Read File
  • Drakotrypa.gr
    Drakotrypa.gr

Γεια χαρά, Επισκέπτης
Παρακαλώ Σύνδεση ή Εγγραφή.    Χάσατε τον κωδικό σας;
Περί αρκούδας...(1) (1 μέλος/η είναι εδώ) (1) Επισκέπτης
Πάνε στο τέλος Αγαπημένο/α: 0
ΘΕΜΑ: Περί αρκούδας...(1)
#447
Περί αρκούδας...(1) πριν 11 Χρόνια, 1 Μήνας(ες)  
1. Οι αρκούδες και ο Άγιος Διονύσιος

Η αρκούδα, παρότι δεν υπάρχουν πολλές μαρτυρίες για την διαβίωσή της στα δάση της περιφερείας μας, είναι ωστόσο ένα ζώο, με το οποίο διαχρονικά οι κάτοικοι του χωριού μας είχαν μια εξοικείωση. Η αιτία βρίσκεται στο ότι η αρκούδα είναι συστατικό στοιχείο της βιογραφίας του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, ο οποίος όπως είναι γνωστό γεννήθηκε στο χωριό μας. Λέγεται λοιπόν, πως όταν ο Άγιος Διονύσιος αποφάσισε να χτίσει το μοναστήρι ψηλά στον Όλυμπο, οι αρκούδες ξαφνικά ένα βράδυ αποδεκάτισαν τα μουλάρια με τα οποία κουβαλούσαν τα υλικά. Όταν το πρωί οι καλόγεροι τον πληροφόρησαν τι συνέβη, ο Άγιος τους έστειλε να σαμαρώσουν τις αρκούδες. Έκπληκτοι εκείνοι υπάκουσαν και έτσι το μοναστήρι χτίστηκε με υλικά που τα μετέφεραν οι αρκούδες. Η παράδοση είναι ισχυρή στα μέρη όπου έδρασε ο Άγιος Διονύσιος σε σημείο μάλιστα που οι σαμαράδες τον ανακήρυξαν ως προστάτη τους!
ggousias (Μέλος)
Senior Boarder
Δημοσιεύσεις: 62
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Τελευταία διόρθωση: 01/07/2009 01:41 απο ggousias.
 
Γιώργος Φ.Γούσιας
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
#448
Περί αρκούδας...(2) πριν 11 Χρόνια, 1 Μήνας(ες)  
2. Μυθολογία

Η Καλλιστώ ήταν κόρη του Λυκάονα, βασιλιά της Αρκαδίας. Από μικρό κορίτσι ορκίστηκε πίστη και αφοσίωση στη θεά Άρτεμη και πως θα μείνει για πάντα παρθένα, να την υπηρετεί και να τη συνοδεύει. Έτσι πήγε να ζήσει μαζί της στο δάσος κυνηγώντας άγρια θηρία. Κάποτε την είδε ο Δίας και την ερωτεύτηκε. Για να την ξεγελάσει, πήρε τη μορφή της Άρτεμης και την ανάγκασε να ξαπλώσει μαζί του. Η Καλλιστώ γέννησε ένα γιο. Ο Δίας όμως ήξερε πως αν το μάθαινε η Ήρα θα θύμωνε με την Καλλιστώ, γι' αυτό και την μεταμόρφωσε σε αρκούδα. H Καλλιστώ μεταμορφωμένη σε αρκούδα, τριγυρνούσε χρόνια στα δάση ψάχνοντας το γιο της, τον Αρκάδα. Όταν τον βρήκε, άντρα πια, θέλησε να τον αγκαλιάσει. Εκείνος καθώς δεν ήξερε πως η αρκούδα ήταν η μητέρα του, ετοιμάστηκε να τη σκοτώσει. Ο Δίας όμως τους λυπήθηκε και για να αποτρέψει τη μητροκτονία, τους μεταμόρφωσε σε αστερισμούς (τη Μικρή και τη Μεγάλη Άρκτο) και τους πήρε κοντά του στον ουρανό. Η Ήρα, που δεν έπαψε να είναι θυμωμένη, ζήτησε από τον Ωκεανό, το ποτάμι που περιβάλλει τη γη, να μην τους αφήσει ποτέ να λουστούν στα νερά του. Έτσι οι δύο αυτοί αστερισμοί δεν δύουν ποτέ. Ο Δίας όμως για να τους γλιτώσει για πάντα από τη ζήλια της Ήρας τοποθέτησε κοντά τους και ένα άλλο αστέρι τον Αρκτούρο -το όνομά του σημαίνει ο φύλακας της Άρκτου- να τους συνοδεύει και να τους προστατεύει στην αιωνιότητα.
ggousias (Μέλος)
Senior Boarder
Δημοσιεύσεις: 62
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Γιώργος Φ.Γούσιας
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
#449
Περί αρκούδας...(3) πριν 11 Χρόνια, 1 Μήνας(ες)  
3. Φράσεις και παροιμίες

Λόγω του μεγέθους της, το όνομα της αρκούδας χρησιμοποιείται μεταφορικά για τον χαρακτηρισμό ενός μεγαλόσωμου ή τριχωτού άνδρα, ή για μια ογκώδη και άχαρη γυναίκα.
Λόγω της δύναμής της πολλές φορές χρησιμοποιήθηκε για να εκφράσει μια ολόκληρη χώρα, λέμε δηλ. η Ρωσική αρκούδα υπονοώντας τη Ρωσία.
Ως μικρό ζώο όμως και λόγω της εξυπνάδας του, το αρκουδάκι, είναι το αγαπημένο παιχνίδι των παιδιών. Πόσα και πόσα παιδάκια κοιμούνται και ξυπνούν με ένα αρκουδάκι στην αγκαλιά! ‘Άλλωστε ποιος δεν θυμάται τον Μίσα, το αρκουδάκι μασκότ των Ολυμπιακών αγώνων της Μόσχας!
Οι αρκουδιάρηδες για να μάθουν τις αρκούδες να χορεύουν τις βάζανε σε ένα ταψί επάνω στη φωτιά που δυνάμωνε σιγά σιγά. Οι ίδιοι παίζανε ένα ντέφι και ενώ η φωτιά δυνάμωνε η αρκούδα ήταν αναγκασμένη για να αποφεύγει το κάψιμο να ανασηκώνει τα πόδια της εναλλάξ, σαν να χόρευε. Φυσικά δεν τολμούσε να κατεβεί από το ταψί γιατί τη ξυλοφορτώνανε. Μετά από πολλές ώρες τέτοιας «εκπαίδευσης», αρκούδα συνδύαζε πλέον τον ήχο του ντεφιού με το χορό και με περασμένο τον χαλκά στη μύτη γινόταν πειθήνιο όργανο του αρκουδιάρη. Από αυτή τη σκληρή μεταχείριση προέκυψαν οι φράσεις «θα σε χορέψω στο ταψί» και «έφαγε το ξύλο της αρκούδας».
ggousias (Μέλος)
Senior Boarder
Δημοσιεύσεις: 62
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Γιώργος Φ.Γούσιας
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
#450
Περί αρκούδας...(4) πριν 11 Χρόνια, 1 Μήνας(ες)  
4. Η αρκούδα στην ποίηση

Άγγελος Σικελιανός: Ἱερὰ Ὁδός

Ἀπὸ τὴ νέα πληγὴ ποὺ μ᾿ ἄνοιξεν ἡ μοίρα
ἔμπαιν᾿ ὁ ἥλιος, θαρροῦσα, στὴν καρδιά μου
μὲ τόση ὁρμή, καθὼς βασίλευε, ὅπως
ἀπὸ ραγισματιὰν αἰφνίδια μπαίνει
τὸ κύμα σὲ καράβι π᾿ ὁλοένα
βουλιάζει.

Γιὰ ἐκεῖνο πιὰ τὸ δείλι,
σὰν ἄρρωστος, καιρό, ποὺ πρωτοβγαίνει
ν᾿ ἀρμέξει ζωὴ ἀπ᾿ τὸν ἔξω κόσμον, ἤμουν
περπατητὴς μοναχικὸς στὸ δρόμο
ποὺ ξεκινᾶ ἀπὸ τὴν Ἀθήνα κ᾿ ἔχει
σημάδι του ἱερὸ τὴν Ἐλευσίνα.
Τί ἦταν γιὰ μένα αὐτὸς ὁ δρόμος πάντα
σὰ δρόμος τῆς Ψυχῆς.

Φανερωμένος
μεγάλος ποταμός, κυλοῦσε ἐδῶθε
ἀργὰ συρμένα ἀπὸ τὰ βόδια ἁμάξια
γεμάτα ἀθεμωνιὲς ἢ ξύλα, κι ἄλλα
ἁμάξια, γοργὰ ποὺ προσπερνοῦσαν,
μὲ τοὺς ἀνθρώπους μέσα τοὺς σὰν ἴσκιους.

Μὰ παραπέρα, σὰ νὰ χάθη ὁ κόσμος
κ᾿ ἔμειν᾿ ἡ φύση μόνη, ὥρα κι ὥρα
μίαν ἡσυχία βασίλεψε. K᾿ ἡ πέτρα
π᾿ ἀντίκρισα σὲ μία ἄκρη ριζωμένη,
θρονί μου φάνη μοιραμένο μου ἦταν
ἀπ᾿ τοὺς αἰῶνες. K᾿ ἔπλεξα τὰ χέρια,
σὰν κάθισα, στὰ γόνατα, ξεχνώντας
ἂν κίνησα τὴ μέρα αὐτὴ ἢ ἂν πῆρα
αἰῶνες πίσω αὐτὸ τὸν ἴδιο δρόμο.

Μὰ νά· στὴν ἡσυχία αὐτή, ἀπ᾿ τὸ γύρο
τὸν κοντινό, προβάλανε τρεῖς ἴσκιοι.
Ἕνας Ἀτσίγγανος ἀγνάντια ἐρχόταν,
καὶ πίσωθέ του ἀκλούθααν, μ᾿ ἁλυσίδες
συρμένες, δυὸ ἀργοβάδιστες ἀρκοῦδες.

Καὶ νά· ὡς σὲ λίγο ζύγωσαν μπροστά μου
καὶ μ᾿ εἶδε ὁ Γύφτος, πρὶν καλὰ προφτάσω
νὰ τὸν κοιτάξω, τράβηξε ἀπ᾿ τὸν ὦμο
τὸ ντέφι καί, χτυπώντας το μὲ τό ῾να
χέρι, μὲ τ᾿ ἄλλον ἔσυρε μὲ βία
τὶς ἁλυσίδες. K᾿ οἱ δυὸ ἀρκοῦδες τότε
στὰ δυό τους σκώθηκαν, βαριά.

Ἡ μία,
(ἤτανε ἡ μάνα, φανερά), ἡ μεγάλη,
μὲ πλεχτὲς χάντρες ὅλο στολισμένο
τὸ μέτωπο γαλάζιες, κι ἀπὸ πάνω
μίαν ἄσπρη ἀβασκαντήρα, ἀνασηκώθη
ξάφνου τρανή, σὰν προαιώνιο νά ῾ταν
ξόανο Μεγάλης Θεᾶς, τῆς αἰώνιας Μάνας,
αὐτῆς τῆς ἴδιας ποὺ ἱερὰ θλιμμένη,
μὲ τὸν καιρὸν ὡς πῆρε ἀνθρώπινη ὄψη,
γιὰ τὸν καημὸ τῆς κόρης της λεγόνταν
Δήμητρα ἐδῶ, γιὰ τὸν καημὸ τοῦ γιοῦ της
πιὸ πέρα ἦταν Ἀλκμήνη ἢ Παναγία.
Καὶ τὸ μικρὸ στὸ πλάγι της ἀρκούδι,
σὰ μεγάλο παιχνίδι, σὰν ἀνίδεο
μικρὸ παιδί, ἀνασκώθηκε κ᾿ ἐκεῖνο
ὑπάκοο, μὴ μαντεύοντας ἀκόμα
τοῦ πόνου του τὸ μάκρος, καὶ τὴν πίκρα
τῆς σκλαβιᾶς, ποὺ καθρέφτιζεν ἡ μάνα
στὰ δυὸ πυρά της ποὺ τὸ κοίτααν μάτια!

Ἀλλ᾿ ὡς ἀπὸ τὸν κάματον ἐκείνη
ὀκνοῦσε νὰ χορέψει, ὁ Γύφτος, μ᾿ ἕνα
῾πιδέξιο τράβηγμα τῆς ἁλυσίδας
στοῦ μικροῦ τὸ ρουθούνι, ματωμένο
ἀκόμα ἀπ᾿ τὸ χαλκὰ ποὺ λίγες μέρες
φαινόνταν πὼς τοῦ τρύπησεν, αἰφνίδια
τὴν ἔκαμε, μουγκρίζοντας μὲ πόνο,
νὰ ὀρθώνεται ψηλά, πρὸς τὸ παιδί της
γυρνώντας τὸ κεφάλι, καὶ νὰ ὀρχιέται
ζωηρά.

K᾿ ἐγώ, ὡς ἐκοίταζα, τραβοῦσα
ἔξω ἀπ᾿ τὸ χρόνο, μακριὰ ἀπ᾿ τὸ χρόνο,
ἐλεύτερος ἀπὸ μορφὲς κλεισμένες
στὸν καιρό, ἀπὸ ἀγάλματα κ᾿ εἰκόνες·
ἤμουν ἔξω, ἤμουν ἔξω ἀπὸ τὸ χρόνο.

Μὰ μπροστά μου, ὀρθωμένη ἀπὸ τὴ βία
τοῦ χαλκὰ καὶ τῆς ἄμοιρης στοργῆς της,
δὲν ἔβλεπα ἄλλο ἀπ᾿ τὴν τρανὴν ἀρκούδα
μὲ τὶς γαλάζιες χάντρες στὸ κεφάλι,
μαρτυρικὸ τεράστιο σύμβολο ὅλου
τοῦ κόσμου, τωρινοῦ καὶ περασμένου,
μαρτυρικὸ τεράστιο σύμβολο ὄλου
τοῦ πόνου τοῦ πανάρχαιου, ὁπ᾿ ἀκόμα
δὲν τοῦ πληρώθη ἀπ᾿ τοὺς θνητοὺς αἰῶνες
ὁ φόρος τῆς ψυχῆς.

Τί ἐτούτη ἀκόμα
ἦταν κ᾿ εἶναι στὸν Ἅδη.

Καὶ σκυμμένο
τὸ κεφάλι μου κράτησα ὁλοένα,
καθὼς στὸ ντέφι μέσα ἔριχνα, σκλάβος
κ᾿ ἐγὼ τοῦ κόσμου, μιὰ δραχμή.

Μὰ ὡς, τέλος,
ὁ Ἀτσίγγανος ξεμάκρυνε, τραβώντας
ξανὰ τὶς δυὸ ἀργοβάδιστες ἀρκοῦδες,
καὶ χάθηκε στὸ μούχρωμα, ἡ καρδιά μου
μὲ σήκωσε νὰ ξαναπάρω πάλι
τὸ δρόμον ὁποὺ τέλειωνε στὰ ῾ρείπια
τοῦ Ἱεροῦ τῆς Ψυχῆς, στὴν Ἐλευσίνα.
K᾿ ἡ καρδιά μου, ὡς ἐβάδιζα, βογγοῦσε:
«Θά ῾ρτει τάχα ποτέ, θὲ νά ῾ρτει ἡ ὥρα
ποὺ ἡ ψυχὴ τῆς ἀρκούδας καὶ τοῦ Γύφτου,
κ᾿ ἡ ψυχή μου, ποὺ Μυημένη τηνὲ κράζω,
θὰ γιορτάσουν μαζί;»

Κι ὡς προχωροῦσα,
καὶ βράδιαζε, ξανάνιωσα ἀπ᾿ τὴν ἴδια
πληγή, ποὺ ἡ μοίρα μ᾿ ἄνοιξε, τὸ σκότος
νὰ μπαίνει ὁρμητικὰ μὲς στὴν καρδιά μου,
καθὼς ἀπὸ ραγισματιὰν αἰφνίδια μπαίνει
τὸ κύμα σὲ καράβι ποὺ ὁλοένα
βουλιάζει. Κι ὅμως τέτοια ὡς νὰ διψοῦσε
πλημμύραν ἡ καρδιά μου, σᾶ βυθίστη
ὡς νὰ πνίγηκε ἀκέρια στὰ σκοτάδια,
σὰ βυθίστηκε ἀκέρια στὰ σκοτάδια,
ἕνα μούρμουρο ἁπλώθη ἀπάνωθέ μου,
ἕνα μούρμουρο,
κ᾿ ἔμοιαζ᾿ ἔλλε:

«Θὰ ῾ρτει.»



Γιάννης Ρίτσος: H Σονάτα Του Σεληνόφωτος

(Ανοιξιάτικο βράδυ. Μεγάλο δωμάτιο παλιού σπιτιού. Μια ηλικιωμένη γυναίκα, ντυμένη στα μαύρα, μιλάει σ' έναν νέο. Δεν έχουν ανάψει φως. Απ' τα δύο παράθυρα μπαίνει ένα αμείλικτο φεγγαρόφωτο. Ξέχασα να πω ότι η Γυναίκα με τα Μαύρα έχει εκδώσει δύο-τρεις ενδιαφέρουσες ποιητικές συλλογές θρησκευτικής πνοής. Λοιπόν, η Γυναίκα με τα Μαύρα μιλά στον Νέο):

(απόσπασμα)
…………………………………………


'Αφησε με να έρθω μαζί σου...
Φορές-φορές, την ώρα που βραδιάζει, έχω την αίσθηση
πως έξω απ' τα παράθυρα περνάει ο αρκουδιάρης
με τη γριά βαρειά του αρκούδα
με το μαλλί της όλο αγκάθια και τριβόλια
σηκώνοντας σκόνη στο συνοικιακό δρόμο
ένα ερημικό σύννεφο σκόνη που θυμιάζει το σούρουπο
και τα παιδιά έχουν γυρίσει σπίτια τους για το δείπνο
και δεν τ' αφήνουν πια να βγουν έξω
μ' όλο που πίσω απ' τους τοίχους μαντεύουν
το περπάτημα της γριάς αρκούδας
κι η αρκούδα κουρασμένη πορεύεται μες στη σοφία της μοναξιάς της,
μη ξέροντας για πού και γιατί
έχει βαρύνει, δεν μπορεί πια
να χορεύει στα πισινά της πόδια
δεν μπορεί να φοράει τη δαντελένια σκουφίτσα της
να διασκεδάζει τα παιδιά, τους αργόσχολους, τους απαιτητικούς,
και το μόνο που θέλει είναι να πλαγιάσει στο χώμα
αφήνοντας να την πατάνε στην κοιλιά,
παίζοντας έτσι το τελευταίο παιχνίδι της,
δείχνοντας την τρομερή της δύναμη για παραίτηση,
την ανυπακοή της στα συμφέροντα των άλλων,
στους κρίκους των χειλιών της, στην ανάγκη των δοντιών της,
την ανυπακοή της στον πόνο και στη ζωή
με τη σίγουρη συμμαχία του θανάτου έστω κι ενός αργού θανάτου
την τελική της ανυπακοή στο θάνατο
με τη συνέχεια και τη γνώση της ζωής
που ανηφοράει με γνώση και με πράξη πάνω απ τη σκλαβιά της.
Μα ποιος μπορεί να παίξει ως το τέλος αυτό το παιχνίδι;
Κι η αρκούδα σηκώνεται πάλι και πορεύεται
υπακούοντας στο λουρί της, στους κρίκους της, στα δόντια της,
χαμογελώντας με τα σκισμένα χείλη της
στις πενταροδεκάρες που της ρίχνουνε
τα ωραία κι ανυποψίαστα παιδιά
(ωραία ακριβώς γιατί είναι ανυποψίαστα)
και λέγοντας ευχαριστώ. Γιατί οι αρκούδες που γεράσανε
το μόνο που έμαθαν να λένε είναι: ευχαριστώ, ευχαριστώ.
'Αφησε με να έρθω μαζί σου...
…………………………………………
ggousias (Μέλος)
Senior Boarder
Δημοσιεύσεις: 62
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Γιώργος Φ.Γούσιας
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
#457
Απ:Περί αρκούδας... πριν 11 Χρόνια, 1 Μήνας(ες)  
Τα βιολογικά xαρακτηριστικά της αρκούδας:

Η αρκούδα έχει εξαιρετικά ανεπτυγμένη ακοή και όσφρηση και λιγότερο καλή όραση: βλέπει αρκετά καλά σε απόσταση 80 μέτρων αλλά δεν είναι ικανή να διακρίνει άνθρωπο στα 300 μέτρα.

Το ύψος ενός ενήλικου ζώου στον τράχηλο μπορεί να φθάσει τα 1,10 μ ενώ το συνολικό μήκος από την άκρη της μουσούδας ως την πολύ μικρή ουρά κυμαίνεται από 1,70 - 2,20 μ.

Τα στοιχεία από ένα δείγμα 28 αρκούδων στην Ελλάδα στις οποίες έχει τοποθετηθεί ραδιοπομπός για ερευνητικούς σκοπούς δείχνουν ότι το ενήλικο θηλυκό ζυγίζει κατά μέσο όρο 106 κιλά (από 70 έως 148 κιλά μέγιστο) ενώ το ενήλικο αρσενικό είναι συνήθως πιο μεγαλόσωμο και το βάρος του κυμαίνεται από 110 έως 250 κιλά (μέσος όρος 161 κιλά).

Η πιο μεγαλόσωμη αρκούδα του πλανήτη είναι η γιγαντιαία καφέ αρκούδα των νησιών Kodiak στην Αλάσκα: το βάρος της μπορεί να φθάσει και τα 780 κιλά!

Το βάρος της αρκούδας δεν είναι ποτέ σταθερό. Το φθινόπωρο γίνεται μέγιστο εφόσον το ζώο έχει αποθηκεύσει μεγάλες ποσότητες λίπους για να καλύψει τις ανάγκες του κατά την περίοδο του χειμέριου λήθαργου ενώ την άνοιξη έχει το ελάχιστο μίας και όλο το λίπος έχει καταναλωθεί κατά την διάρκεια του χειμέριου λήθαργου.

Μία ιδιομορφία στη διάπλαση της αρκούδας είναι ότι βαδίζει πατώντας με όλο το πέλμα ειδικά στα πίσω πόδια (πελματοβάμων). Αυτό της δίνει τη δυνατότητα να σταθεί όρθια στα δύο πόδια. Η στάση αυτή, που συχνά παρεξηγείται ως επιθετική, τη βοηθά στην πιο προσεκτική ανίχνευση του γύρω χώρου και παρατηρείται πιο συχνά στα θηλυκά όταν έχουν μικρά λόγω συνεχούς εγρήγορσης που συνδέεται με ένα πολύ ανεπτυγμένο μητρικό ένστικτο.

Η αρκούδα είναι πλαγιοβαδιστική, δηλ. μετακινεί τα δύο πόδια της ίδιας πλευράς σε κάθε βήμα, γεγονός που την κάνει να φαίνεται αργή και αδέξια. Στη πραγματικότητα όμως είναι πολύ ευέλικτη ενώ σε γρήγορες και ξαφνικές επιταχύνσεις μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα μέχρι και 60 χλμ την ώρα! Έχει επίσης ιδιαίτερες δεξιότητες αναρρίχησης. Σε αυτό βοηθούν η μεγάλη μυϊκή της δύναμη και τα πολύ ανεπτυγμένα και δυνατά νύχια της.

Η αρκούδα ζει γύρω στα 20 με 25 χρόνια. Ζώο με εξαιρετική ευφυΐα, θεωρείται το πιο έξυπνο θηλαστικό μετά τα πρωτεύοντα (τους πιθήκους), τον ελέφαντα και τα δελφίνια! Έχει πολύ καλή μνήμη, ικανότητα προγραμματισμού και σύνεση.

Πηγή: Ιστοσελίδα Περιβαλλοντικής οργάνωσης "Καλλιστώ"
glynosgiannis (Μέλος)
Απλά βοηθάω...
Administrator
Δημοσιεύσεις: 260
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Φύλο: Αρρεν glynosgiannis Δρακότρυπα glynos23@yahoo.gr Τοποθεσία: Λαγονήσι Γενέθλια: 1983-12-19
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Τελευταία διόρθωση: 11/07/2009 06:36 απο glynosgiannis.
 
Σε εποχές που κυριαρχούν το χρήμα και η αμάθεια, το να είσαι εθελοντής και να διαδίδεις τη γνώση είναι πράξεις επαναστατικές!!!
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
#561
Απ:Περί αρκούδας... πριν 10 Χρόνια, 9 Μήνες  
Η περίοδος που διανύουμε είναι εποχή κατά την οποία η καφέ αρκούδα (Ursus Arctos) ψάχνει να βρει μέρος για να περάσει την χειμερία νάρκη της.
Η εμφάνισή της στο χωριό μας τον περασμένο Ιούνιο μας έβαλε να σκεφτούμε τους λόγους για τους οποίους βρέθηκε σε κατοικημένη περιοχή και να ενημερωθούμε γι'αυτό.

Η περιβαλλοντική οργάνωση Καλλιστώ έβγαλε ένα πολύ όμορφο παιχνιδάκι από το οποίο μπορούμε όλοι, και όχι μόνο τα μικρά παιδιά, να μάθουμε για τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η αρκούδα στην Ελλάδα, το είδος της τροφής που τρώει και την συμπεριφορά του ανθρώπου απέναντί της.

Το συγκεκριμένο παιχνίδι ονομάζεται "Η ζωή της Αρκουδίτσας".

Πιστεύω ότι είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για την ενημέρωσή μας και μία ευχάριστη εκπαιδευτική εμπειρία για τους μικρούς μας φίλους.

Το παιχνίδι μπορείτε να το βρείτε εδώ: http://callisto.gr/arkoudi/index.html
glynosgiannis (Μέλος)
Απλά βοηθάω...
Administrator
Δημοσιεύσεις: 260
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Φύλο: Αρρεν glynosgiannis Δρακότρυπα glynos23@yahoo.gr Τοποθεσία: Λαγονήσι Γενέθλια: 1983-12-19
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Τελευταία διόρθωση: 14/11/2009 09:14 απο glynosgiannis.
 
Σε εποχές που κυριαρχούν το χρήμα και η αμάθεια, το να είσαι εθελοντής και να διαδίδεις τη γνώση είναι πράξεις επαναστατικές!!!
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
Πάνε στην αρχή

Facebook Page

Αναζήτηση

Χορηγοί Ιστοσελίδας

___9
___5
___6
___8
___7

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookie από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie. Για να μάθετε περισσότερα για το τι είναι τα cookies και πως χρησιμοποιούνται δείτε εδώ: Πολιτική Απορρήτου.

Να δέχομαι cookies από αυτή τη σελίδα.

EU Cookie Directive Module Information