Read File
  • Drakotrypa.gr
    Drakotrypa.gr
Αρχική Μεταξύ μας

Γεια χαρά, Επισκέπτης
Παρακαλώ Σύνδεση ή Εγγραφή.    Χάσατε τον κωδικό σας;
Όψεις της τραγωδίας του 1974 (1 μέλος/η είναι εδώ) (1) Επισκέπτης
Πάνε στο τέλος Αγαπημένο/α: 0
ΘΕΜΑ: Όψεις της τραγωδίας του 1974
#926
Όψεις της τραγωδίας του 1974 πριν 8 Χρόνια, 11 Μήνες  
Κλείνουν αυτές τις μέρες 36 ολόκληρα χρόνια από το δύσκολο καλοκαίρι του 1974. Δεν θα κάνω από τούτη τη θέση ανασκόπηση των θλιβερών γεγονότων, ούτε θα προβώ στους αυτονόητους χαρακτηρισμούς, που έρχονται στο νου και στο στόμα του καθενός, για τις άφρονες ενέργειες που παρέδωσαν τη μισή Κύπρο στους Τούρκους και οδήγησαν τη χώρα μας στο χείλος του πολέμου. Δεν ξέρει κανείς πως θα εξελίσσονταν τα πράγματα, αλλά πολλοί έγκυροι αναλυτές, ισχυρίζονται πως ένα μεγάλο μέρος της αιτίας για την οικονομική κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα και κυρίως αυτή που θα βιώνουμε τα επόμενα χρόνια, εντοπίζεται σ’ αυτό ακριβώς το καλοκαίρι και στον ξέφρενο ρυθμό της αύξησης των πολεμικών δαπανών στις οποίες οδηγηθήκαμε από τότε.
Πρόθεσή μου λοιπόν δεν είναι αυτή. Όποιος θέλει μπορεί εύκολα και πλήρως να ενημερωθεί για τα γεγονότα που συνέβησαν τον Ιούλιο του 1974. Έχουν εκδοθεί δεκάδες βιβλία για την περίοδο αυτή και έχουν γραφεί εκατοντάδες αναλύσεις σε εφημερίδες και περιοδικά. Και αυτές ακόμα τις ημέρες οι εφημερίδες κυκλοφορούν με ειδικά αφιερώματα.
Στις 20 Ιουλίου του 1974 εκδηλώθηκε η τουρκική επίθεση στην Κύπρο και την ίδια ημέρα διατάχθηκε γενική επιστράτευση στην Ελλάδα. Θα ήθελα λοιπόν να σταθούμε στο ανθρώπινο στοιχείο αυτών των ημερών, να ξεδιπλώσουμε τις μνήμες μας, τις προσωπικές, όσων τις ζήσαμε, και τις μνήμες των συγγενών και των φίλων όπως τις ακούσαμε.
Απ’ όσο μπορώ να ξέρω οι συγχωριανοί μας δεν συνδέονται -ευτυχώς- με κανένα δραματικό γεγονός νεκρού ή αγνοούμενου στην Κύπρο και εύχομαι η πληροφόρησή μου να είναι ακριβής. Από την ευρύτερη περιοχή μας όμως υπήρχαν απώλειες. Εκτός από τον αξιωματικό Θεόδ. Ροκά, ο οποίος καθώς γράφει ο Κύπριος δημοσιογράφος Μακάριος Δρουσιώτης φονεύθηκε κατά την επίθεση στο προεδρικό μέγαρο της Κύπρου, υπάρχει ένας αγνοούμενος, ο Νικ. Γιαννακόπουλος, για τον οποίον θρυλείται ότι εντοπίσθηκε πριν πεντέξι χρόνια στην ανατολική Τουρκία. Ο καλός φίλος Θανάσης Αλεξανδρής με πληροφόρησε για την ύπαρξη ενός ακόμη νεκρού στρατιώτη με το επώνυμο Νάνος με καταγωγή από την Αργιθέα.
Όμως στην επιστράτευση με τη δραματική της ή την γραφική της διάσταση, πήραν μέρος πολλοί νέοι της εποχής. Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον οι ίδιοι, τα παιδιά τους, οι φίλοι τους ή γνωστοί τους να καταθέσουν εδώ τις μνήμες τους και τις εμπειρίες τους.


____________________________________

Το περιστατικό που θα σας διηγηθώ στη συνέχεια, εκ πρώτης όψεως είναι άσχετο με την επιστράτευση, όμως δείχνει ότι κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες η ζωή δε σταματά και οι συνήθειες των γυναικών θα προσφέρουν πάντα ένα χέρι βοήθειας στην δοκιμαζόμενη, και τότε όπως και τώρα, αγορά.

Από τις 15 Ιουλίου που εκδιώχθηκε ο Μακάριος από το Προεδρικό Μέγαρο, διάχυτη ήταν σε όλους μας, μικρούς και μεγάλους, η ανησυχία για τα γεγονότα που θα ακολουθούσαν. Το Σάββατο 20 Ιουλίου οι ξένοι ραδιοσταθμοί μετέδωσαν την είδηση της τουρκικής εισβολής. Λίγο πριν το μεσημέρι, και αφού οι τράπεζες είχαν πλέον κλείσει, ανακοινώθηκε γενική επιστράτευση. Ένας μεγάλος αριθμός εφέδρων με συγκεκριμένα χρώματα και χαρακτηριστικά απολυτηρίων στρατού, διατάχθηκε να παρουσιαστεί σε συγκεκριμένες μονάδες. Πλήθη νέων άρχισαν να εγκαταλείπουν τις δουλειές τους, να αποχαιρετούν βιαστικά τους οικείους τους και να κατευθύνονται με όποιο μέσον ήταν πρόσφορο, στις μονάδες τους. Βιαστική ήταν και η αναχώρηση των «οικείων» από τα σπίτια τους και η έφοδός τους στην αγορά. Εννοείται ότι το ψωμί από τους φούρνους εξαφανίσθηκε εν ριπή οφθαλμού, όπως άλλωστε και το αλεύρι και τα ζυμαρικά και τα όσπρια και κάθε είδους τρόφιμο από τα μαγαζιά.
Στο λιανικό εμπόριο τροφίμων της Θεσσαλονίκης τότε, κυριαρχούσαν οι κεντρικές αγορές Μοδιάνο, Καπάνι, αγορά Εφαρμοστίδη κλπ καθώς και τα μπακάλικα τόσο στο κέντρο όσο και στις γειτονιές της πόλης. Τα σούπερ μάρκετ μόλις είχαν κάνει την εμφάνισή τους και στη μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας στον τομέα αυτό, που μόλις είχε ανοίξει και το δεύτερο κατάστημα στη Θεσσαλονίκη, εργαζόμουνα κι εγώ. Παρότι στο λογιστήριο, που όπως πάντα στεγάζονται σε πατάρια και σε στενούς και άχαρους χώρους, είχα αίσθηση ωστόσο του τι συμβαίνει στο χώρο του καταστήματος.
Κάποια στιγμή ανεβαίνει ο διευθυντής της εταιρίας και μου λέει:
–Γιώργο, ετοιμάσου για το υποκατάστημα θα αναλάβεις τη διεύθυνση, ο Στέλιος και οι προϊστάμενοι των τμημάτων επιστρατεύονται!
–Μα, που ξέρω εγώ από πωλήσεις κλπ;
Μα και ξεμά δεν υπάρχει και μια και δυό στο Φάληρο (περιοχή και στάση στη Θεσσαλονίκη)!
Ευτυχώς ήταν Σάββατο, ξεπουλήσαμε ότι είχαμε και δεν είχαμε στη ράφια και την Κυριακή με τις κοπέλες του μαγαζιού και με όσους αρσενικούς έμειναν στην επιχείρηση ξαναγεμίσαμε τα ράφια για να υποδεχθούμε τη νέα και πιο δυναμική επίθεση της Δευτέρας.
Το μεσημέρι είχαμε πλέον αποκάμει. Κλείσαμε τις πόρτες –τότε είχαμε ανθρώπινες συνθήκες στις δουλειές μας, αλλά τη συγκεκριμένη μέρα δεν πήγαμε στα σπίτια μας- και καθίσαμε στο μαγαζί περιμένοντας το φορτηγό από την αποθήκη για να ξανατοποθετήσουμε εμπορεύματα στα ράφια.
Θα ήταν ή ώρα 4-4:30 το απόγευμα. Σε μισή-μία ώρα θα άρχιζε το απογευματινό ωράριο. Ο κόσμος ωστόσο άρχισε να μαζεύεται απ’ έξω περιμένοντας πότε θα ανοίξουμε. Ξάφνου στις κρυστάλλινες πόρτες ακούγεται ένα παρατεταμένο, μεταλλικό, ρυθμικό χτύπημα. Δεν έδωσε κανείς ιδιαίτερη σημασία. Σε λίγα δευτερόλεπτα επαναλήφθηκε πιο δυνατό. Κάποια κοπέλα πλησίασε και έκανε νόημα πίσω από τις κλειστές πόρτες στην ανήσυχη μεσόκοπη κυρία που χτυπούσε το γυαλί, πως ανοίγουμε στις πέντε.
-Άνοιξε κοπέλα μου, φώναζε εκείνη και βάραγε δυνατότερα την πόρτα.
-'Άνοιξε, η μία , δεν μπορώ η άλλη, έφτασε το θέμα στο βάθος του καταστήματος όπου ήταν ο …διευθυντής!
-Ανοίξτε, βρε παιδιά, για να επιμένει τόσο η γυναίκα θα έχει κάποιο πολύ σοβαρό πρόβλημα, και άλλοι περιμένουν έξω μα δε χτυπούν.
Κάποιος άνοιξε και με πολύ κόπο κατάφερε να κρατήσει απ’ έξω τον κόσμο που ήθελε να εισβάλει πίσω από τη μεσόκοπη κυρία που όρμησε σας σίφουνας.
-Τι θέλετε κυρία τη ρώτησε μια πωλήτρια, που προς κατάπληξη όλου του προσωπικού την είδε να κατευθύνεται όχι στα είδη τροφίμων αλλά στα είδη περιποίησης σώματος!
-Μια βαφή για τα μαλλιά! είπε με θράσος εκείνη.
Μείναμε όλοι άφωνοι και την κοιτάζαμε αποσβολωμένοι. Προσπάθησα να τιθασεύσω την οργή μου και της λέω με το γλυκύτερο χαμόγελο του κόσμου:
-Θα σου δώσουμε, αλλά όταν βγαίνετε από την πόρτα και με ρωτήσουν όλοι αυτοί που περιμένουν έξω τι πρόβλημα είχατε και δεχθήκαμε μόνο εσάς μέσα, θα τους πω ότι θέλατε βαφή για τα μαλλιά και βγάλτε τα πέρα μόνη σας!
-Όχι, όχι σε παρακαλώ παλικάρι μου, δώσε μου τη βαφή και βγάλε με από άλλη πόρτα, παρακάλεσε εκείνη!

Κι έτσι λοιπόν, ενώ στην Κύπρο στρατιωτικοί και πολίτες σκοτώνονταν, αιχμαλωτίζονταν και ξεσπιτώνονταν και ενώ οι επιστρατευμένοι μας με τα πολιτικά τους ρούχα συνωστίζονταν στις μονάδες επιστράτευσης, εμείς συμβάλαμε στην ομαλοποίηση της καθημερινότητας στα μετόπισθεν πουλώντας εκτός ωραρίου καταστημάτων βαφές μαλλιών!

Γιώργος Γούσιας
20/7/2010
ggousias (Μέλος)
Senior Boarder
Δημοσιεύσεις: 62
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Τελευταία διόρθωση: 21/07/2010 09:34 απο admin.
 
Γιώργος Φ.Γούσιας
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
#929
Απ:Όψεις της τραγωδίας του 1974 πριν 8 Χρόνια, 11 Μήνες  
Γιώργο πολύ καλά έκανες και τίμησες με την αναφορά σου το θέμα της Κύπρου.
Για να θυμούνται οι παλιοί και να μάθουν -πως να κάνουν τα ίδια λάθη- οι νέοι !

Το όλο θέμα μου δημιουργεί κλαυσίγελω !
Θα 'θελα να σχολιάσω κάποια σημεία και να καταθέσω και τις δικές μου λιγοστές μνήμες.

"τότε είχαμε ανθρώπινες συνθήκες στις δουλειές μας"
Δηλαδή κάθε πέρσι και καλύτερα ?
Ακόμα και στις συνθήκες εργασίας ?
Αντί να κερδίζουν οι εργαζόμενοι με τα χρόνια....χάνουν !
Μας βλέπω με σιδερένιες μπάλες στα πόδια.....

Ρε που παααάμε......ρε που παααάμε...!

Το τραγικό-αστείο με την συγκεκριμένη άβαφη...είναι ότι είχε συνείδηση του τι έκανε, γι' αυτό σε παρακάλεσε να την βγάλεις από άλλη πόρτα !

Τουλάχιστον -αν όχι έναν ύμνο- ένα άγαλμα, αξίζει στην Ελληνίδα καταναλώτρια και ένα μεγαλύτερο στον Ελληνα καταναλωτή...δωρεά της ένωσης SUPER MARKET και λοιπών προλεταρίων !

Τώρα...τα λίγα που θυμάμαι(καθότι 8 χρονών) από 'κείνο το καλοκαίρι, είναι η αγωνία που είχαμε ως οικογένεια μήπως πάρουν τον Πατέρα-Σύζυγο φαντάρο στον ΠΟΛΕΜΟ !

Επίσης εκείνο τον καιρό -και μετέπειτα- μου είχε κάνει εντύπωση ότι ο Πατέρας μου τοποθέτησε μια μεγάλη φωτογραφία του Μακάριου στο τραπέζι του "σαλονιού".

Αυτά τα ασήμαντα.
Γιώργος Κατσιώτης (Μέλος)
Expert Boarder
Δημοσιεύσεις: 131
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Τελευταία διόρθωση: 20/07/2010 03:06 απο Γιώργος Κατσιώτης.
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
#941
Απ:Όψεις της τραγωδίας του 1974 πριν 8 Χρόνια, 11 Μήνες  
Και εγώ οκτώ χρονών ήμουν τότε.
Θυμάμαι ότι τον Απρίλιο του έτους εκείνου είχε πεθάνει η μητέρα μου, νεότατη, 36 ετών αφήνοντας πίσω της τέσσερα παιδιά από τα οποία ο μεγαλύτερος ήμουν εγώ και το μικρότερο 48 ημερών.
Τον Ιούνιο του ίδιου έτους πεθαίνει και ο παππούς μου.
Στην επιστράτευση ο πατέρας μου γλίτωσε τον πόλεμο, καθότι πολύτεκνος. Έλα όμως που επιστρατεύσανε το μοναδικό ....μουλάρι της οικογένειας και για να το πάρουμε πίσω έπρεπε ο ιδιοκτήτης του να το ακολουθήσει, διαφορετικά το έπαιρνε ο Στρατός. Έτσι χάσαμε για αρκετές μέρες και τον πατέρα μας, μένοντας μόνα μας με την υπέργηρη γιαγιά μας.
Αυτές είναι οι δικές μου αναμνήσεις.
Α! θυμήθηκα και τις χαρές που έκανε μια νιόπαντρη συγχωριανή μου όταν μετά από ενάμισυ περίπου μήνα έτρεχε να συναντήσει τον άντρα της που επέστρεφε.....

Γιώργος Δ. Καραβίδας
gkaravidas (Μέλος)
Senior Boarder
Δημοσιεύσεις: 46
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Τελευταία διόρθωση: 23/07/2010 06:17 απο gkaravidas.
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
#976
Απ:Όψεις της τραγωδίας του 1974 πριν 8 Χρόνια, 10 Μήνες  
Πολύ συγκινητική η προσωπική ιστορία του φίλτατου Γιώργου Καραβίδα και ανυπέρβλητη η πίκρα που του προξενήσαμε, αναγκάζοντάς τον να ξαναθυμηθεί τα γεγονότα του καλοκαιριού του 1974.
Περιμένουμε και εμπειρίες άλλων φίλων και ευχόμαστε να μην αποπνέουν αυτή την οδύνη, παρά να είναι οι τραγελαφικές ιστορίες που ταιριάζουν απόλυτα με το φιάσκο της επιστράτευσης του ’74. Πάρα πολλοί είναι εκείνοι που έχουν να διηγηθούν κάτι. Σε ιδιωτικές συνομιλίες είναι όλοι λαλίστατοι, όλοι έχουν μια ενδιαφέρουσα ιστορία ή κάποια στιγμιότυπα να καταθέσουν. Ας κάνουν λοιπόν ένα βήμα για να δώσουν το κλίμα της εποχής και να κάνουν κοινωνούς των εμπειριών τους όλους τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μας.

Γιώργος Γούσιας
ggousias (Μέλος)
Senior Boarder
Δημοσιεύσεις: 62
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Γιώργος Φ.Γούσιας
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
Πάνε στην αρχή

Facebook Page

pantos_egainia_2

Αναζήτηση

Σύνδεση






Login reminder Forgot login?

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookie από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie. Για να μάθετε περισσότερα για το τι είναι τα cookies και πως χρησιμοποιούνται δείτε εδώ: Πολιτική Απορρήτου.

Να δέχομαι cookies από αυτή τη σελίδα.

EU Cookie Directive Module Information