Read File
  • Drakotrypa.gr
    Drakotrypa.gr
Αρχική Μεταξύ μας

Γεια χαρά, Επισκέπτης
Παρακαλώ Σύνδεση ή Εγγραφή.    Χάσατε τον κωδικό σας;
Επάνω στα ψηλά βουνά... (1 μέλος/η είναι εδώ) (1) Επισκέπτης
Πάνε στο τέλος Αγαπημένο/α: 0
ΘΕΜΑ: Επάνω στα ψηλά βουνά...
#919
Επάνω στα ψηλά βουνά... πριν 9 Χρόνια, 2 Μήνες  
Δέκα χρόνια τώρα ο Νίκος Ταμπάκης παίρνει τα βουνά! Και δε φτάνει που έχει ο ίδιος το ψώνιο, κουβαλάει και μια ντουζίνα ανθρώπους κοντά του. Ας πούμε εφέτος ήταν μαζί του από την Αθήνα ο γαμπρός του ο Τάκης και ο φίλος του ο Χάρης, ο Κώστας από την Κέρκυρα, τα ξαδέρφια του Γιώργος και Θεοδόσης από τα Τρίκαλα, οι φίλοι του Γιώργος από τη Βέροια και Μιχάλης από την Καστοριά, ο Κώστας και ο υπογράφων, με ταξίδι αστραπή, από τη Θεσσαλονίκη και ο πάντα παρών αδερφός του ο Παύλος, που παραθέριζε στον Πλαταμώνα.

Τον Παύλο, τον ξαδερφό του το Γιώργο, και εμένα –τι φίλοι είμαστε, μας σέρνει κοντά του από το 2001. Ήταν τότε μαζί μας και ο Βησσάρης, αλλά με τη νίλα που τράβηξε, λάκισε! Άδοξη ήταν και η δική μου απόπειρα να φτάσω μαζί του στα 1862 μέτρα υψόμετρο της Καραβούλας.
-Θα πάμε, λέει, με αυτοκίνητο ως τα Λεμούρια, θα κατεβούμε στον Πόρο, θα διαβούμε το ποτάμι, θα ανεβούμε στην Καστανιά κι από κει θα περάσουμε απέναντι στο Βατσινιώτικα λιβάδια και θα ανεβούμε στην κορυφή της Καραβούλας.

Όλα απλά για το Νίκο, τον αρχηγό. Έξη η ώρα το πρωί, λες κι είχαμε υπνοβάτη, ήμασταν στα Λεμούρια. Εύκολη η κατηφόρα, φτάσαμε γρήγορα στον Πόρο, κι ανεβήκαμε την όχθη στις Αχυρώνες, εκεί που κάποτε ήταν τα Ταμπακαίικα σπίτια. Έφυγαν οι άνθρωποι, ερήμωσε ο τόπος, σωριάστηκαν κι οι τοίχοι. Μόνο κάτι κορομηλιές και κάτι κλήματα σκαρφαλωμένα στα δένδρα πρόδιναν πώς κάποτε υπήρχαν εκεί σπίτια, κήποι και αυλές και αντηχούσε ο τόπος από παιδικές φωνές.

Φορτισμένοι από μνήμες πιάσαμε την ανηφόρα. Προχωρώντας μέσα από πυκνό δάσος φτάσαμε στο Διάσελο και από κει πότε σύρραχα, πότε από μονοπάτια και πότε ανάμεσα στις φτέρες και κάτω από παχύ ίσκιο αιωνόβιων ελατιών, ανεβήκαμε στην Καστανιά και στα Αλώνια όπου ήλιαζαν τα ρούδια. (Το ρούδι πολύ παλιά το χρησιμοποιούσαν για βαφή και κατεργασία δερμάτων και διασώζεται η παροιμία: Ότι κάνει η γίδα στο ρούδι κάνει το ρούδι στο τομάρι της). Δύσκολη η ανηφόρα, αλλά ο τόπος ήταν γεμάτος ευωδιαστά χαμοκέρασα και κάθε τόσο σταματούσαμε και τρώγαμε. Βλέπαμε και την Καραβούλα απέναντι κι άλλοτε μας φαινόταν μια μπηδσιά (πηδησιά) δρόμος κι άλλοτε πως δεν θα φτάναμε ποτέ. Ιδιαίτερα όταν περνούσαμε ένα υποτυπώδες μονοπάτι, κι από κάτω το χάος, κι όταν βρήκαμε κι έναν αέρα στον Κωλοσφίτζιουρα, είπα στο φίλο μου, τέρμα, ως εδώ, την άλλη φορά θα πάω από ίσιο δρόμο!

Κατάκοποι φτάσαμε επί τέλους σε μια βρύση, ανοίξαμε τα σακίδια και τις σακούλες μας και ψόφιοι από την πείνα, σαν να μας είχαν στο χωράφι, φάγαμε ότι είχαμε και δεν είχαμε. Άντε μετά να σηκωθείς και να τραβήξεις ολόρθα για την κορυφή. Σαν έκανα μερικά βήματα, μ’ έπιασε ένας διαολόπονος στο πόδι, μου τρυπούσε το γόνατο. Ανέβηκα κάμποσο αλλά ο πόνος γινόταν πιο έντονος.
-Αρχηγέ, λέω στον Νίκο, σας …επιτρέπω να ανεβείτε χωρίς εμένα. Άλλωστε εγώ έχω ανεβεί πεντέξι φορές ως τώρα, ας μη πιέσω την κατάσταση και χρειαστεί να με …κουβαλήσετε ως τα Λεμούρια.

Πήρα ένα μονοπάτι και καρφί για τη Λούτσα στη «θερινή κατοικία» του Θύμιου και ο πόνος δυνάμωνε. Φτάνοντας στον παλιό δημόσιο, τι δημόσιος, ούτε ο Θεός δεν θα μπορούσε να τον κάνει ποτέ τέτοιο!- σκέφτηκα να τον ακολουθήσω για να καταπονηθώ λιγότερο. Κι αφού περπάτησα αρκετά, πάνω στην πρώτη μεγάλη στροφή ήταν σταλισμένα τα πρόβατα και με πήραν μυρωδιά τα σκυλιά. –Ωχ, τώρα τη βάψαμε λέω μέσα μου, χωρίς ένα ξύλο στα χέρια και με ένα πόδι νταούλι, άσχημα την έχω! Κι όσο εγώ προχωρούσα σαν να μη συνέβαινε δήθεν τίποτα, τόσο τα σκυλιά γαυγίζανε και έρχονταν επιθετικά προς το μέρος μου. Δεν είχα άλλη επιλογή, ούτε μπροστά να πάω ούτε πίσω να γυρίσω, θα το κόψω κάτω στην κατηφόρα κι ότι θέλει ας γίνει! Κι ενώ από μέσα μου σκυλόβριζα το Νίκο για την ιδέα που είχε να ανεβούμε κάθετα από τον Κωλοσφίτζιουρά (του), λες και δεν είχε άλλο δρόμο, κι ενώ τα σκυλιά με πλησίαζαν, όλως παραδόξως ο πόνος του ποδιού μου εξαφανίστηκε! Σαν να μη πονούσα ποτέ! Ο Θύμιος, ο μακαρίτης ο Γιώργος Καλέτσης και άλλοι που ήταν εκεί, ανησύχησαν που άκουσαν τα σκυλιά να αλυχτάν και βγήκαν έξω να δούνε τι συμβαίνει. Και βλέπαν κάποιον να είναι σε κατάσταση «Φευγάτε ποδαράκια μου να μη …», -άντε, δεν το λέω παρακάτω! Κάποια στιγμή που τα σκυλιά θεώρησαν ότι δεν κινδυνεύει το κοπάδι τους, έπαψαν πλέον να με κυνηγούν και επανήλθαν βαριεστημένα κοντά στα πρόβατα να συνεχίσουν το απογευματινό χουζούρι τους. Κάτι αντίστοιχο, αλλά δυστυχώς από την αντίθετη πλευρά, συνέβη και με τον δικό μου εγκέφαλο, ο οποίος αφού είχε δώσει για λίγα λεπτά αναστολή της αίσθησης του πόνου, τώρα που εξέλιπε πλέον ο κίνδυνος και ο φόβος, με γύρισε σ’ ένα φαρμακερό πόνο! Και δεν έφτανε αυτό, τώρα με σούβλιζε και το άλλο πόδι!

Όταν μετά από δυο τρεις ώρες έφτασαν και οι υπόλοιποι στο στέκι του Θύμιου, γυρίζει ο Βησσάρης και μου λέει συνωμοτικά: –Ευτυχώς κουμπάρε που σε πόνεσε το πόδι και τη γλύτωσες! Εγώ την πάτησα, ανέβηκα στην κορυφή και μου βγήκε η γλώσσα!

Την επόμενη χρονιά, και τη μεθεπόμενη, κι όλες σχεδόν από τότε, ανεβαίνω στην κορυφή, αλλά φτάνω ως τον «Αέρα» με αυτοκίνητο, παρέα συνήθως με τον -και δικό μου φίλο πια -Γιώργο, -μια φορά ήρθε και ο Βησσάρης- και ξεκούραστοι πλέον εύκολα προσεγγίζουμε την κορυφή. Τον Κωλοσφίτζιουρα στον οποίο παραμένει πιστός ο Νίκος του τον χαρίζω και του εύχομαι να ναι καλά να τρέχει στα βουνά και την επόμενη δεκαετία, και το μεράκι του –ένα Σαββατοκύριακο το χρόνο να τα παρατάει όλα, να έρχεται στο χωριό και ν’ ανεβαίνει στο βουνό- να βρει πολλούς μιμητές (με ή χωρίς πέρασμα από τον Κωλοσφίτζιουρα!)

Γιώργος Φ.Γούσιας
Ιούλης 2010
ggousias (Μέλος)
Senior Boarder
Δημοσιεύσεις: 62
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Γιώργος Φ.Γούσιας
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
Πάνε στην αρχή

Facebook Page

pantos_egainia_2

Αναζήτηση

Σύνδεση






Login reminder Forgot login?

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookie από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie. Για να μάθετε περισσότερα για το τι είναι τα cookies και πως χρησιμοποιούνται δείτε εδώ: Πολιτική Απορρήτου.

Να δέχομαι cookies από αυτή τη σελίδα.

EU Cookie Directive Module Information