Read File
  • Drakotrypa.gr
    Drakotrypa.gr

Γεια χαρά, Επισκέπτης
Παρακαλώ Σύνδεση ή Εγγραφή.    Χάσατε τον κωδικό σας;
Αρωματικά και Φαρμακευτικά Φυτά (1 μέλος/η είναι εδώ) (1) Επισκέπτης
Πάνε στο τέλος Αγαπημένο/α: 0
ΘΕΜΑ: Αρωματικά και Φαρμακευτικά Φυτά
#1434
Απ:Αρωματικά και Φαρμακευτικά Φυτά πριν 2 Χρόνια, 11 Μήνες  
Το θαύμα της καστανιάς

Φαφούτη Λαλίνα | TO BHMA

Τα θεωρούμε κοινά και δεδομένα, τα βλέπουμε γύρω μας και τις περισσότερες φορές τα προσπερνάμε χωρίς να βρίσκουμε σε αυτά τίποτε άλλο πέρα από την ομορφιά ή το άρωμά τους που μπορεί να θαυμάσουμε εκείνη τη στιγμή. Και όμως, τα ελληνικά φυτά δεν είναι καθόλου συνηθισμένα: ξεχωρίζουν παγκοσμίως για τις ιδιότητές τους, και μάλιστα με τη «βούλα» του μεγαλύτερου στο είδος του ευρωπαϊκού ερευνητικού προγράμματος, που ολοκληρώθηκε πριν από δύο χρόνια. Τώρα γίνονται όχημα και για μια επαναστατική καινοτομία στον χώρο της κοσμετολογίας. Απομονώνοντας από την καστανιά της Αρκαδίας τη λουπεόλη, δραστική ουσία πολλαπλώς ευεργετική αλλά δύσκολη στον χειρισμό της, έλληνες επιστήμονες κατορθώνουν για πρώτη φορά να την «περάσουν» σε καλλυντικά που όπως έδειξαν οι μελέτες στο εργαστήριο και οι κλινικές δοκιμές έχουν εξαιρετική αντιγηραντική δράση.

Ελληνικό success story

Το ελληνικό success story – ναι, υπάρχουν και τέτοια, παρά την κρίση – ξεκίνησε το 2010 με το AGROCOS (σύζευξη των Agrochemical και Cosmetic), ένα τετραετές ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα με επικεφαλής τη Φαρμακευτική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) και την εταιρεία Κορρές. Η ελληνική αυτή πρωτοβουλία με αντικείμενο μια εκτεταμένη πρωτογενή έρευνα στα φυσικά προϊόντα – τη μεγαλύτερη που έχει γίνει σε ευρωπαϊκό επίπεδο – έβαλε στόχο να μελετήσει και να πιστοποιήσει για πρώτη φορά ως προς την αγροχημική και καλλυντική τους δράση τους δευτερογενείς μεταβολίτες φυτών από περιοχές με τη μεγαλύτερη βιοποικιλότητα στον πλανήτη. Το όλο έργο, το οποίο έγινε σε συνεργασία με μεγάλα ευρωπαϊκά ερευνητικά κέντρα αλλά και φορείς από τις χώρες που προσέφεραν δείγματα, κράτησε 70 ερευνητές επί 115.000 ώρες στα εργαστήρια. Οπως όμως αποδείχθηκε, άξιζε τον κόπο. Δεν απέφερε μόνο σπουδαίες γνώσεις αλλά και έναν έπαινο, καθώς το AGROCOS θεωρήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα του τομέα του και χαρακτηρίστηκε ένα επιτυχημένο μοντέλο που πρέπει να εφαρμοστεί στα νέα ευρωπαϊκά προγράμματα HORIZON 2020.

Η χώρα μας ήταν εκείνη που «εκπροσώπησε» την Ευρώπη, αφού διαθέτει την πιο πλούσια χλωρίδα στην ήπειρό μας (η Ελλάδα είναι το μοναδικό hot spot βιοποικιλότητας στην Ευρώπη με 6.000 φυτά, εκ των οποίων περίπου 1.200 είναι ενδημικά), ενώ παράλληλα μελετήθηκαν είδη από τον Παναμά στην Κεντρική Αμερική, τη Γαλλική Γουιάνα στη Νότια Αμερική, τη Νότια Αφρική, τη Μαδαγασκάρη στον Ινδικό Ωκεανό και τη Νέα Καληδονία στην Ωκεανία. Τα φυτικά είδη επελέγησαν με βάση τις αναφορές που υπήρχαν στη βιβλιογραφία, ξεκινώντας από τα αρχαία συγγράμματα, καθώς και την εμπειρική γνώση. Ειδικά ως προς την καλλυντική δράση τους μελετήθηκαν 1.800 φυτά (τα 450 από την Ελλάδα) και 3.600 εκχυλίσματα, από τα οποία απομονώθηκαν σταδιακά οι καθαρές ουσίες.

«Αφού έγινε η συλλογή του φυτικού υλικού προσπαθώντας, όταν δεν επρόκειτο για μονοετή φυτά, να χρησιμοποιήσουμε κατά κύριο λόγο ανανεώσιμες πηγές όπως τα φύλλα, κάναμε την εκχύλιση με συγκεκριμένους διαλύτες και στη συνέχεια προχωρήσαμε στην κλασμάτωση των εκχυλισμάτων για να οδηγηθούμε σε καθαρές ουσίες» λέει στο «Βήμα» ο καθηγητής ΛέανδροςΣκαλτσούνης, διευθυντής του Τομέα Φαρμακογνωσίας και Χημείας Φυσικών Προϊόντων της Φαρμακευτικής Σχολής του ΕΚΠΑ και συντονιστής του προγράμματος, εξηγώντας τη διαδικασία. Εξετάζοντας την αντιοξειδωτική, αντηλιακή και λευκαντική δράση τόσο των εκχυλισμάτων όσο και των καθαρών ουσιών που έπαιρναν από κάθε φυτό οι επιστήμονες δημιούργησαν μια πολύτιμη βάση δεδομένων τα οποία πολλές φορές οδήγησαν σε εκπλήξεις. Μία από αυτές κρυβόταν στα φύλλα της καστανιάς.

Πρωταθλητής εξ Αρκαδίας

Οι ερευνητές επέλεξαν να μελετήσουν την αρκαδική καστανιά επειδή στην ορεινή Αρκαδία επικρατούν εξαιρετικά καλές συνθήκες για την ανάπτυξη του συγκεκριμένου δέντρου. Και, όπως αποκαλύφθηκε, οι Αρκάδες έχουν έναν επιπλέον λόγο να είναι υπερήφανοι για την καστανιά τους αφού από όλα τα φυτά του κόσμου αναδείχθηκε στα top performers στην αντιοξειδωτική δράση. Το εκχύλισμα των φύλλων της περιέχει φλαβονοειδή και κατεχίνες καθώς και ένα φάσμα άλλων ουσιών που όλες μαζί – σε συνέργεια, όπως λένε οι ειδικοί – φάνηκαν να έχουν εξαιρετική αντιγηραντική αλλά και πολύ καλή αντηλιακή και λευκαντική δράση.

Στα συστατικά της καστανιάς περιλαμβάνεται και η λουπεόλη, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί ένα ισχυρό αντιφλεγμονώδες και επουλωτικό μόριο, το οποίο εμπλέκεται σε πολλούς μηχανισμούς του ανθρώπινου οργανισμού, από αυτούς που συνδέονται με τη γήρανση ως και κάποιους που σχετίζονται με σοβαρές ασθένειες. Παρά το γεγονός ότι έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται για την ανάπτυξη ορισμένων φαρμάκων, η λουπεόλη αποτελεί μια επίμονα «δύσκολη», αδιάλυτη ουσία που όποιος ασχολείται με τα καλλυντικά συνήθως «αφήνει στην άκρη»: δεν διαλύεται ούτε σε νερό ούτε σε έλαιο ούτε σε αλκοόλη, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην κοσμετολογία.

Ο τολμών νικά

Οι επιστήμονες του ερευνητικού τμήματος της εταιρείας Κορρές αποφάσισαν ωστόσο να τολμήσουν το… ακατόρθωτο, να ψάξουν δηλαδή να βρουν έναν τρόπο ώστε να μπορέσουν να εισαγάγουν τη λουπεόλη στα προϊόντα τους. «Για εμάς στα καλλυντικά η αντιφλεγμονώδης δράση σημαίνει πολλά, γιατί στην ουσία όταν θέλουμε να επανορθώσουμε μια ρυτίδα ο μηχανισμός που μας ενδιαφέρει είναι ο μηχανισμός της επούλωσης» λέει στο «Βήμα» η Λένα Φιλίππου, επικεφαλής του Τμήματος Καινοτομίας της εταιρείας. «Βασιζόμενοι λοιπόν σε αυτή την ιδιότητα αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με τη λουπεόλη σαν καθαρή ουσία». Οι έλληνες ερευνητές σκέφτηκαν να δοκιμάσουν έναν δραστικό φορέα της βιοτεχνολογίας που έκανε πρόσφατα την εμφάνισή του: το ενεργό πλέγμα υαλουρονικού οξέος. Περιγράφοντάς το με απλά λόγια θα λέγαμε ότι είναι μια «θήκη» από υαλουρονικό οξύ η οποία κλείνει μέσα της μια δραστική ουσία και την απελευθερώνει όταν εισχωρήσει στο δέρμα. Σε συνεργασία με τους ευρωπαίους επιστήμονες που διαθέτουν τη συγκεκριμένη τεχνογνωσία το εργαστήριο της Κορρές πέτυχε τελικώς μια παγκόσμια καινοτομία: δημιούργησε ένα εντελώς νέο δραστικό μόριο, το Active HALupeol, το οποίο περικλείει μέσα σε πλέγμα υαλουρονικού οξέος καθαρή λουπεόλη από την αρκαδική καστανιά και βιταμίνη Ε.

Το μεγάλο στοίχημα επετεύχθη, όμως αφού δημιουργήθηκε το νέο μόριο έπρεπε να εξεταστεί και ως προς τη δράση που έχει στους μηχανισμούς του δέρματος. Ετσι το εργαστήριο της Κορρές προχώρησε σε μελέτες σε καλλιέργειες κυττάρων και σε περαιτέρω in vitro πειράματα, σε συνεργασία με ερευνητές από το Ινστιτούτο Βιολογίας του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος και το Τμήμα Βιολογίας του ΕΚΠΑ. Στα πειράματα που έγιναν με καλλιέργειες κυττάρων ελέγχθηκε η αντιοξειδωτική και η αντιφλεγμονώδης δράση, με θεαματικά αποτελέσματα. Στο αντιοξειδωτικό «κομμάτι» για παράδειγμα, τα κύτταρα εξετέθησαν αρχικά σε υπεροξείδιο του υδρογόνου, ένα ισχυρό τοξικό, και στη συνέχεια στο Active HALupeol παρουσία του υπεροξειδίου του υδρογόνου. «Είδαμε ότι η λουπεόλη εξουδετερώνει το τοξικό στρες και τα κύτταρα ουσιαστικά επανέρχονται πλήρως» αναφέρει η κυρία Φιλίππου.

Πρωτεόσταση: φρένο στη φθορά

Στα περαιτέρω πειράματα in vitro εξετάστηκε η επίδραση του μορίου στην έκφραση των γονιδίων και στην εξωκυττάρια θεμέλια ουσία (extracellular matrix), δηλαδή στη δομή της επιδερμίδας. «Στο γονιδιακό επίπεδο ουσιαστικά ελέγξαμε την πρωτεόσταση. Η πρωτεόσταση είναι η ομοιόσταση των πρωτεϊνών, δηλαδή η ισορροπία των υγιών σε σχέση με τις κατεστραμμένες πρωτεΐνες στα κύτταρα» εξηγεί η κυρία Φιλίππου. «Στην ουσία οι γνωστοί μηχανισμοί της πρωτεόστασης είναι τρεις: το πρωτεάσωμα, η αυτοφαγία και τα μόρια που λέγονται chaperons». Οι μηχανισμοί αυτοί κωδικοποιούνται από συγκεκριμένα γονίδια και στα πειράματα φάνηκε, όπως αναφέρει, ότι το Active HALupeol τα ενεργοποιεί όλα κατά σειρά.

«Αυτό δείχνει ότι έχει μια συνολική δράση στο να ενεργοποιεί τους μηχανισμούς της πρωτεόστασης. Σημαίνει δηλαδή ότι βοηθάει το κύτταρο να αποτοξινωθεί και να διατηρήσει σε καλή ποιότητα το εσωτερικό του. Δύο πράγματα πρέπει να συμβούν για να επιτύχει κάτι τέτοιο: πρέπει να διώξει κατεστραμμένες πρωτεΐνες για να μην υπάρχει φθορά και να δημιουργήσει νέες πρωτεΐνες. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό και μας επιτρέπει να δείξουμε και την επαναστατική δράση του μορίου» τονίζει η ερευνήτρια. «Γιατί όταν απομακρύνεις τοξίνες, αποδεσμεύεις αμινοξέα, δομικά μόρια, και φτιάχνεις καινούργιες υγιείς πρωτεΐνες, είναι σαν να ακυρώνεις κομμάτι της φθοράς. Να επανορθώνεις κομμάτι της φθοράς».

Boost σε ελαστίνη και κολλαγόνο

Σημαντική δράση, όπως υπογραμμίζει η κυρία Φιλίππου, διαπιστώθηκε και στην εξωκυττάρια θεμέλια ουσία, όπου το νέο μόριο φάνηκε να μειώνει την ενεργότητα της ελαστάσης και της κολλαγενάσης ενισχύοντας αντίστοιχα την παραγωγή της ελαστίνης και του κολλαγόνου – δύο πρωτεϊνών που έχουν βασικό ρόλο στη διατήρηση της τρισδιάστατης δομής της επιδερμίδας. «Αν κοιτάξει κάποιος τα στρώματα των κυττάρων της επιδερμίδας, όλο το συνεκτικό υγρό ανάμεσα από τα κύτταρα, αυτό που λέμε εξωκυττάριο υγρό, αποτελείται κατ’ εξοχήν από κολλαγόνο και ελαστίνη» λέει. «Οπότε όταν επεμβαίνουμε εκεί και μπορούμε να προστατεύσουμε αυτές τις ουσίες, στην ουσία διατηρούμε το σχήμα του δέρματος, τη δομή, την πυκνότητά του, και φθάνουμε σε επανόρθωση ακόμη και στο βάθος των ρυτίδων».

Με τέτοιες επιδόσεις το Active HALupeol έδειξε ότι αξίζει όχι να μείνει αλλά να… βγει στο ράφι και έτσι δημιουργήθηκε η νέα αντιρυτιδική και συσφιγκτική σειρά Καστανιά Αρκαδική της Κορρές, η οποία θα κυκλοφορήσει τον ερχόμενο μήνα. Οι κλινικές δοκιμές που έγιναν στα προϊόντα της – οι οποίες περιελάμβαναν και crash test με δημοφιλή αντιρυτιδική κρέμα της επιλεκτικής αγοράς (σε… μετάφραση: high end προϊόν με πολλαπλάσια τιμή) – δείχνουν ότι είναι πολλά υποσχόμενη: 100% των γυναικών που συμμετείχαν στη δοκιμή της μιας κρέμας διαπίστωσε μείωση ρυτίδων και πιο σφριγηλή, ενυδατωμένη, λαμπερή και απαλή επιδερμίδα ενώ στο crash test, που έγινε με άλλο προϊόν της σειράς, 81% διαπίστωσε μείωση ρυτίδων με την κρέμα της Κορρές σε σχέση με 72% που διαπίστωσε μείωση ρυτίδων με το δημοφιλές ανταγωνιστικό προϊόν.

Η εμπορική αξία της ελληνικής μοναδικότητας

Η αρκαδική καστανιά ήταν ο πρωταθλητής, αφού αναδείχθηκε παγκοσμίως στους top performers στην αντιοξειδωτική δράση, όμως δεν ήταν το μόνο ελληνικό είδος που ξεχώρισε στον διεθνή φυτικό χάρτη. Πολλά εγχώρια φυτά, μεταξύ αυτών και ενδημικά, διακρίθηκαν τόσο για την καλλυντική όσο και για την αγροχημική τους δράση – στην οποία μάλιστα και πρωταγωνίστησαν σε σχέση με τα φυτά του υπόλοιπου πλανήτη. Για να αναφέρουμε μόνο μερικά παραδείγματα: ο κορμός της μουριάς – μία ακόμη έκπληξη – αποκαλύφθηκε ότι είναι εξαιρετικά ισχυρό λευκαντικό. Το ίδιο και τα άνθη και οι ρίζες από τον λευκό ελλέβορο ή βέρατρο (δηλητήριο αλλά και φάρμακο γνωστό από την αρχαιότητα) τα οποία αποδείχθηκαν πλούσια σε οξυρεσβερατρόλη και φλαβονοειδή που αναστέλλουν την πρωτεΐνη τυροσινάση. Ο ελελίφασκος (Salvia candidissima), συγγενής του φασκόμηλου, μαζί με την κενταύρια της Αττικής (Centaurea attica), δημοφιλές φαρμακευτικό φυτό της αρχαιότητας, όπως και το μούρο, ανακηρύχθηκαν ισχυρά μυκητοκτόνα. Το κεφαλάγκαθο (Echinops spinosissimus), ένα είδος γαϊδουράγκαθου, και το κολχικό του Παρνασσού (Colchicum parnassicum) εμφάνισαν ισχυρές ιδιότητες εντομοκτόνου.

Κάτι πολύ σημαντικό λοιπόν που κατέδειξε μεταξύ άλλων το πρόγραμμα AGROCOS ήταν ο μεγάλος φυσικός πλούτος της χώρας μας, ο οποίος, όπως δείχνει το παράδειγμα της αρκαδικής καστανιάς, μπορεί να ανοίξει δρόμους για την ανάπτυξη οδηγώντας και σε οικονομικό πλούτο. «Εχουμε μια μοναδική βιοποικιλότητα με έναν μεγάλο αριθμό (6.000) φυτών αλλά κυρίως με έναν πολύ μεγάλο αριθμό (1.200 περίπου) ενδημικών φυτών, δηλαδή φυτών τα οποία βρίσκονται μόνο στη χώρα μας. Στη Βρετανία, π.χ., υπάρχουν 1.550 φυτά και μόνο 16 είναι ενδημικά, στη Γερμανία 2.700 με 6 ενδημικά και στη Γαλλία 4.650 με 133 ενδημικά» λέει ο Λέανδρος Σκαλτσούνης, καθηγητής στη Φαρμακευτική Σχολή του ΕΚΠΑ. «Και είναι προφανές ότι μέσα από αυτή τη μεγάλη βιοποικιλότητα μπορούν να αναπτυχθούν εμπορικά προϊόντα με μεγάλο ενδιαφέρον στη φαρμακευτική βιομηχανία, στη βιομηχανία καλλυντικών και στη βιομηχανία συμπληρωμάτων διατροφής. Αυτό είναι κάτι που πραγματικά μπορεί να δώσει μια ώθηση στην οικονομία της χώρας διότι υπάρχει μια μοναδικότητα και αυτή η μοναδικότητα μπορεί να δώσει πολύ μεγάλη προστιθέμενη αξια στο εμπορικό προϊόν».

Οπως φαίνεται από το success story της αρκαδικής καστανιάς, η οποία δεν είναι ενδημικό φυτό της Ελλάδας, η επιτυχία μπορεί μάλιστα να έρθει από εκεί που κανείς δεν περιμένει. Τα φύλλα του δέντρου ήταν εμπορικά άχρηστα, τώρα όμως βρίσκουν νέα αξία και η εταιρεία Κορρές συνεργάζεται με βιολογικούς καλλιεργητές της Αρκαδίας για τη συλλογή τους. Και άλλα «ταπεινά» φυτά μπορούν όμως να αποβούν προσοδοφόρα και μάλιστα σε ορεινές περιοχές που δεν προσφέρονται ιδιαίτερα για καλλιέργειες – ένα τέτοιο είναι για παράδειγμα το τσάι του βουνού. «Το ένα στρέμμα παράγει 200 κιλά τσάι του βουνού το οποίο σήμερα πωλείται περίπου δέκα ευρώ το κιλό» αναφέρει ο καθηγητής. «Οπότε ένα στρέμμα έχει μια απόδοση 2.000 ευρώ».


Πηγή:
dasarxeio.com/2016/02/09/631-10/

undisputed (Μέλος)
Gold Boarder
Δημοσιεύσεις: 312
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
#1436
Απ:Αρωματικά και Φαρμακευτικά Φυτά πριν 2 Χρόνια, 10 Μήνες  
ΚΡΑΝΙΑ: Το δένδρο της μακροζωίας

Δρ Ιωάννης Σπανός, Τακτικός Ερευνητής
Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών

Η κρανιά (Cornus mas) είναι πασίγνωστη από την εποχή του Ομήρου με το όνομα “Κράνεια». Μάλιστα, σύμφωνα με τον Θεόφραστο, το ξύλο της κρανιάς ήταν σκληρό και το χρησιμοποιούσαν για να φτιάχνουν μπαστούνια, κυνηγητικές λόγχες, πολεμικά ακόντια και τόξα. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαξαν τον Δούρειο Ίππο με ξυλεία κρανιάς από το ιερό δάσος του Απόλλωνα. Επίσης από την αρχαιότητα ήταν γνωστές οι φαρμακευτικές και θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού. Σήμερα, σε παγκόσμιο επίπεδο, παρατηρείται η τάση να αυξάνονται συνεχώς οι καλλιεργούμενες εκτάσεις της κρανιάς, η ζήτηση και η κατανάλωση των προϊόντων της. Στη χώρα μας, όλο και περισσότεροι καλλιεργητές αρχίζουν δειλά-δειλά να εμπιστεύονται την κρανιά με τις περισσότερες καλλιέργειες να εντοπίζονται στις ημιορεινές και ορεινές περιοχές της βόρειας Ελλάδας (Ημαθία, Ροδόπη, Σέρρες, Κοζάνη, Γρεβενά, Δράμα, Κομοτηνή) και της Ηπείρου. Επίσης, τα τελευταία χρόνια η καλλιέργεια της κρανιάς γίνεται και σε γειτονικές χώρες, όπως Βουλγαρία, Σερβία, Αλβανία, Τουρκία. Η καλλιέργεια της κρανιάς θα αποτελέσει μια αποδοτική εναλλακτική καλλιέργεια για ημιορεινές και ορεινές περιοχές της χώρας μας (από την Κρήτη μέχρι τον Έβρο), όπου οι κλιματικές και εδαφικές συνθήκες είναι ευνοϊκές για την ανάπτυξη του φυτού και το κόστος εγκατάστασης και περιποίησης των φυτειών είναι χαμηλό. Επίσης, αναμένεται να αυξήσει το εισόδημα των αγροτών και καλλιεργητών, ιδιαίτερα σήμερα που η Ελλάδα μαστίζεται από την κρίση και οι επιδοτήσεις των αγροτικών προϊόντων σταδιακά ελαττώνονται.

Κατάταξη – ταξινόμηση

Στην παγκόσμια χλωρίδα, το γένος κρανιά (Cornus sp.) είναι ένα δασοπονικό είδος (δένδρο ή θάμνος), το οποίο συστηματικά ταξινομείται στη βοτανική, ως εξής:
Βασίλειο: Plantae (Χλωρίδα)
Άθροισμα: Spermatophytae (Σπερματόφυτα)
Υποδιαίρεση: Angiospernae (Αγγειόσπερμα)
Κλάση: Dicotyledonae
Τάξη: Cornales
Οικογένεια: Cornaceae (Κρανοειδή)
Γένος: Cornus (Κρανιά)
Υπογένη: Cornus, Swida, Chamaeperlclymenum, Benthamldia

Τα είδη κρανιάς nou παρουσιάζουν οικονομικό ενδιαφέρον είναι τα παρακάτω επτά (4 δένδρα και 3 θάμνοι):

Δενδρώδη:
1) Cornus mas (κρανιά η κοινή): απαντάται φυσικά στη νότια Ευρώπη και Ευρασία.
2) Cornus florida: απαντάται στη βόρεια Αμερική
3) Cornus nuttallii: απαντάται στη βόρεια Αμερική
4) Cornus kousa: απαντάται στην ανατολική Ασία

Θαμνώδη:
1) Cornus sanguinea (κρανιά η αιματώδης ή αγριοκρανιά): απαντάται στην νότια Ευρώπη και Ευρασία.
2) Cornus canadensis: απαντάται στον Καναδά
3) Cornus suecica: απαντάται στην Ευρασία.

Από τα παραπάνω είδη, μόνο δύο απαντιόνται φυσικά στα δάση της Ελλάδας: η κρανιά η κοινή (Cornus mas) και η αγριοκρανιά (Cornus sanguinea). Από τα δύο αυτά είδη, οικονομικό ενδιαφέρον για τη χώρα μας παρουσιάζει η κρανιά η κοινή.

Στις ευρωπαϊκές χώρες, όπου καλλιεργείται η κρανιά, χρησιμοποιούνται διάφορες ποικιλίες. Η μακρόκαρπη (var. macrocarpa) που παράγει μεγάλους καρπούς και η νανώδης (var. ηαηα) που είναι χαμηλή με σφαιρική κόμη. Υπάρχουν και διάφορες άλλες ποικιλίες με κίτρινους λευκούς και μωβ καρπούς (variegate, jolico, pioneer, κ.λπ.). Η ποικιλία “jolico” παράγει νόστιμους και γλυκείς καρπούς, ενώ η ποικιλία “pioneer» γλυκείς καρπούς μεγάλου μεγέθους (3,5 εκ.).


Μορφολογία – οικολογία

Η κρανιά είναι μακρόβιο και μειωμένων γενικών απαιτήσεων δασικό δένδρο, διότι αναπτύσσει ευρύ και ισχυρό ριζικό σύστημα και αντέχει σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες (<-35°C). Η ταχύτητα ανάπτυξης των φυτών είναι αργή (30-60 εκ. ανά έτος), όμως η διάρκεια ζωής είναι μεγάλη (έως 150 έτη). Αναπτύσσει ισχυρές παραφυάδες και μεταφυτεύεται δύσκολα. Τα φύλλα είναι ελλειπτικά (2-6 εκ. μήκος και 1 -4 εκ. πλάτος). Το χρώμα των φύλλων το θέρος είναι ανοικτό έως σκούρο πράσινο και το φθινόπωρο αλλάζει σε διάφορα χρώματα (πορτοκαλί, ροδοκόκκινο). Το φυτό ανθίζει τον χειμώνα, μετά τις Αλκυονίδες ημέρες (Φεβρουάριος-Μάρτιος), τα άνθη είναι κίτρινα και φύονται σε ταξιανθίες. Το χρώμα του φλοιού κυμαίνεται από καφέ έως ανοικτό μαύρο. Ο καρπός είναι στενόμακρος (7-15 χιλιοστά) ή στρογγυλός, απαλός κόκκινος στην αρχή και βαθυκόκκινος, όταν ωριμάζει. Στην Ελλάδα ωριμάζει τον Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο (ανάλογα με τις κλιμα- τολογικές συνθήκες). Η παραγωγή καρπών αρχίζει από το έκτο έτος και σταδιακά αυξάνεται.

Εξάπλωση – οικονομική σημασία

Στην Ευρώπη, η κρανιά καλλιεργείται κυρίως στις βόρειες και μεσευρωπαϊκές χώρες (Τσεχία, Πολωνία, Ρωσία, Λιθουανία, Σουηδία κ.ά.). Στις βαλκανικές χώρες, η συστηματική καλλιέργεια της κρανιάς άρχισε να αναπτύσσεται την τελευταία δεκαετία με σκοπό την παραγωγή λικέρ, μαρμελάδας και φαρμακευτικών σκευασμάτων, διότι οι καρποί της κρανιάς είναι πλούσιοι σε πηκτίνη και ωφέλιμες ουσίες (βιταμίνες, ανθοκυανίνες, πολυφαινόλες κ.ά.). Η οικονομική σημασία της καλλιέργειας της κρανιάς είναι μεγάλη, διότι το κόστος καλλιέργειας είναι χαμηλό (σημερινές τιμές γυμνόριζων φυταρίων, 3-5 ευρώ ανάλογα με την ηλικία), αποδίδει εισόδημα για μεγάλο χρονικό διάστημα (πέντε έτη μετά τη φύτευση, έως 150 έτη), η καλλιέργεια θεωρείται βιολογική (δε χρειάζονται λιπάνσεις, ραντίσματα) και μέχρι σήμερα δεν έχουν αναφερθεί καταστροφικές ασθένειες.

Χρήσεις – προϊόντα


Το κυριότερο προϊόν της κρανιάς για πώληση είναι οι καρποί (νωποί, καταψυγμένοι και αποξηραμένοι σε μορφή σταφίδας), οι οποίοι είναι βρώσιμοι και γλυκόξυνοι. Οι καρποί του φυτού εμπεριέχουν πλούσιες αναζωογονητικές και αντιοξειδωτικές ουσίες, πολλές βιταμίνες και φαρμακευτικές ουσίες, γεγονός που κατατάσσει την κρανιά στις πρώτες παγκόσμιες θέσεις στον κατάλογο των βιολογικών και θεραπευτικών φυτών. Οι καρποί της κρανιάς αποτελούν την πρώτη ύλη σε πολλές μεταποιητικές βιομηχανίες τροφίμων για την παραγωγή χυμών, μαρμελάδων, γλυκών, ποτών, αρτοσκευασμάτων, αρωμάτων, καθώς και σε φαρμακοβιομηχανίες. 0 καρπός μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στη φαρμακοβιομηχανία, διότι περιέχει βιταμίνη C σε υψηλά επίπεδα, καθώς και πολλές άλλες βιταμίνες, ωφέλιμες ουσίες και ιχνοστοιχεία. Η κρανιά θεωρείται είδος πολύτιμο για τις φαρμακευτικές της ιδιότητες, λόγω υψηλής περιεκτικότητας σε ζωτικές πολυφαινόλες.

Καλλιεργητικές τεχνικές

Οι εργασίες βελτίωσης του εδάφους δε διαφέρουν από εκέινες των άλλων φυτειών των καρποφόρων ειδών, όπως εκρίζωση της αυτοφυούς βλάστησης, άροση με τρακτέρ με τη χρήση δισκάροτρου, αύξηση της οργανικής ουσίας με κοπριά, τύρφη ή χλωρή λίπανση, ισοπέδωση του εδάφους, αποστράγγιση του χωραφιού, κ.λπ. Η κατάλληλη εποχή για τη φύτευση είναι το φθινόπωρο (Οκτώβριος-Νοέμβριος) ή την άνοιξη (Μάρτιος-Απρίλιος). Γενικά η κρανιά μπορεί να καλλιεργηθεί σε ημιορεινές και ορεινές περιοχές με επαρκείς βροχοπτώσεις (ετήσια βροχόπτωση >600 χιλιοστά) και αναπτύσσεται σε όλους σχεδόν τους τύπους εδαφών, με την προϋπόθεση ότι τα εδάφη παρέχουν επαρκή υγρασία, διότι το φυτό είναι ευαίσθητο στην έλλειψη υγρασίας και νερού (ιδιαίτερα στη διάρκεια της θερινής περιόδου). Δεν απαιτεί παρά ελάχιστο κλάδεμα. Πρέπει να κλαδεύονται τα ξηρά κλαδιά, ώστε το φυτό να αναπτύσσεται σε φωτεινότερες συνθήκες. Η κρανιά ενδείκνυται για βιολογική καλλιέργεια, καθώς δεν προσβάλλεται από ασθένειες, και για το λόγο αυτό δε χρειάζεται ραντίσματα ούτε και λιπάνσεις (παρά μόνο με ζωικά ή φυτικά υπολείμματα, κοπριά).
Πολλαπλασιασμός

O πολλαπλασιασμός γίνεται με εύκολο τρόπο, είτε από τους καρπούς, είτε από μοσχεύματα (από νεαρά κλαδιά). Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος πολλαπλασιασμού είναι με σπόρους.

Οι σπόροι των καρπών μπορούν να αποθηκευτούν σε υγρό και ψυχρό περιβάλλον (2°C) για διάστημα τριών μηνών. Η σπορά γίνεται στη διάρκεια των χειμερινών μηνών, αφού επεξεργασθούν κατάλληλα οι καρποί πριν από τη φύτευση (απομάκρυνση του σαρκώδους περιβλήματος και βύθιση των σπόρων για 24 ώρες σε αραιό θειϊκό οξύ, ώστε να μαλακώσει το σκληρό περικάρπιο). Η φύτρωση των σπόρων θα αρχίσει μετά από διάστημα 6-8 μηνών μετά τη σπορά, όταν η θερμοκρασία δεν ξεηεράσει τους 15°C.

Ο πολλαπλασιασμός των φυτών μπορεί να γίνει και με μοσχεύματα, και επιτυγχάνεται εύκολα με δύο τρόπους: α) με χλωρά μοσχεύματα που προέρχονται από νεαρά κλαδιά στα τέλη της άνοιξης, και β) με αποξυλωμένα μοσχεύματα που συλλέγονται τέλος φθινοπώρου ή στη διάρκεια του χειμώνα και ριζοβολούν σε σταθερές συνθήκες θερμοκηπίου (ελεγχόμενες συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας/υδρονέφωσης). Επίσης, η κρανιά μπορεί να πολλαπλασιασθεί με παραφυάδες ή εναέριες καταβολάδες. Όμως, ο καλύτερος και αποτελεσματικότερος τρόπος πολλαπλασιασμού και διατήρησης του γενετικού υλικού (όλων των ποικιλιών) είναι ο εμβολιασμός πάνω σε σπορόφυτα φυτάρια.

Απαιτήσεις σε κλίμα-έδαφος


Είναι είδος υγρόφιλο, μπορεί να καλλιεργηθεί σε ημιορεινές και ορεινές περιοχές (υψόμετρο >400 μ.), με επαρκείς βροχοπτώσεις (ετήσιο ύψος βροχής >600 χλσ.) και στη χώρα μας απαντάται σε διαφορετικά εδάφη (αμμώδη έως πηλώδη, όξινα, ουδέτερα, αλκαλικά). Όμως, ευδοκιμεί και αναπτύσσεται ταχύτερα σε υγρά, ελαφρά και τυρφώδη εδάφη. Οι κύριες εδαφολογικές αναλύσεις που χρειάζονται για την καλλιέργεια του φυτού, είναι η οξύτητα του εδάφους (pH), η μηχανική ανάλυση (περιεκτικότητα σε άμμο, ιλύ και άργιλλο) και η οργανική ουσία. Ενδείκνυται να γίνονται πλήρεις εδαφολογικές αναλύσεις, ώστε να γνωρίζουμε και τις απαιτήσεις του φυτού και σε άλλα χρήσιμα στοιχεία (ιχνοστοιχεία, βαριά μέταλλα κ.ά.) Απαιτεί ηλιοφάνεια, αλλά δύναται να ευδοκιμήσει και σε ημίσκια περιβάλλοντα. Η κρανιά αντέχει σε παγετούς, όμως επηρεάζεται από υψηλές θερμοκρασίες (καύσωνες >40°C). Τέλος, πρέπει να ποτίζεται το καλοκαίρι, ιδιαίτερα στα πρώτα τρία έτη μετά τη φύτευση (κατά προτίμηση με στάγδην άρδευση).

Προετοιμασία του εδάφους – αποστάσεις φύτευσης

Πριν τη φύτευση γίνεται μια αναμόχλευση του εδάφους με φρέζα, και ανάλογα με την απόσταση φύτευσης (φυτευτικός σύνδεσμος), οπές σε βάθος 50 εκ. (όταν τα φυιάρια είναι τριετή). Ακολουθούν 1 -2 κατεργασίες με φρέζα και ισοπέδωση του εδάφους. Στη συνέχεια μπορούν να δημιουργηθούν αναχώματα με διαστάσεις που ποικίλλουν ανάλογα με το αρδευτικό σύστημα που έχει εγκατασταθεί στη φυτεία, την κλίση του εδάφους κ.ά. Οι αποστάσεις φύτευσης κυμαίνονται, και οι συνήθεις φυτευτικοί σύνδεσμοι είναι τέσσερις (4×3 μ. / 4×4 μ. / 4×5 μ. /5χ5 μ.), ανάλογα με την ποικιλία. Το πόσα φυτά θα χρειαστούμε στο στρέμμα εξαρτάται από τις τοπογραφικές συνθήκες του χωραφιού (υψόμετρο, κλίση, έκθεση κ.ά.), την ποικιλία και το φυτευτικό σύνδεσμο που θα εφαρμοστεί. Το πλήθος των φυτών που θα φυτευτούν κυμαίνονται από 40 έως 90 φυτά στο στρέμμα. Η πυκνότερη διάταξη φύτευσης επιτρέπει να υπάρχουν πιο υψηλές αποδόσεις σε μικρότερο χρονικό διάστημα και αξιοποιεί κατά τον καλύτερο τρόπο τη διαθέσιμη έκταση. Όμως, οι μεγαλύτερες αποστάσεις των φυτών (επί της γραμμής και μεταξύ των γραμμών) επιτρέπουν την καλύτερη κυκλοφορία του αέρα, μειώνοντας τους κινδύνους από τη σκίαση, ενώ μειώνονται επίσης οι κίνδυνοι των ασθενειών, ειδικά σε σχετικά υγρές περιοχές.

Λίπανση

Δε χρειάζονται χημικά λιπάσματα, διότι η καλλιέργεια της κρανιάς γίνεται κατά κανόνα βιολογικά. Όμως η παραγωγή αυξάνεται με τον εμπλουτισμό του εδάφους με οργανική ουσία (κοπριά και βιολογικά λιπάσματα), διότι βελτιώνεται η δομή και η σύσταση του εδάφους. Για τον περιορισμό της ανταγωνιστικής βλάστησης και την αύξηση του αζώτου, μπορούμε να σπείρουμε και ψυχανθή φυτά (για παράδειγμα βίκος).

Άρδευση


Το φυτό είναι ευαίσθητο σε συνθήκες μακράς ξηρασίας και για τον λόγο αυτό χρειάζεται άρδευση (κατά προτίμηση στάγδην), ιδιαίτερα στα πρώτα έτη μετά τη φύτευση στη διάρκεια του καλοκαιριού (Ιούνιος-Ιούλιος-Αύγουστος). Η άρδευση της φυτείας βελτιώνει κατά πολύ τις τελικές αποδόσεις.

Ασθένειες – εχθροί


Η φυτοπροστασία της κρανιάς δεν αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα, διότι η σκληρή και παχιά επιδερμίδα των φύλλων, καθώς και η μεγάλη περιεκτικότητα των φύλλων και των καρπών σε ηολυφαι- νόλες αποτελούν σημαντική φυσική άμυνα για το φυτό. Επίσης, στη διεθνή βιβλιογραφία δεν έχουν αναφερθεί μέχρι σήμερα ασθένειες από μύκητες ή έντομα. Ιδιαίτερα, τα φυτά που πολλαπλασιάζονται από σπόρους, αντέχουν περισσότερο σε ασθένειες σε σχέση με τα φυτά που προέρχονται από μοσχεύματα, διότι έχουν ευρεία φαινοτυπική και γενετική ποικιλότητα και αναπτύσσουν μελλοντικούς μηχανισμούς αυτοπροστασίας. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι τα άγρια πουλιά, διότι προκαλούν ζημιές, όταν οι καρποί ωριμάσουν. Για την προστασία από τα πουλιά χρησιμοποιούνται διάφοροι μέθοδοι (ηχητικές μέθοδοι, δίχτυα, σκιάχτρα).

Συγκομιδή – επεξεργασία

Η συγκομιδή των καρπών της κρανιάς για την Ελλάδα γίνεται τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο, χειρωνακτικά από το δένδρο ή από το έδαφος (με δίχτυα ή με δόνηση των κλαδιών). Οι καρποί διατηρούνται νωποί σε ψυγεία (2°C) για διάστημα δύο μηνών ώστε να πωλούνται ως νωποί, σε καταψύκτες για μεγάλα χρονικά διαστήματα και πωλούνται ως κατεψυγμένοι. Επί πλέον, οι καρποί αφού αποξηρανθούν μπορούν να πωληθούν σε μορφή σταφίδας. Επίσης, οι καρποί μπορούν να μεταποιηθούν σε εμπορεύσιμα προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας και οικονομικής σημασίας, όπως μαρμελάδες, χυμούς, σιρόπι, λικέρ κ.ά. Σημαντικό οικονομικό όφελος μπορεί να προκύψει με τη μετατροπή των εκχυλισμάτων των καρπών κρανιάς σε φαρμακευτικές ουσίες για την καταπολέμηση πολλών ασθενειών.

Αποδόσεις


Το κόστος ανά στρέμμα είναι χαμηλό. Το πρώτο έτος επιβαρύνεται με την αγορά των φυταρίων και κάποια περίφραξη για να προστατεύονται τα φυτά από τα ζώα. Τα δενδρύλλια (εάν είναι ηλικίας 3 ετών) μετά από τέσσερα έως έξι έτη, ανάλογα με την ποικιλία του φυτού, τις κλιματικές και εδαφικές συνθήκες, θα αρχίσουν να καρποφορούν και η παραγωγή αυξάνεται σταδιακά ανά έτος (το μέγιστο της παραγωγής αρχίζει μετά το 10° έτος). Το κόστος αγοράς των φυταρίων κυμαίνεται ανάλογα με την ηλικία (3-5 ευρώ σε σημερινές τιμές). Θα πρέπει να φυτεύονται διετή ή τριετή φυτάρια (και όχι μονοετή), ώστε να έχουμε καλύτερη προσαρμογή στις εδαφικές και κλιματικές συνθήκες. Σήμερα, σε διεθνές επίπεδο οι εκτάσεις που καλλιεργούνται με κρανιά δεν είναι μεγάλες, αν και η ζήτηση σε καρπούς και μεταποιημένα προϊόντα αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο. Τα φυτά, όταν φυτεύονται σε αποστάσεις 5×4 μ., είναι 50/στρέμμα. Όταν στο αγρόκτημα τηρηθούν οι απαιτούμενες καλλιεργητικές φροντίδες (απομάκρυνση ανταγωνιστικής βλάστησης, πότισμα κατά τη θερινή περίοδο, κλάδεμα των ξερών κλαδιών του φυτού και εμπλουτισμός με κοπριά), μετά από έξι έτη θα αρχίσει π παραγωγή να είναι υψηλή. Η απόδοση σε καρπούς κατά μέσο όρο κυμαίνεται από 10 έως 60 κιλά/φυτό (ανάλογα με την ηλικία), ήτοι 500 έως 3.000 κιλά/στρέμμα. Οι τιμές πώλησης των καρπών της κρανιάς στη διεθνή αγορά (Ευρώπη, Αμερική, Ρωσία) κυμαίνονται από 4-6 ευρώ/κιλό οι νωποί, 5-7 ευρώ/κιλό οι κατεψυγμένοι και 1 5-25 ευρώ/κιλό οι αποξηραμένοι. Οι χυμοί από 7-8 ευρώ/λίτρο και το λικέρ από 40-80 ευρώ/λίτρο.
Ερευνητικά πειράματα του είδους

Την τελευταία δεκαετία, άρχισαν ερευνητικά πειράματα προσαρμογής μίας ντόπιας ποικιλίας (Δασοχωρίου – Δεσκάτης) και δύο ξενικών ποικιλιών της κρανιάς (Βουλγαρίας και Τσεχίας) στην Ελλάδα, με συνεργασία του Ινστιτούτου Δασικών Ερευνών και ιδιωτών (καλλιεργητών) σε τρεις περιοχές της Ελλάδας (περιοχή Λαχανά – Ν. Θεσσαλονίκης, Παραπόταμος – Ν. Σερρών και Δεσκά- τη – Ν. Γρεβενών, Υπεύθυνος ερευνητής: Δρ Ιωάννης Σπανός – Τακτικός Ερευνητής – Δασολόγος). Στο τελευταίο διάστημα (2008-2015), δοκιμάστηκε ο πολλαπλασιασμός της κρανιάς από μοσχεύματα και σπόρους (που προήλθαν από τις παραπάνω τρεις ποικιλίες). Επίσης, αξιόλογα είναι τα πειράματα της κρανιάς (όπου δοκιμάζονται ντόπιες ποικιλίες κρανιάς) που εκπονούνται από το εργαστήριο Δασικής Γενετικής του Τμήματος Δασολογίας & Φ.Π. (του ΑΠΘ) με υπεύθυνο τον Τακτικό Καθηγητή Απόστολο Σκαλτσογιάννη. Τα μέχρι τώρα αποτελέσματα απέδειξαν ότι τα φυτάρια που προέρχονται από σπόρους νιόπιας προέλευσης είναι πιο εύρωστα, σε σχέση με τις ξενικές ποικιλίες. Οι δύο ξενικές ποικιλίες, η βαλκανική (Νότια Βουλγαρία) και η μεσευρωπαϊκή (Τσεχία) θα μπορούσαν να καλλιεργηθούν στη χώρα μας μόνο σε ορεινές και υγρές περιοχές, με μεγάλο υψόμετρο (>600 μ.) και ετήσιο ύψος βροχής (>650 χιλιοστά). Η ελληνική ποικιλία υπερέχει των δύο ξενικών (σε φυτρωτικότητα και ζωτικότητα) και στις δύο μεθόδους πολλαπλασιασμού (σπόροι και μοσχεύματα). Η έρευνα συνεχίζεται.

Φαρμακευτικές ιδιότητες – μακροζωία

Η κρανιά από την αρχαιότητα ήταν γνωστή για τις πολύτιμες θεραπευτικές ιδιότητες των καρπών (κράνων), που η βρώση τους έδινε αναζωογόνηση και «μακροζωία» στους ανθρώπους. Ο ποιητής Όμηρος αναφέρει την κράνεια στα έπη του, Ιλιάς «τανύφλοιον τε κράνειαν» και Οδύσσεια «καρπόν τε κρανείης». Σήμερα η κρανιά ανήκει στην κατηγορία των άγριων φρούτων του δάσους, όπου ανήκουν και οι γνωστές υπερ-τροφές (όπως αρώνια, ιπποφαές, γκότσι-μπέρι, μύρτιλο, κράν-μπερι, φραγκοστάφυλο, σμέουρα, μούρα, κ.ά.) που τα τελευταία έτη άρχισαν να καλλιεργούνται και στη χώρα μας. Η κρανιά μπορεί να θεωρηθεί το «φυτό θαύμα», διότι οι καρποί έχουν μοναδική θρεπτική και φαρμακευτική αξία και παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον για τη βιομηχανία των «λειτουργικών τροφίμων». Τα «λειτουργικά τρόφιμα», γνωστά και ως υπερ-τροφές (superfoods), είναι τρόφιμα ενισχυμένα με αντιοξειδωτικές και θεραπευτικές ουσίες που αποδίδουν ευεργετικά αποτελέσματα στον ανθρώπινο οργανισμό με την πρόληψη και θεραπεία πολλών ασθενειών. Τα κράνα, περιέχουν χρήσιμες φαρμακευτικές ουσίες, όπως φλαβονοειδή, ανθοκυανίνες (σε μεγαλύτερη περιεκτικότητα από τα βατόμουρα και φραγκοστάφυλα), αντιοξειδωτικές ουσίες και φαινολικά παράγωγα. Επίσης, εμπεριέχουν βιταμίνη C και υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο (Fe), υψηλή περιεκτικότητα σε σκορβικό οξύ (μεγαλύτερη περιεκτικότητα από τα πορτοκάλια και τις φράουλες), καροτίνη και ταννίνες, ουσίες με στυπτικές ιδιότητες και πηκτίνες που ρυθμίζουν και βοηθούν στο πεπτικό σύστημα. Σήμερα, είναι ήδη γνωστό ότι οι καρποί της κρανιάς έχουν βακτηριογόνες ιδιότητες, ενώ ως προς το περιεχόμενο της βιταμίνης C πλησιάζουν τους καρπούς της Rosa cartina (ρόδι). Η βρώση των καρπών βοηθά στην πρόληψη καρδιακών παθήσεων, θεραπεύουν στομαχικές και εντερικές διαταραχές, κοιλιακούς πόνους και γενικά αναζωογονούν τον ανθρώπινο οργανισμό, ιδιαίτερα μετά από έντονη σωματική άσκηση. Επίσης, τα προϊόντα της μεταποίησης των κράνων είναι ποικίλα και πλούσια σε ευεργετικές αντιοξειδωτικές ουσίες, όπως συμπυκνωμένα εκχυλίσματα καρπών, λικέρ, μαρμελάδα, χυμός, κ.ά. Για παράδειγμα, μία κερδοφόρα χρήση της καλλιέργειας είναι η παραγωγή χυμού (από τον καρπό) σε αναλογία με νερό και καταναλώνεται ή σαν ποτό (σε μίξη με ρόδια και κόκκινα φραγκοστάφυλα) ή προστίθεται σε διάφορα τρόφιμα (τσάι, παγωτά, κέικ, γρανίτες, κ.ά.).
Προοπτικές

Η καλλιέργεια της κρανιάς ενδείκνυται για τις ημιορεινές και ορεινές περιοχές της χώρας μας, όπου οι κλιματικές και εδαφικές συνθήκες είναι ευνοϊκές και το κόστος της φυτείας και καλλιέργειας είναι χαμηλό. Η κρανιά, αναμένεται να αποτελέσει μία νέα εναλλακτική καλλιέργεια για τους αγρότες και να αυξήσει το εισόδημα, ιδιαίτερα σήμερα που η Ελλάδα μαστίζεται από τη διεθνή και ευρωπαϊκή κρίση και οι επιδοτήσεις των αγροτικών προϊόντων σταδιακά ελαττώνονται. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες κρανιάς, αλλά πρέπει να προτιμιόνται οι ντόπιες ποικιλίες, που είναι προσαρμοσμένες στις ελληνικές συνθήκες. Στην ελληνική και ευρωπαϊκή αγορά υπάρχουν πολλά φυτώρια ή καλλιεργητές κρανιάς που πωλούν μη πιστοποιημένα φυτάρια, χωρίς να αναφέ- ρεται η γενετική προέλευση (πρέπει να ζητείται πιστοποίηση της ποικιλίας και της χώρας προέλευσης). Εάν ο παραγωγός (καλλιεργητής) εξασφαλίσει μία καλή τιμή στην πώληση ή μεταποίηση των καρπών της κρανιάς θα έχει ένα ικανοποιητικό εισόδημα.

Πληροφορίες: Ινσπιούιο Δασικών Ερευνών. 57006 Βασιλικά Θεσσαλονίκης. ιπλ.: 2310 461 171-2, e-mail: ispanos@frt.gr

Δρ Ιωάννης Σπανός, Τακτικός Ερευνητής
Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΔΗΜΗΤΡΑ (Τεύχος 14, Απρίλιος – Ιούνιος 2016)
Τριμηνιαία έκδοση του Ελληνικού Γεωργικού Οργανισμού – ΔΗΜΗΤΡΑ
www.elgo.gr

Πηγή:
dasarxeio.com/2016/09/15/1746/

undisputed (Μέλος)
Gold Boarder
Δημοσιεύσεις: 312
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
#1438
Απ:Αρωματικά και Φαρμακευτικά Φυτά πριν 2 Χρόνια, 10 Μήνες  
Η καλλιέργεια φαρμακευτικών μανιταριών σε κορμούς δένδρων

Κάσσανδρος Γάτσιος
Γεωπόνος, Σύμβουλος Επιχειρήσεων SymAgro

Η καλλιέργεια των μανιταριών σε κομμένους βλαστούς δένδρων είναι μία πολύ παλιά μέθοδος που αναπτύχθηκε στην Ασία πριν από 2000 χρόνια. Οι πρώτες μαρτυρίες της καλλιέργειας μανιταριών με αυτή την μέθοδο χρονολογούνται στην Κίνα από το 600 πΧ. Η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται σήμερα σε πολλά μέρη του κόσμου για την παραγωγή φαρμακευτικών μανιταριών και κυρίως του Shitake και του Ganoderma. Είναι μία σχετικά απλή μέθοδος που δεν απαιτεί από εκείνον που την εφαρμόζει ειδικές γνώσεις. Με τη μέθοδο αυτή μπορούν να καλλιεργηθούν και άλλα είδη μανιταριών, που χρησιμοποιούνται στην μαγειρική όπως είναι τα πλευρώτους.

Η μέθοδος αυτή στηρίζεται στον εμβολιασμό των ιστών του ξύλου με το μυκήλιο του κατάλληλου μύκητα (μανιτάρι).

Η βασική αρχή του «εμβολιασμού» είναι να έρθει σε στενή επαφή, το μυκήλιο του καλλιεργούμενου μύκητα με το ξύλο των βλαστών. Για πρακτικούς λόγους, το μυκήλιο του μύκητα τοποθετείται στην επιφάνεια ενός ξύλινου «βύσματος» που επιτρέπει την μεταφορά του με ευκολία στο εσωτερικό του ξύλου και την στενή επαφή του με τους ιστούς του ξύλου.

Πολλές φορές αντί βύσματος ξύλου, χρησιμοποιούνται πριονίδια που έχουν εμβολιασθεί με το μυκήλιο του μύκητα και τα οποία τοποθετούνται στις οπές που ανοίγονται κατάλληλα στους κομμένους βλαστούς των δέντρων.

Με τη μέθοδο αυτή μπορούμε να αξιοποιήσουμε ξυλεία χαμηλής εμπορικής αξίας (καυσόξυλα) παράγοντας φαρμακευτικά μανιτάρια που έχουν πολύ μεγαλύτερης αξίας, δίνοντας έτσι πολύ μεγαλύτερο εισόδημα στους παραγωγούς.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να γίνει η εφαρμογή του εμβολιασμού των κορμών των δέντρων.

Α) Με τη δημιουργία οπών και την πλήρωση τους με μυκήλιο.

Β) Την αποκοπή ορισμένων τμημάτων των κορμών, τον εμβολιασμό τους με το μυκήλιο του μανιταριού και την επανατοποθέτηση των τμημάτων αυτών και συγκράτηση τους με κάρφωμα.

Γ) Με βύσματα ξύλου, τα οποία καλύπτονται στην επιφάνεια τους από το μυκήλιο του μύκητα. Τα βύσματα του ξύλου τοποθετούνται μέσα στις οπές που δημιουργούνται στο ξύλο.

Η μέθοδος αυτή επιτρέπει:

Να καλλιεργούνται εδώδιμα και φαρμακευτικά μανιτάρια ακόμη και μέσα στα δάση χωρίς τη δημιουργία πολυδάπανων εγκαταστάσεων με χαμηλό κόστος παραγωγής.

Να διαφοροποιούνται και να αυξάνονται τα προϊόντα που παράγονται από το δάσος.

Να δημιουργούνται πηγές συμπληρωματικού εισοδήματος κυρίως για κατοίκους ορεινών περιοχών.

Να αξιοποιούνται δασικά είδη δέντρων μικρής εμπορικής αξίας με την παραγωγή φαρμακευτικών μανιταριών δίνοντας εισόδημα 20-30 φορές μεγαλύτερο από το εισόδημα που δίνουν τα είδη αυτά όταν πωλούνται σαν καυσόξυλα.

Να επιμηκύνεται η περίοδος απασχόλησης του εργατικού δυναμικού που απασχολείται με δασικές εργασίες στις ορεινές κοινότητες.

Να διαφοροποιείται η εργασία με νέου είδους απασχόληση.

Να εκπαιδεύεται το προσωπικό σε νέες ασχολίες.

Να αναπτύσσονται εν δυνάμει αγορές για τα τοπικά προϊόντα.

Σε γενικές γραμμές, τα φυλλοφόρα φυτά ενδείκνυνται καλύτερα από τα κωνοφόρα, επειδή τα κωνοφόρα περιέχουν στη ρητίνη μία ουσία, που προκαλεί παρεμπόδιση της ανάπτυξης του μύκητα. Το φαρμακευτικό μανιτάρι (Ganoderma lucidum) έχει την ιδιότητα να μπορεί να αναπτύσσεται ακόμη και σε κωνοφόρα δέντρα.

Η χρησιμοποίηση δέντρων με μαλακά φύλλα όπως η λεύκα, επιτρέπει την παραγωγή μανιταριών σε συντομότερο χρόνο (6-12 μήνες μετά τον εμβολιασμό) ενώ η διάρκεια της παραγωγής φθάνει τα 3-4 έτη σε φυτά που έχουν σκληρά φύλλα όπως είναι ο σφένδαμος.

Το δέντρο που χρησιμοποιείται για την παραγωγή μανιταριών πιο συχνά είναι η δρυς. Το ξύλο της δρυός είναι πυκνό και ο φλοιός της παχύς, δηλαδή στοιχεία που αποτελούν πολύ μεγάλα πλεονεκτήματα για την καλλιέργεια των μανιταριών.

Το ξύλο που θα επιλεγεί για να χρησιμοποιηθεί στην καλλιέργεια των διαφόρων ειδών μανιταριών πρέπει απαραιτήτως να είναι υγιές. Όσον αφορά τον αριθμό των βυσμάτων που φέρουν το μυκήλιο του μύκητα, αυτός εξαρτάται από τη διάμετρο των βλαστών.

Ο εμβολιασμός

Ο εμβολιασμός των κορμών των δέντρων γίνεται με (βύσματα) τα οποία τοποθετούνται σε οπές βάθους 3,5-4cm που ανοίγονται σε όλη την επιφάνεια των κορμών. Ο εμβολιασμός πρέπει να γίνεται αμέσως μετά το άνοιγμα των οπών. Τα βύσματα που τοποθετούνται στις οπές φέρουν στην επιφάνεια τους το μυκήλιο του μανιταριού, ώστε να έρθει σε άμεση επαφή με τους ιστούς του ξύλου των κορμών και να γίνει επιτυχής εμβολιασμός. Ακολουθεί το σφράγισμα των οπών. Αυτή είναι μία πολύ σημαντική εργασία, επειδή εμποδίζει τα βύσματα να χάσουν την υγρασία τους ενώ ταυτόχρονα τα προστατεύει από την προσβολή τους από διάφορα έντομα.

Βύσματα ξύλου

Η επιλογή του χώρου που θα γίνει η εναπόθεση των εμβολιασμένων κορμών ώστε να γίνει ανάπτυξη του μυκηλίου μέσα στους ιστούς του ξύλου, είναι ένα πολύ σημαντικό σημείο στην παραγωγή των μανιταριών και γι’ αυτό πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη φροντίδα. Τα μανιτάρια έχουν ανάγκη από χώρους υγρούς και θερμούς και γι αυτό τοποθετούνται πολλές φορές σε κλειστούς θαλάμους ή τοποθετούνται σε ορισμένη διάταξη μέσα στο δάσος κάτω από τα δέντρα.

Εμβολιασμός του ξύλου

Αφού γίνει ο εμβολιασμός των κορμών και καθορισθεί ο χώρος που θα τοποθετηθούν οι κορμοί δεν μένει παρά να τοποθετηθούν κατά τον καταλληλότερο τρόπο ώστε να ευνοηθεί η ανάπτυξη του μυκηλίου στο εσωτερικό των οπών. Η πρώτη φάση, δηλαδή ο εμβολιασμός, απαιτεί διαφορετικό τρόπο τοποθέτησης των κορμών σε σχέση με την φάση της παραγωγής των μανιταριών.

Η παραγωγή

Σε αυτό το στάδιο, εάν οι συνθήκες καλλιέργειας έχουν τηρηθεί, το μυκήλιο θα εγκατασταθεί στους ιστούς του ξύλου και θα αναπτυχθεί μέχρι την περίοδο που οι χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα θα εμποδίσουν την παραπέρα ανάπτυξη του. Για την έναρξη της παραγωγής μανιταριών, απαιτείται μία περίοδο 6-12 μηνών αλλά στην πράξη η ελάχιστη περίοδος είναι ένα έτος. Μερικά μανιτάρια αρχίζουν να παράγουν μετά από 2 έτη και μερικά ακόμη αργότερα.

Η συγκομιδή γίνεται γενικά την άνοιξη και το φθινόπωρο. Υπάρχουν δύο περίοδοι συγκομιδής το έτος.

Υπολογίζεται ότι ένα σύνολο κορμών, βάρους 3600 kg που η αξία του σαν καυσόξυλα είναι 150-200€ μπορεί να δώσει καθαρό εισόδημα από την παραγωγή και πώληση φαρμακευτικών μανιταριών 4000 € (στοιχεία από καλλιέργειες μανιταριών στον Καναδά).

Τα φαρμακευτικά μανιτάρια μπορούν να καλλιεργηθούν και σε άλλα κυτταρινούχα υποστρώματα. Σε σχέση με την καλλιέργεια του μύκητα σε διάφορα υποστρώματα όπως είναι (περιβλήματα ρυζιού, πριονίδια, άχυρα, κ.α) που γίνεται σε ελεγχόμενο περιβάλλον, η καλλιέργεια του μυκηλίου σε τεμαχίδια ξύλου προσφέρει τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα, όπως είναι:

Δεν απαιτεί σημαντικά κεφάλαια για την καλλιέργεια.

Το κόστος των ημερομισθίων κατά την φάση της συντήρησης είναι μικρό.

Το κόστος της καταναλισκόμενης ενέργειας είναι σχεδόν μηδενικό.

Τα μανιτάρια που παράγονται με αυτή την μέθοδο, έχουν μία ιδιαίτερα ευχάριστη γεύση.

Η όλη παραγωγική διαδικασία έχει την εικόνα της φυσικής παραγωγής και μάλιστα βιολογικής.

Αξιοποιείται η ξυλεία χαμηλής εμπορικής αξίας με την παραγωγή μανιταριών υψηλής αξίας.

Έχει όμως η μέθοδος αυτή μερικά μειονεκτήματα, όπως είναι:

Δεν έχει μεγάλη παραγωγικότητα

Δεν είναι εύκολο να διασφαλισθεί μία σταθερή ετήσια παραγωγή μανιταριών κατά την διάρκεια των ετών.

Η παραγωγή επηρεάζεται από τις κλιματικές μεταβολές αλλά και από την επίδραση βιολογικών παραγόντων (έντομα, ανταγωνιστικοί μύκητες).

Η καλλιέργεια με κορμούς ξύλου σε ελεγχόμενο περιβάλλον, δίνει καλύτερα αποτελέσματα από την καλλιέργεια τους στο δάσος.


Πηγή:

dasarxeio.com/2016/05/03/345-4/

undisputed (Μέλος)
Gold Boarder
Δημοσιεύσεις: 312
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
#1439
Απ:Αρωματικά και Φαρμακευτικά Φυτά πριν 2 Χρόνια, 10 Μήνες  
Ο ίταμος και τα μυστικά του

Συντάκτης: Στέφανος Βογιατζής,
Δασοπόνος, MSc. in International Environmental Conventions

Με αφορμή την προσφορά της φύσης στην επιστήμη του φαρμάκου και κατά συνέπεια στον άνθρωπο θεώρησα σκόπιμο να ζητήσω την ανάρτηση μιας συνοπτικής αναφοράς σε ένα σημαντικό δένδρο τον ίταμο (επιστημονική ονομασία Taxus baccata, Υew tree στην αγγλική γλώσσα). Πρόκειται για αειθαλές δέντρο, πανίσχυρο σε τοξικότητα. Θα μπερδέψω περισσότερο τους αναγνώστες αν κάνω αναφορές στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ίταμου, στο καφέ χρώμα του λεπτού και φολιδωτού κορμού, στα λογχοειδή, μακρόστενα, επίπεδα, σκούρου πράσινου χρώματος φύλλα του με μήκος που φθάνει τα 4 εκατοστά και άλλα παρόμοια. Θα αναφέρω όμως το στοιχείο της μεγάλης ομοιότητας με το έλατο. Ζει στη σκιά άλλων δένδρων (στην Ελλάδα συνήθως κάτω από τις οξυές και έλατα) και σε υψόμετρο, ανάλογα με την έκθεση ως προς τον ορίζοντα, πάνω από τα 600 μέτρα. Είναι δέντρο που μεγαλώνει αργά και ζει πάρα πολλά χρόνια, κάποιες φορές ξεπερνά τα 2.000 έτη ανάπτυξης. Ενδεχομένως πρόκειται για το πλέον μακρόβιο δένδρο της Ευρώπης. Η μακροβιότητά του εξασφαλίζεται μερικώς από τη μοναδική ιδιότητα του ίταμου να μην προσβάλλεται από ασθένειες στις ρωγμές που συμβαίνουν στον κορμό και τους κλάδους του, όπως όλα σχεδόν τα υπόλοιπα δένδρα, λόγω τοξικότητας. Η αξιοποίηση των συγκεντρώσεων τοξίνης μετά από σημαντικές έρευνες το έχει καταστήσει πολύτιμο στη φαρμακολογία. Σχεδόν όλα τα μέρη του φυτού είναι τοξικά, εκτός από το περικάρπιο. Η κύρια τοξίνη είναι το αλκαλοειδές ταξάνη, γνωστή διεθνώς ως ταξόλη (C47H51NO14 ). Τα συμπτώματα της προσβολής από την τοξίνη είναι κρυάδες, δύσπνοια, μυικοί σπασμοί, παροξυσμοί, καταρρεύσεις και τελικά καρδιακή ανεπάρκεια. Ωστόσο, ο θάνατος μπορεί να επέλθει τόσο σύντομα που τα συμπτώματα δεν είναι συχνά ορατά. Η θανατηφόρα δηλητηρίαση στον άνθρωπο είναι σπάνια και συμβαίνει μόνο σε περιπτώσεις κατάποσης μεγάλης ποσότητας τοξικών μερών του φυτού, σε αντίθεση με τα ζώα και ειδικότερα τα άλογα που είναι πολύ ευαίσθητα. Κατά συνέπεια κρίνεται επικίνδυνο και επιβάλλεται οι πολίτες να αποφεύγουν τυχόν αυτοσχέδιους πειραματισμούς στη χρήση μερών ή παραγώγων του συγκεκριμένου δένδρου.

Ο ίταμος απαντάται συχνά στους αυλόγυρους εκκλησιών της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας (ειδικά στην περιοχή της Νορμανδίας). Στην Ισπανία, και ειδικότερα στην περιοχή Αστούρια έχει έντονο θρησκευτικό συμβολισμό και απαντάται συχνά σε νεκροταφεία, εκκλησίες και τις κεντρικές πλατείες των χωριών. Η χρήση του ξύλου του ίταμου στη Μεγ. Βρετανία ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη στην κατασκευή των χαρακτηριστικών μεγάλων μεσαιωνικών τόξων των στρατευμάτων της περιοχής, αλλά και της υπόλοιπης μεσαιωνικής Ευρώπης. Σύμφωνα με τη μυθολογία μας ο ίταμος ήταν αφιερωμένος στις Ερινύες (the Furies), οι οποίες τιμωρούσαν τους ανθρώπους με τη χρήση του δηλητηρίου του. Η θεά του κυνηγίου Άρτεμις (Diana) χρησιμοποιούσε βέλη ποτισμένα σε δηλητήριο ίταμου. Με εντολή της μητέρας της Λητούς σκότωσε με αυτά τα βέλη τα παιδιά της Νιόβης, η οποία καυχιόταν για την πολυτεκνία της.

Στη φαρμακολογία η πρώτη χρήση του φυτού εντοπίζεται το 1021 ως καρδιακό φάρμακο. Στη σύγχρονη εποχή, εκχύλισμα των φύλλων του φυτού χρησιμοποιείται στα αντικαρκινικά φάρμακα. Στα κεντρικά Ιμαλάια, το φυτό χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των καρκίνων του μαστού και των ωοθηκών. Ο κεντρικός φορέας συλλογής και μελέτης αντικαρκινικών φαρμάκων (Εθνικό Κέντρο για τη Χημειοθεραπεία του Καρκίνου Cancer – Chemotherapy National Service Center, CCNSC) των ΗΠΑ τον Μάιο του 1964 πραγματοποίησε μελέτη της αντικαρκινικής δράσης του δείγματος σε κυτταρικές καλλιέργειες (cellular assay) και βρέθηκε ότι το εκχύλισμα από τον φλοιό του ίταμου παρουσίαζε ισχυρή αντικαρκινική δράση. Νέα πειράματα επιβεβαίωσαν την παρουσία της ταξόλης, με ισχυρή αντικαρκινική δράση στο εκχύλισμα τα αποτελέσματα των οποίων ανακοινώθηκαν σε συνέδριο της American Chemical Society (Miami Beach, April, 1967). Αποφασίστηκε η διεύρυνση της έρευνας για την ταξόλη και αυτό απαιτούσε τη συλλογή ακόμη μεγαλύτερων ποσοτήτων φλοιού του ίταμου. Έτσι, το 1969, από 1.200 κιλά φλοιού απομονώθηκαν 10 γραμμάρια καθαρής ταξόλης. Μέχρι το τέλος του 1986 χρειάστηκαν σχεδόν 6 τόνοι για τις δοκιμές, αλλά για την ολοκλήρωση των πρόσθετων ερευνών θα χρειάζονταν ακόμη τουλάχιστον 30 τόνους φλοιού. Οι τεράστιες αυτές ποσότητες απαιτούσαν την κοπή μεγάλου αριθμού δένδρων ίταμου. Το γεγονός αυτό προκάλεσε διαμαρτυρίες των δασικών υπηρεσιών, των πολιτικών και των κατοίκων των περιοχών και το θέμα της ταξόλης έγινε πλέον πολιτικό και περιβαλλοντικό θέμα. Τo 1993, άρχισε η διάθεση της ταξόλης στην αγορά ως ισχυρότατο χημειοθεραπευτικό φάρμακο για τον καρκίνο. Η ταξόλη έχει εγκριθεί ως αντικαρκινικό φάρμακο για τους καρκίνους των ωοθηκών, του μαστού και των πνευμόνων. Επίσης έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία του σαρκώματος Kaposi. Η ταξόλη χορηγείται ενδοφλεβίως πάντοτε υπό ιατρική επίβλεψη. Ένα από τα μειονεκτήματα του φαρμάκου είναι η χαμηλή διαλυτότητά του στο νερό αλλά και στους περισσότερους φαρμακευτικώς αποδεκτούς διαλύτες.

Ερευνητές του περασμένου αιώνα ξένοι και Έλληνες κάνουν αναφορές στον ίταμο της ελληνικής φύσης, στα χαρακτηριστικά του και αναφέρουν τους τόπους που φύονται, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται ο Ολυμπος και τα βουνά της Χαλκιδικής. Τα διάφορα είδη ίταμου παγκοσμίως έχουν χαρακτηριστεί ως απειλούμενα είδη της αυτοφυούς χλωρίδας στον πλανήτη από τις διεθνείς συμβάσεις και το κόκκινο βιβλίο της IUCN. Ο κίνδυνος που επέβαλε την προστασία των ειδών ίταμου διεθνώς είναι η παράνομη αποφλοίωση για χρήση στη φαρμακολογία. Είναι σημαντικά μεγαλύτερες οι συγκεντρώσεις της ταξόλης στο φλοιό του δένδρου από εκείνες στα διάφορα άλλα μέρη του και κατά συνέπεια μεγάλος ο κίνδυνος να αποφλοιωθούν και να πεθάνουν ανεξέλεγκτα πολλά δένδρα. Το 1999 το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης πραγματοποίησε απογραφή των δένδρων ίταμου στην Ελλάδα, με σκοπό να προστατευτούν πιο αποτελεσματικά. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής αυτής βρέθηκαν πληθυσμοί ίταμου σε 117 ελληνικά δάση σε απομονωνομένες βουνώδης περιοχές με ένα συνολικό αριθμό περίπου 10.000 δένδρων.

Σημείωση Συντάκτη: Στη φωτογραφία φαίνεται χαρακτηριστικά ότι έχουν κοπεί οι κλώνοι του ίταμου σε ύψος μεγαλύτερο των δύο μέτρων, πιστεύω για προληπτικούς λόγους αποφυγής πιθανής δηλητηρίασης των ζώων που βόσκουν στην περιοχή αυτή.

Πηγή:
dasarxeio.com/2016/10/06/2227-2/


Το Taxol παράγεται από ένα έλατο που φυτρώνει στο πανέμορφο δάσος της Αχαΐας

Οι καρκινοπαθείς, οι ήρωες αυτές της ζωής, γνωρίζουν καλά το χημειοθεραπευτικό σκεύασμα taxol. Δεν γνωρίζουν όμως ότι η βάση παρασκευής του είναι το ψευδοέλατο. Είναι ένα και μοναδικό, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά ίσως και στην Ευρώπη. Πρόκειται για το αποκαλούμενο «ήρεμο έλατο» και φυτρώνει στον Οβριόκαμπο, λίγο έξω από την Πάτρα.

Η λατινική του ονομασία είναι «taxus baccata». Μάλιστα τον καιρό της δικτατορίας οι ξένες φαρμακευτικές εταιρείες «λιάνισαν» τα δάση που σχημάτιζε. Ο,τι περίσσεψε το καταστρέφουν σήμερα η ασύδοτη βοσκή της γίδας και η ανθρώπινη αδιαφορία. Όπως λένε οι οικολόγοι αλλά και όσοι διαβλέπουν ότι είναι δυσοίωνο το μέλλον του συγκεκριμένου δένδρου, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου λέγοντας ότι θα πρέπει «αυτός ο ένας και μοναδικός έλατος να κηρυχθεί μνημείο της φύσης».

Η ταξόλη είναι μια ουσία που ανακαλύφθηκε στα φύλλα ενός είδους ελάτου του Καναδά και αποδείχθηκε πολύ αποτελεσματική εναντίον πολλών ειδών καρκίνου, όπως του μαστού και των ωοθηκών. Το 1970 οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι λειτουργεί ως δηλητήριο σκοτώνοντας τα κύτταρα του καρκίνου. Εκτός όμως από τον Καναδά, το έλατο αυτό βρέθηκε και στην νότια Ασία αλλά και στην Αυστραλία. Μάλιστα εκείνη την εποχή, Αυστραλοί επιστήμονες είχαν χαρακτηρίσει την ανακάλυψη αυτών των δένδρων ως «βοτανική ανακάλυψη του αιώνα".

Τα συγκεκριμένα πεύκα ανάγονται στην εποχή των δεινοσαύρων. Πρόκειται για τα πεύκα Wollemi, που εδώ και 150 εκατομμύρια χρόνια μεγαλώνουν σε ένα απρόσιτο φαράγγι της Νέας Νότιας Ουαλίας. Οι επιστήμονες κατάφεραν τότε να παρασκευάσουν από τον ιστό των σπάνιων αυτών πεύκων το φάρμακο taxol, που χρησιμοποιείται για θεραπεία του καρκίνου των ωοθηκών και του μαστού, καθώς και τέσσερις μικροοργανισμούς, που παράγουν πενικιλίνη.


Ίταμος ο μυστηριώδης


Το γένος Taxus περιλαμβάνει 7 συνολικά είδη, που ζουν όλα στο βόρειο ημισφαίριο. Τα 7 είδη συνδέονται στενά μεταξύ τους και φαίνεται ότι μάλλον είναι γεωγραφικές παραλλαγές ενός μοναδικού είδους.
Ο Τάξος ο ραγώδης (Taxus baccata) είναι ο μοναδικός εκπρόσωπος στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Κατατάσσεται στα κωνοφόρα είδη, αποτελεί όμως μια ειδική περίπτωση αφού δεν παράγει ρητίνη αλλά και οι καρποί που σχηματίζει δεν είναι κώνοι. Πρόκειται για αειθαλές δέντρο, που ακολουθεί μια στρατηγική επιβίωσης με αντοχή στην πίεση, με βραδεία αύξηση, που αργεί να φτάσει στην ωριμότητα (70 έτη) αλλά μακροβιότατο. Η ηλικία του σύμφωνα με άτομα που βρέθηκαν σήμερα, υπολογίζεται 2000 και 3000 χρόνια, το ύψος του ξεπερνά τα 20 (έως 28) μέτρα με ανώτερη διάμετρο τα 2 μέτρα ή 7 μέτρα με σύνθετους κορμούς.

Είναι είδος σκιόφυτο και καταλαμβάνει την πρώτη θέση από άποψη αντοχής στη σκιά από όλα τα ελληνικά είδη των δασικών δέντρων. Δεν υπάρχει άλλο φυτό που να μπορεί να διαβιώσει τόσο καλά στις απόμερες και ανήλιαγες γωνιές.
Επιζεί σε όλες τις καταστάσεις και παραμένει, με τον πυκνό όγκο των βαθυπράσινων βελονών του, τραχύς σκοτεινός και εύρωστος. Ο κορμός του είναι πολλαπλός και εκτείνεται σε κυκλική ή πυραμοειδή κόμη. Τα κλαδιά του είναι οριζόντια ή αποκλίνουν, μερικές φορές ως το έδαφος. Είναι ικανός να παράγει ζωντανά κλαδιά από παλαιότερα κλαδιά και κορμούς. Ο φλοιός του είναι λεπτός, στην αρχή κοκκινοκάστανος και αργότερα σταχτοκάστανος, ενώ απολεπίζεται σε μικρά λέπια. Οι κλαδίσκοι του είναι ετήσιοι και πράσινοι και φυτρώνουν σε όλο το μήκος του κορμού.

Η κοινή ονομασία του είναι ίταμος ή ήμερο έλατο ή δέντρο του θανάτου. Είναι ένα μυστηριώδες δέντρο. Έκτος από το σαρκώδες τμήμα του καρπού του, όλα τα άλλα μέλη του είναι τοξικά. Ωστόσο ο παράξενος τρόπος με τον οποίο αναπτύσσεται και η ικανότητά του να αναβλαστάνει και να αναδημιουργεί παντοτινά τον εαυτό του, τον φέρνει κοντά στην αθανασία. Ο ίταμος προκαλεί το θάνατο αλλά δεν πεθαίνει ποτέ. Οι άνθρωποι ενθουσιάζονταν από τα δέντρα του ιτάμου με ηλικία χιλιάδων χρόνων και πάντα είχαν μια αμφιλεγόμενη σχέση με το δέντρο, μια σχέση που ταλαντευόταν μεταξύ της λατρείας και της καταστροφής.

Φύεται, κατά προτίμηση σε ασβεστολιθικά εδάφη στις ορεινές περιοχές της ηπειρωτικής κυρίως Ελλάδος. Συνήθως εμφανίζεται κοντά σε ρυάκια με σποραδικά άτομα εντός δασών άλλων δένδρων, κυρίως Ελάτης.

Είναι ένα σπάνιο είδος που απειλείται με εξαφάνιση στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες περιοχές της Ευρώπης. Πληθυσμοί του στην Ελλάδα σε μεμονωμένα άτομα, ομάδες ή λόχμες, βρέθηκαν σε 117 δάση και σε 173 διαφορετικές θέσεις, όπου ο συνολικός πληθυσμός φυομένων δένδρων που αναφέρθηκαν, ανέρχεται σε 10.000 άτομα περίπου.

Στους ευρωπαϊκούς λαούς και ιδιαίτερα στους Κέλτες, ο ίταμος θεωρούταν ότι είναι σύμβολο της παλιάς μαγείας και ότι αποτελεί το πιο ισχυρό δέντρο για προστασία ενάντια στο κακό. Λόγω της μακροζωίας του φυτευόταν σε νεκροταφεία και εκκλησίες ως μέσο σύνδεσης με τους προγόνους.

Οι αρχαιολόγοι έχουν βρει καλοδιατηρημένα ξυλόγλυπτα σε αρχαιολογικούς χώρους. Το σκληρό και ανθεκτικό ξύλο του ίταμου, χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν για να κατασκευάζουν τροχούς και γρανάζια, κουτάλια, χειρολαβές, κύπελλα, ιερά γλυπτά αλλά και τόξα και δόρατα.

Η κατασκευή τόξων ήταν η πιο γνωστή χρήση του ξύλου του ιτάμου. Παρόλο που τα τόξα κατασκευάζονταν και από άλλα είδη (Φράξο, Λαβούρνο), τα καλύτερα τόξα ήταν φτιαγμένα από ίταμο. Τα τόξα αυτά ήταν κατασκευασμένα έτσι, ώστε το εγκάρδιο να βρίσκεται στο εσωτερικό του τόξου, ενώ το σομφό προς τα έξω. Με αυτόν τον τρόπο εκμεταλλεύονταν καλύτερα τις φυσικές ιδιότητες του ξύλου, δηλαδή τη μεγάλη αντοχή του εγκάρδιου στη συμπίεση και του σομφού στον εφελκυσμό. Η ανάγκη για ξύλο ιτάμου, κατάλληλου για κατασκευή τόξων ήταν τόσο μεγάλη, που διάφοροι μονάρχες στην Ευρώπη διακήρυτταν την προστασία ή τη φύτευση του ιτάμου.

Ο Χέλμουτ Μπάουμαν στο έργο του «Η Ελληνική χλωρίδα στο μύθο, την τέχνη και τη λογοτεχνία» αναφέρει για τον Ίταμο:
«... Ο ίταμος ήταν αφιερωμένος στις Ερινύες, τις χθόνιες θεότητες της εκδίκησης, που τιμωρούσαν τις ανθρώπινες ασέβειες με το δηλητήριο αυτού του δέντρου. Η τοξικότητα αυτή ήταν γνωστή από πολύ παλιά. Πραγματικά, πεντακόσια γραμμάρια από τα φύλλα του μπορούν να σκοτώσουν ένα άλογο. Η Άρτεμις χρησιμοποιούσε βέλη δηλητηριασμένα με ίταμο. Με εντολή της μητέρας της και με τέτοια βέλη σκότωσε τα παιδιά της Νιόβης, που καυχιόταν για την πολυτεκνία της, σε σύγκριση με τη Λητώ (΄Ομηρος Ιλ. 11.24.607). Η Άρτεμις λατρευόταν, ανάμεσα σε άλλους και σ΄ ένα ναό, που βρισκόταν μέσα σ΄ ένα μεγάλο δάσος από ίταμους στο αρκαδικό βουνό Αρτεμίσιο. Σήμερα το βουνό είναι ξερό και δεν υπάρχουν παρά ελάχιστα τέτοια δέντρα. Το σκληρό και ανθεκτικό ξύλο του ίταμου ήταν από την αρχαιότητα πολυζήτητο για ξυλουργικές εργασίες. Η ομορφιά του ξύλου και η βραδύτητα ανάπτυξης του δέντρου, που μπορεί να ζήσει 2000 χρόνια, ήταν η αιτία της καταστροφής του. Σήμερα δεν υπάρχουν απ΄ αυτό το περήφανο δέντρο παρά μόνο λίγα φτωχά απομεινάρια ..»

Είναι ιδιαίτερα τοξικό φυτό που είχε χρησιμοποιηθεί φαρμακευτικά μόνο περιστασιακά, κυρίως στην θεραπεία των θωρακικών παθήσεων. Η σύγχρονη όμως έρευνα έχει δείξει ότι το ξύλο, ο φλοιός, οι τρυφεροί βλαστοί, οι βελόνες και τα σπέρματα περιέχουν μια δηλητηριώδη αλκαλοειδή ουσία, την ταξόλη, που έχει παραλυτική επίδραση στην καρδιά, η οποία προκαλεί το θάνατο στα ζώα που καταναλώνουν αυτά τα μέρη του φυτού. Οι παλιότερες και ξηραμένες βελόνες είναι πιο δηλητηριώδεις από τις νεότερες βελόνες. Σε αντίθεση με αυτά τα μέρη του φυτού, το κόκκινο περίβλημα των καρπών, που είναι ζελατινώδες με πολύ γλυκιά γεύση, δεν είναι δηλητηριώδες και καταναλώνεται ολόκληρο από τα πτηνά. Διέρχεται όμως από το πεπτικό τους σύστημα χωρίς να προκαλεί καμία βλάβη. Τα πτηνά που αποβάλλουν τα σπέρματα του καρπού ακέραια με τα περιττώματά τους, βοηθάνε στην καλύτερη διασπορά των σπόρων του ιτάμου.

Η ταξόλη έχει παρουσιάσει καλά αποτελέσματα ως αντικαρκινικό φάρμακο, ιδιαίτερα στη θεραπεία του καρκίνου των ωοθηκών. Δυστυχώς, οι συγκεντρώσεις της ταξόλης σε αυτό το είδος είναι πάρα πολύ χαμηλές για να είναι σημαντικές εμπορικά, αν και χρησιμοποιείται για ερευνητικούς λόγους.

Το πρόβλημα ξεπεράστηκε με την συνθετική δημιουργία της αντικαρκινικής ουσίας.
Ο Κύπριος επιστήμονας Κυριάκος Νικολάου αναφέρει σχετικά: «Η ιστορία της ταξόλης πάει πίσω στον Ιούλιο Καίσαρα, ο οποίος έγραψε σε ένα βιβλίο του ότι ένας από τους αρχηγούς των βαρβάρων, όταν νικήθηκε από τους Ρωμαίους, αυτοκτόνησε πίνοντας τσάι από τα φύλλα ενός δέντρου. Ύστερα από 2.000 χρόνια οι επιστήμονες σκέφτηκαν ότι κάτι θα σημαίνει αυτό, απομόνωσαν την ουσία από το δέντρο αυτό και βρήκαν την ταξόλη, την οποία προωθούσαν στην κλινική. Υπήρχε όμως πρόβλημα ποσότητας. Έπρεπε να καταστρέψουν ολόκληρα δάση για να πάρουν μια μικρή ποσότητα, η οποία δεν ήταν αρκετή. Προσπαθήσαμε, λοιπόν, διάφορες επιστημονικές ομάδες να τη συνθέσουμε στο εργαστήριο. Εκείνη την εποχή, το 1994, υπήρχαν γύρω στις 15 ομάδες που προσπαθούσαν να συνθέσουν την ταξόλη στο εργαστήριο. Η δική μας ομάδα ήταν η τελευταία που ξεκίνησε την προσπάθεια και μας πήρε δυόμισι-τρία χρόνια για να τη συνθέσουμε και να τη δημοσιεύσουμε πρώτοι».

Ο ίταμος περιλαμβάνεται σε πολλές δράσεις διατήρησης και κανόνων στις ευρωπαϊκές χώρες και οι δασικές εκτάσεις στις οποίες εμφανίζεται χαρακτηρίζονται ως προστατευόμενες περιοχές. Συγκεκριμένα τα μεσογειακά δάση με Taxus baccata με κωδικό (9580) αποτελούν έναν από τους τύπους οικοτόπων του παραρτήματος Ι της οδηγίας (92/43/ΕΕΚ) που πρέπει να προστατευτούν (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο 1992).

Πηγή:

www.ftiaxno.gr/2016/01/itamos-h-agnosti-istoria-toy.html

undisputed (Μέλος)
Gold Boarder
Δημοσιεύσεις: 312
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
#1441
Απ:Αρωματικά και Φαρμακευτικά Φυτά πριν 2 Χρόνια, 10 Μήνες  
Κρίταμο – Eλληνικά αρωματικά φυτά και η χρήση τους στη διατροφή

Κρίταμο

Λατινική ονομασία: Crithmum maritimum L.

Οικογένεια: Apiaceae (Umbelliferae

ΙΣΤΟΡΙΑ

Οι σπόροι του φυτού έχουν μεγάλη ομοιότητα με το κριθάρι, γι’ αυτό οι αρχαίοι Ελληνες το ονόμαζαν «κρίθμον». Γνωστό και ως σαλάτα ή σέλινο της θάλασσας.

Ο Διοσκουρίδης το περιγράφει χαρακτηριστικά ως «θαμνώδες βοτάνιον, που απλώνεται σε πλάτος και έχει ύψος ενός πήχυ. Φυτρώνει σε παραθαλάσσιους τόπους και έχει πολύ στιλπνά υπόλευκα φύλλα, σαν της γλιστρίδας, πιο πλατιά και πιο επιμήκη με αλμυρή γεύση…» Από τα χρόνια του Ιπποκράτη χρησιμοποιείται ως διουρητικό, εμμηναγωγό και αποτοξινωτικό.

Ο Πλίνιος είχε σε μεγάλη εκτίμηση το κρίταμο επειδή περιέχει αιθέρια έλαια, μεταλλικά άλατα, ιώδιο και βιταμίνες.

ΚΑΤΑΓΩΓΗ

Πολυετές παχύφυτο που φυτρώνει σε βραχώδεις ακτές της Μεσογείου και του Ευρωπαϊκού Ατλαντικού. Στην Ελλάδα φυτρώνει σε παραθαλάσσια και αμμουδερά μέρη, σε πετρώδεις και βραχώδεις παραθαλάσσιες περιοχές, στα κοιλώματα των θαλασσινών απότομων βράχων και στις διαβρωμένες πέτρες της ακτής,

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Πολυετές ποώδες, 15-60 εκ. με ξυλώδη βάση. Χρώμα βλαστών και φύλλων γλαυκοπράσινο. Φύλλα λεία, επιμήκη, πτεροσχιδή. Ανθη κιτρινοπράσινα που βγαίνουν σε σκιάδια με 8-36 ακτίνες, εντομόφιλα. Ο βλαστός και τα φύλλα του αναδίδουν μια ευχάριστη μυρωδιά όταν τριφτούν. Ανθίζει Ιούνιο με Οκτώβριο.

ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟΣ-ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ

Η αναπαραγωγή του κρίταμου γίνεται με μοσχεύματα. Καταλληλότερη εποχή για τη βέλτιστη απόδοση των μοσχευμάτων είναι η άνοιξη. Κόβονται τμήματα του φυτού, μήκους 15 εκ. κατά προτίμηση κορυφαία. Οι άκρες τους τοποθετούνται σε σκόνη ορμόνης ριζοβολίας και στη συνέχεια τοποθετούνται σε μίγμα περλίτη-τύρφης σε αναλογία 3:1. Το υπόστρωμα ριζοβολίας πρέπει να διατηρείται υγρό. Υπολογίζεται ότι η ριζοβολία των μοσχευμάτων ολοκληρώνεται σε 40 ημέρες. Στη συνέχεια τα νεαρά μοσχεύματα μεταφυτεύονται σε γλάστρες ή στο έδαφος.

Οι αποστάσεις φύτευσης στην περίπτωση της καλλιέργειας στο έδαφος είναι 30 εκ. επί της γραμμής και 60 εκ. μεταξύ των γραμμών. Το κρίταμο θέλει εδάφη αμμουδερά. Το έδαφος μπορεί να εμπλουτισθεί ελαφρά με ένα πλήρες οργανικό λίπασμα. Η άνθησή του αρχίζει κατά το τέλος Ιουνίου με αρχές Ιουλίου και διαρκεί όλο το καλοκαίρι.

Συγκομιδή

Καλό είναι η συγκομιδή των βλαστών να γίνεται πριν την άνθηση. Σύμφωνα με το Διοσκουρίδη το κρίταμο «λαχανεύεται εφθόν τε και ωμόν εσθιόμενον και ταριχεύεται εν άλμη».

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΞΙΑ

Χρησιμοποιείται ως ορεκτικό, διουρητικό, καθαριστικό του αίματος και θεωρείται ευεργετικό για το συκώτι. Το βρίσκουμε με τη μορφή εγχύματος, χυμού, βάμματος, αιθέριου ελαίου, σιροπιού, φαρμακευτικού οίνου. Εχει ήπιες αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Το εχύλισμα και το αιθέριο έλαιο βρίσκουν πολλές εφαρμογές στην κοσμητολογία.

Αλλες Χρήσεις

Ιδανικό σε μορφή γέλης για μασάζ στο πρόσωπο και το λαιμό, ως καθαριστικό και αναζοωγονητικό του δέρματος.

Σε μορφή κρέμας είναι εξαιρετικό για την περιοχή των ματιών. Βοηθά στη μείωση των λεπτών ρυτίδων και των σκοτεινών κύκλων γύρω από τα μάτια.

Σε μορφή αιθέριου ελαίου λειαίνει και προστατεύει το δέρμα.

Σε μορφή εκχυλίσματος έχει βακτηριοκτόνο και αντιπιτυριδική δράση.

Πηγή:
dasarxeio.com/2015/05/10/223-7/


undisputed (Μέλος)
Gold Boarder
Δημοσιεύσεις: 312
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
#1442
Απ:Αρωματικά και Φαρμακευτικά Φυτά πριν 2 Χρόνια, 9 Μήνες  
Βότανα για ενίσχυση της τρίτης ηλικίας και μακροζωία

Καθώς γερνάμε, η “φωτιά” μέσα μας λάμπει λιγότερο έντονα και η ζωτικότητά μας εξασθενεί σιγά σιγά. Πολλά φαρμακευτικά βότανα είναι, κατά ιδανικό τρόπο, κατάλληλα για τη θεραπεία προβλημάτων που αρχίζουν να εμφανίζονται όταν οι άνθρωποι πλησιάζουν τα 50-60 έτη της ηλικίας τους, όπως προβλήματα του κυκλοφορικού, εξασθένηση της πεπτικής λειτουργίας και κακή μνήμη.
Τα βότανα που συνιστώνται, μπορούν να βοηθήσουν στη διατήρηση της καλής υγείας, προλαμβάνοντας ή μειώνοντας τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων, τα οποία συχνά αποδεχόμαστε ως αναπόφευκτη συνέπεια των γηρατειών.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ
• Εάν ακολουθείτε συμβατική φαρμακευτική αγωγή ενημερώστε το γιατρό σας πριν πάρετε κάποιο βοτανολογικό γιατρικό. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τους ηλικιωμένους.
• Όλα τα γιατρικά που αναφέρονται θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν συνεχώς το πολύ για 3 μήνες.
• Εάν είστε πάνω από 70 ετών, πάρτε τα 3/4 της καθορισμένης δόσης για τα γιατρικά που αναγράφονται.

ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΖΩΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Υπάρχουν πολλά βότανα τα οποία συντελούν στη διατήρηση της ζωτικότητας.
Το θυμάρι έχει αντιγηραντικές και τονωτικές ιδιότητες οι οποίες συντελούν στη διατήρηση τής ζωτικότητας και μειώνουν την πιθανότητα να αρπάξετε κρυολόγημα, γρίπη και άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού.
Η βιθανία είναι εναλλακτικό του τζίνσενγκ και θεωρείται ότι αποτρέπει ή καθυστερεί τη διαδικασία της γήρανσης. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην επανάκτηση του σφρίγους μετά από μακροχρόνια ασθένεια και έχει τη φήμη ότι αποτρέπει το άσπρισμα των μαλλιών.
Το τζίνσενγκ λαμβάνεται από τους ηλικιωμένους στην Κίνα για να τους βοηθήσει να αντιμετωπίσουν τους σκληρούς χειμώνες. Είναι ένα εξαίρετο τονωτικό για το γήρας, αυξάνοντας τη ζωτικότητα και την αντίσταση του οργανισμού στο στρες και τις λοιμώξεις. Πάρτε το για μακροχρόνιο στρες και ανάρρωση.

ΓΕΝΙΚΟ ΓΙΑΤΡΙΚΟ
Βότανο: Θυμάρι (Thymus vulgaris).
Γιατρικό: Φτιάξτε το σαν έγχυμα. Πίνετε 1- 2 φλιτζάνια την ημέρα.

ΑΓΧΟΣ Ή ΑΝΑΡΡΩΣΗ
Βότανο: Βιθανία (Withania somnifera).
Γιατρικό: Πάρτε 1 g της ρίζας 2-3 φορές την ημέρα είτε μασώντας το είτε ψιλοκόβοντάς το και αναμιγνύοντάς το με λίγο νερό.

Βότανο: Τζίνσενγκ (Panax ginseng). Γιατρικό Πάρτε 1 g 2-3 φορές την ημέρα για 3 μήνες το πολύ. Μασάτε τη νωπή ή αποξηραμένη ρίζα, μαγειρέψτε την σε σούπα ή πάρτε το υπό μορφή δισκίων. Περιμένετε 3-4 εβδομάδες πριν το χρησιμοποιήσετε πάλι.

Προφυλάξεις: Μην καταναλώνετε καφεΐνη στο διάστημα που παίρνετε τζίνσενγκ.
Εναλλακτική δυνατότητα: Εάν το τζίνσενγκ είναι πολύ διεγερτικό, πάρτε 3 g κωδωνόψιδος (Codonopsis pilosula) την ημέρα, κατά τον ίδιο τρόπο όπως και το τζίνσενγκ. Έχει ηπιότερη, αλλά παρ’ όλα αυτά τονωτική και δυναμωτική, επίδραση.

ΝΕΥΡΙΚΗ ΕΞΑΝΤΛΗΣΗ & ΣΤΡΕΣ
Βότανο: Βρόμη (Avena sativa). Γιατρικό: Τρώτε 25 g βρόμης κάθε ημέρα (για παράδειγμα, χυλό). Εναλλακτικά, πάρτε 1/2 κττ βάμματος δύο φορές την ημέρα

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ
Οι παθήσεις που σχετίζονται με το γήρας απαιτούν μακροχρόνια θεραπεία.
- Το γκίνγκο είναι το αρχαιότερο δένδρο του πλανήτη. Τα φύλλα του συντελούν στη διατήρηση της καλής κυκλοφορίας του αίματος προς το κεφάλι και τον εγκέφαλο, βελτιώνοντας τη μνήμη, τη συγκέντρωση και τα ενεργειακά επίπεδα. Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εγκεφαλικού.
- Το σκόρδο έχει μεγάλη αξία ως συμπλήρωμα διατροφής για μακροχρόνια χρήση, βοηθώντας στη διατήρηση της υγιούς κυκλοφορίας του αίματος, στη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, στην ελάττωση της υψηλής πίεσης του αίματος και των επιπέδων των λιπών στο αίμα και στην ενίσχυση της αντίστασης του οργανισμού στις λοιμώξεις, όπως η βρογχίτιδα.
- Η ρεμανία εμφανίζεται να ελαττώνει την πίεση του αίματος και τα επίπεδα λιπών στο αίμα. Είναι κατάλληλη για ανθρώπους που έχουν εξασθενημένη ηπατική λειτουργία και μεταβολισμό.
- Η γεντιανή βοηθά στην απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών με το να ρυθμίζει τις πεπτικές εκκρίσεις, οι οποίες ελαττώνονται κατά το γήρας. Τα απεριτίφ, στα οποία συνήθως δίνουν τη γεύση τα πικρά βότανα, όπως η γεντιανή, είναι ο παραδοσιακός τρόπος προετοιμασίας της εξασθενημένης πεπτικής λειτουργίας για ένα βαρύ ή πλούσιο γεύμα.

ΑΠΩΛΕΙΑ ΜΝΗΜΗΣ & ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ
Βότανο: Γκίνγκο (Gingko biloba).
Γιατρικό: Πάρτε δισκία γκίνγκο. Χρειάζεται να τα παίρνετε τακτικά για 3 τουλάχιστον μήνες πριν παρουσιασθεί κάποια εμφανής βελτίωση.

ΚΑΚΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ & ΥΨΗΛΗ ΠΙΕΣΗ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗ)
Βότανο: Σκόρδο (Allium sativum).
Γιατρικό: Τρώτε 1-2 ωμές σκελίδες σκόρδο με το φαγητό ή πάρτε δισκία ή κάψουλες σκόρδου σε τακτική βάση.
Βότανο: Φαγόπυρο (Fagopyrum esculentum).
Γιατρικό: Φτιάξτε πρότυπο έγχυμα και πίνετε έως και 2 φλιτζάνια την ημέρα.

ΧΡΟΝΙΕΣ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ
Βότανα: Σκόρδο (Allium sativum), εχινάτσεα (Echinacea).
Γιατρικό: Τρώτε 1-2 ωμές σκελίδες σκόρδο κάθε ημέρα με το φαγητό ή πάρτε ένα από τα δύο βότανα σε δισκία ή κάψουλες σε τακτική βάση.

ΕΞΑΣΘΕΝΗΜΕΝΟ ΣΥΚΩΤΙ & ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ
Βότανο: Ρεμανία (Rehmannia glutinosa).
Γιατρικό: Μασήστε 5 g ρίζας 1-3 φορές την ημέρα ή φτιάξτε αφέψημα με 5 g ρίζας σε 250 ml νερό και πιείτε το 1-3 φορές την ημέρα.

ΕΞΑΣΘΕΝΗΜΕΝΗ ΠΕΠΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Βότανο: Γεντιανή (Gentiana lutea). Γιατρικό Πάρτε 5-10 σταγόνες βάμματος με νερό 30 λεπτά πριν το φαγητό, 3 φορές την ημέρα.
Προφυλάξεις: Μη χρησιμοποιείτε γεντιανή αν πάσχετε από όξινη δυσπεψία ή πεπτικά έλκη.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Πάρτε ένα από τα γιατρικά για 2-3 εβδομάδες το πολύ. Εάν δεν υπάρξει βελτίωση, συμβουλευθείτε ειδικό βοτανοθεραπευτή.

Προφυλάξεις
Πάντα χρησιμοποιείτε τα βότανα υπό την επίβλεψη ενός ειδικού ιατρού και ποτέ μόνοι σας. Μην χρησιμοποιείτε βότανα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα ακόμα και συμπληρώματα χωρίς την γνώμη ιατρού. Οι φυσικές θεραπείες και δεν αποτελούν υποκατάστατο ιατρικής περίθαλψης. Οι πληροφορίες που παρέχονται είναι καθαρά και μόνο για ενημερωτικό σκοπό.
Η σελίδα δεν φέρει καμία ευθύνη


Πηγή:
www.ftiaxno.gr/2016/01/votana-gia-makrozoia.html

undisputed (Μέλος)
Gold Boarder
Δημοσιεύσεις: 312
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Σημειώθηκε Σημειώθηκε  
 
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του φόρουμ για να κάνετε μια δημοσίευση.  
Πάνε στην αρχή

Facebook Page

pantos_egainia_2

Αναζήτηση

Σύνδεση






Login reminder Forgot login?

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookie από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie. Για να μάθετε περισσότερα για το τι είναι τα cookies και πως χρησιμοποιούνται δείτε εδώ: Πολιτική Απορρήτου.

Να δέχομαι cookies από αυτή τη σελίδα.

EU Cookie Directive Module Information