωστο, στηριζόμενο σε σαθρά πλέον θεμέλια, προσπαθεί με νύχια και δόντια να κρατηθεί στη ζωή, για να συνεχίζει να απολαμβάνει όσα μέχρι και τώρα αυτή του προσέφερε. Αλλά κάθε βαριά ασθένεια εγκυμονεί κινδύνους, που φτάνουν μέχρι και τον ίδιο το θάνατο. Ο γερασμένος ασθενής στο τέλος πεθαίνει γιατί – νόμος της φύσης - το σώμα του και ο οργανισμός του δε μπορούν να τον κρατάνε άλλο στη ζωή. Και κάθε οικοδόμημα που στηρίζεται σε σαθρά θεμέλια, έρχεται η στιγμή που καταρρέει ολοσχερώς, όσο  και αν το φροντίζεις και το συντηρείς.

Μήπως, λοιπόν, ήρθε ο καιρός να γυρίσουμε το νόμισμα από την άλλη πλευρά; Να αναζητήσουμε αντιλήψεις και πρακτικές προσαρμοσμένες στη σημερινή εποχή, που, αν προσέξουμε και διδαχθούμε και από τα όποια λάθη ή αποτυχίες του παρελθόντος, ίσως μας επιφυλάσσουν και μια κοινωνία υγιή, στηριγμένη στις όποιες δικές της δυνάμεις, χωρίς την αυταπάτη των δανεικών, που αποτέλεσαν και την κυριότερη αιτία της σημερινής μας ανέχειας και εξάρτησης; Μια κοινωνία σεβασμού των κάθε είδους αξιών, παραγωγική, με σαφείς κατευθύνσεις και προσανατολισμούς, συνεπή λειτουργία σε όλους της τους τομείς, που να διέπεται από αρχές όπως αξιοκρατία, ίσα δικαιώματα στην εργασία, εντιμότητα, αλληλεγγύη και σεβασμό προς το συνάνθρωπο, κ.λ.π. . Μια κοινωνία από την οποία να έχουν εκλείψει όλα εκείνα τα δεινά που μας οδήγησαν στο σημερινό τέλμα και που θα έχει στην πιο έντονη δυνατή μορφή της και τη σφραγίδα της νέας γενιάς. Γιατί αυτή η γενιά θα είναι που, κυρίως, θα κληθεί να αντιμετωπίσει την όποια επερχόμενη κατάσταση και συνεπώς θα πρέπει να αφήσουμε – ωθήσουμε να αναλάβει κυρίαρχο ρόλο, επιδεικνύοντας την επιβαλλόμενη από τις συνθήκες ωριμότητα και αναζητώντας την εμπειρία των προηγούμενων γενεών, διδασκόμενη από τα θετικά και αρνητικά που αυτές άφησαν πίσω τους αλλά απαλλαγμένη από τους οποιασδήποτε μορφής ομφάλιους λώρους με το παρελθόν.

Ζούμε, λοιπόν, μια «κρίση» ως ευρύτερο κοινωνικό ζήτημα και όχι μόνο ως οικονομικό. Και ως κοινωνικό ζήτημα εξαρτάται από τον τρόπο  αντίδρασης όλων μας. Ως εκ τούτου, επιβάλλεται και να "ανασκουμπωθούμε", όλοι. Είναι ευκαιρία να δούμε μήπως και το παλιό κρασί, που μέχρι τώρα πίναμε, μας τέλειωσε. Και αν το παλαιό κρασί τέλειωσε, ας ψάξουμε για νέο. Πρέπει, όμως, να ψάξουμε και για καινούργια ασκιά…. Γιατί είναι γνωστό πως τα παλιά ασκιά δεν αντέχουν εύκολα το καινούργιο  κρασί. Και ας είμαστε έτοιμοι να περιμένουμε και πάλι υπομονετικά, όσο χρειαστεί και με όποιο απαραίτητο τίμημα, μέχρι να ωριμάσει και το νέο αυτό κρασί, για να το γευτούμε. Και όποια γεύση αυτό και αν έχει, τουλάχιστο θα …. πίνουμε κάτι !!!

Για να σχολιάσετε το άρθρο θα πρέπει να είστε συνδεδεμένοι

Facebook Page

Αναζήτηση

Χορηγοί Ιστοσελίδας

___9
___5
___6
___8
___7

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookie από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie. Για να μάθετε περισσότερα για το τι είναι τα cookies και πως χρησιμοποιούνται δείτε εδώ: Πολιτική Απορρήτου.

Να δέχομαι cookies από αυτή τη σελίδα.

EU Cookie Directive Module Information